Translate

Sunday, April 20, 2014

ഒരു പുതിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ഒരുങ്ങിക്കൊള്ളുക!

എന്റെകൂടെ 60-70 കളിൽ മുംബൈയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്ത് ഇപ്പോൾ ഗുജറാത്തിലാണ് താമസം. അദ്ദേഹം അയച്ചുതന്ന വിവരങ്ങളാണ് താഴെ. പള്ളിക്കാര്യങ്ങളിൽ അത്ര തത്പരനൊന്നുമല്ലെങ്കിലും ഇടക്കിങ്ങനെ ഓരോ നിരീക്ഷണങ്ങൾ അയക്കാറുണ്ട്. 
 
തട്ടില്‍ മെത്രാന്റെ അഹമദാബാദ് സന്ദര്‍ശനം കഴിഞ്ഞുപോയിട്ട്  ഒരു മാസം തികഞ്ഞില്ല, ഇവിടെ അടിതുടങ്ങി. അഹമ്മദാബാദില്‍ നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏക ഇടവക ജെസ്വിറ്റ് അച്ചന്മാരുടെ സെ. Xaviers School കാംപസ്സിലുള്ള ലെയോള ഹാള്‍ ഇടവകപ്പള്ളിയാണ്. നഗരം വികസിച്ചപ്പോള്‍ തല്‍ത്തെജ്  എന്ന സ്ഥലത്തു കുറെ മലയാളികളും കത്തോലിക്കരും ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും കൂടി ഒന്നിച്ചു ഒറ്റക്കെട്ടായി പരിശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ പള്ളിക്ക് ഗവ. അനുവാദം കൊടുത്തു. അനേകം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഗുജറാത്തില്‍ അനുവദിച്ച ഏക ക്രിസ്ത്യന്‍ പള്ളിയാണ് തല്‍ത്തെജ് സെ. ജൂഡ് പള്ളി. അവിടെ മലയാളം കുര്‍ബാനയും ലത്തിന്‍ കുര്‍ബാനയും മുറക്ക് നടന്നുപോന്നു. മലയാളികളല്ലാത്ത ഗോവന്‍ കത്തോലിക്കരാണ് കൂടുതലും. സുറിയാനിക്കാര്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഇവിടെ ഒരു കക്കൂസ് പോലും ഇല്ലഎന്നാണ് ചിലർ കളിയാക്കി പറയുന്നത്.
 
അങ്ങിനെയിരിക്കെയാണ്‌ വിശുദ്ധ തട്ടില്‍ വന്നത്. മലബാറീകരണത്തിന് വേണ്ടി അടുത്തിടെ ഒരു യുവ MCBS ഫാ. അരുണ്‍ ചാക്കോയെ നിയമിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം വാര്‍ഡ്‌ തലത്തില്‍ കുടുംബ-കൂട്ടായ്മ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം നേരിട്ട് വന്ന് ബ്രെയിന്‍ വാഷിങ്ങും ഒപ്പം തുടങ്ങി. ആദ്യം ഒരു യോജിപ്പില്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ തട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ആ ചടങ്ങില്‍ വികാരി പങ്കെടുത്തില്ല. വി. വാരത്തില്‍ യുദ്ധം മുറുകി. മലയാളം കുര്‍ബാനയുടെ സമയവും ചടങ്ങുകളെപ്പറ്റിയും ലത്തിന്‍ അച്ഛനും പറയില്ല ലത്തിന്‍ പരിപാടിയെപ്പറ്റി മലയാളം അച്ഛനും ഒന്നും പറയില്ല. ഓശാന ഞായറാഴ്ച രണ്ട് ഓല വെഞ്ചരിപ്പും പ്രദക്ഷിണവും നടന്നു, ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച ലത്തീന്‍കാരുടെ ഗോഗുല്‍ത്താ നാടകവും, തൊട്ടു പിറകെ മലയാളിയുടെ നാടകീയമായ ബൈബിള്‍ വായനയും നടന്നു. ഒരു വൈദികന്‍ യേശു ജെരൂസലേം പുത്രിമാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും കുരിശിൽ കിടന്ന് വേദനകൊണ്ട് അലറുന്നതും ഒക്കെ അഭിനയിച്ചും കാണിച്ചു. 

വന്നുവന്ന്, അവസാനം മലയാളികൾക്ക് ഞായറാഴ്ച പള്ളിയില്‍ സമയം വേണ്ടത്ര കിട്ടിയില്ല. അതുകൊണ്ട് അവിടത്തെ ഈസ്റ്റർ കുര്‍ബാന നടന്നത് ശനിയാഴ്ച രാത്രി എട്ടരക്ക്. കുര്‍ബാന കൊടുക്കാനും കൂടാനും ഇവിടുള്ള ലത്തിന്‍ അച്ചന്മാര്‍ രണ്ടു പേരും വന്നില്ല. 

ഇവിടെ ഇപ്പോള്‍ ബൈബിള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും കൈ കൂപ്പി നില്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്. കുടുംബ-കൂട്ടായ്മ നടന്നാല്‍ അച്ഛന് അത്താഴം കൊടുക്കേണ്ടതുമുണ്ട്, അച്ചന്റെ സീറോ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ കേള്‍ക്കെണ്ടതുമുണ്ട്.

സംഘര്‍ഷം ജനസംസാരമായിക്കഴിഞ്ഞു. വളരെ ഐക്യത്തില്‍ നടന്നുപോരുന്ന ഒരു പള്ളിയായിരുന്നിത്. വേറൊരു പള്ളിക്ക് സ്ഥലം അടുത്തെങ്ങും കണ്ടെത്തുകയെന്നതും അതിനു ലൈസന്‍സ് വാങ്ങിക്കുന്നതും ദുഷ്കരം. രണ്ടുപേരും അച്ചടിച്ച വി. വാര നൊട്ടീസുകളും പരസ്പരം ഒറ്റപ്പെട്ടു തന്നെ നിന്നു. നേരത്തെ ഒരു സിറോ മലബാര്‍ ബിഷപ്പ് മുന്‍‌കൂര്‍ അനുവാദം വാങ്ങാതെ  ഇടവകയില്‍ കുത്തിത്തിരുപ്പിനു വന്നത് വിവാദമായിരുന്നു. അതിനു ശേഷം കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ സമാധാനമായി കഴിഞ്ഞ ജനത്തിനാണ്, ഇപ്പോള്‍ ഈ ലത്തിന്‍- മലബാര്‍ യുദ്ധത്തില്‍ പങ്കെടുക്കേണ്ടിവരുന്നത്. ഇവിടുള്ള സീറോ മലബാര്‍ ക്രിസ്ത്യാനികളില്‍ ഒരു നല്ല പങ്ക് ഈ തോന്ന്യാസം അംഗീകരിക്കുന്നവരല്ല. ഇപ്പോള്‍ അവരുട സംഖ്യ കൂടിയിട്ടുമുണ്ട്‌. കാത്തിരുന്നു കാണാം, ഫാ. അരുണ്‍ ചാക്കോക്ക് നാട് വിടേണ്ടിവരുമോന്ന്. 

എന്റെ കമെന്റ് : ആസ്ത്രേലിയയില്‍ മെല്‍ബോണ്‍ രൂപത വന്നതിന്റെ പേരില്‍ ഒളിവില്‍ കഴിയുന്ന കേരളിയര്‍ നിരവധി ആണെന്ന് ഇപ്പോൾ അവിടെയുള്ള തറക്കുന്നേൽ മാത്യു സാര്‍ പറയുകയുണ്ടായി. ഇപ്പോഴത്തെ നീക്കം കാണുമ്പോള്‍, ഇടുക്കി മെത്രാൻ മാര്‍പ്പാപ്പയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞതും, അതിന് ആലഞ്ചേരി മൌനം പാലിച്ചതും ഒക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍, കേരള സഭയെ റോമില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തി മാറ്റാനുള്ള ഒരു ഗൂഡ ശ്രമം നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ന്യായമായും സംശയിക്കണം. റോമിലെ പ്രൊക്കൂരാ ഹൌസ് വിവാദവും ശ്രദ്ധിക്കുക. അത് പാളിച്ചത് ഒരു നല്ല അളവിൽ നമ്മുടെ ബ്ളോഗിലെ എഴുത്തുകാരാണ്. ലത്തിന്‍കാരുമായി ഒരു ഓപ്പണ്‍ യുദ്ധത്തിനാണ് നമ്മുടെ മെത്രാന്മാര്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് സ്പഷ്ടം. പോപ്പ് ആവശ്യപ്പെട്ട കുടുംബസര്‍വ്വേ നടത്താൻ ഇവർ മനപ്പൂർവം ഒന്നും ചെയ്യാത്തതും, പ്രത്യേക താമരക്കുരിശു ണ്ടാക്കി അത് സ്വന്തമായി സ്വീകരിച്ചതും ക്രൂശിതരൂപം എടുത്തുമാറ്റിയതും, മറ്റനേകം ചിട്ടവട്ടങ്ങള്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്നതുമൊക്കെ അതിലേക്കാണ് വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്.  റോമിന്റെതില്‍നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു മാര്‍ത്തോമ്മാ തിയോളജിയും ഇവര്‍ക്കുണ്ടെന്ന് ഓര്‍ക്കുക. സര്‍വ്വ അത്മായരെയും ഇവര്‍ വിഡ്ഢികളാക്കും, ഉറപ്പാണ്. സഭ പിളര്പ്പിലേക്കാണ് സഹോദരരെ പോവുന്നത്.ഏതു ഭാഗത്ത് നില്ക്കണമെന്ന് സ്വയം തീരുമാനിച്ചോളൂ. 
Tel. 9961544169 / 04822271922   

Saturday, April 19, 2014

ഉയിർപ്പ് എന്നത് മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ നവോത്ഥാനം തന്നെ

ആദ്യമായി, പുനരുത്ഥാനം എന്ന് ബൈബിളിൽ വായിക്കുമ്പോൾ എന്താണ് ഇന്നു നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത്? മരണം എന്ന ശരീരത്തിന്റെ അന്ത്യം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഇല്ലായ്മയിൽനിന്ന് തിരികെ ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് വരിക എന്നത് ഒരർത്ഥമാണ്. എന്നാൽ ആ ജീവിതം ഇഹത്തിലല്ല മറ്റെവിടെയോ ആണ് എന്നതും അതോടൊപ്പം പോകുന്നു. സമയത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അതായത് ഇക്കാണുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ നല്ല മനുഷ്യർക്ക്‌ ദൈവം കൊടുക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗജീവിതം എന്നാണ് പുരോഹിതരും വേദാദ്ധ്യാപകരും പറഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നത്. എന്നാലിതൊക്കെ മനുഷ്യജിജ്ഞാസയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടി കാലാന്തരത്തിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവന്ന കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളാണ്. എന്നാൽ, സുവിശേഷങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ട കാലത്ത് ഉയിർപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ ഉത്ഥാനം എന്ന വാക്കിനുണ്ടായിരുന്നയർത്ഥം ഇതൊന്നുമായിരുന്നില്ല. അതെന്താരുന്നുവെന്നറിയണമെങ്കിൽ അന്നുള്ളവർ, അതായത് ബൈബിൾ എഴുതപ്പെട്ട കാലത്തു ജീവിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യർ എന്ത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു എന്ന് കണ്ടെത്തണം.

വിദൂരഭൂതകാലങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും വായിച്ചിട്ട് അതിന് ഇപ്പോൾ നമ്മൾ കൊടുക്കുന്ന അർത്ഥമാണ് ശരിയെന്നുള്ള വിചാരം ഒട്ടും പക്വമല്ല, വസ്തുതക്ക് നിരക്കുന്നതുമല്ല.

യഹൂദരിൽ അധികാരപ്രമത്തരായ സദൂസ്യർ (Saducees) എന്ന കൂട്ടർ (യഹൂദബ്രാഹ്മണർ എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം) മരണാനന്തരജീവിതത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. അവിശ്വാസികൾ എന്ന് അന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പെയ്ഗൻ ജനതയും ഈ ജീവിതത്തിനപ്പുറത്തുള്ള ഒന്നിലും വിശ്സ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. ഫൈലൊ (Philo) യെപ്പോലുള്ള 'ബുദ്ധിജീവികൾ' ശരീരമില്ലാതെയുള്ള, കൃത്യനിർവചനമില്ലാത്ത ആത്മാവിന്റെ അനന്തരജീവിതത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. നവചിന്താനുകൂലികളായിരുന്ന പരീശർ (Pharisees) ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റു യഹൂദർ കരുതിയിരുന്നത്, ശരീരം നഷ്ടപ്പെട്ട ആത്മാക്കളെ എങ്ങനെയോ ദൈവം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും തന്റേതായ ദൈവരാജ്യം ഇവിടെ സ്ഥാപിതമാകുമ്പോൾ, വീണ്ടും പുതുതായ ശരീരം കൊടുത്ത് അവരെ പുതിയ ഒരു ജീവിതത്തിന് പര്യാപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നാണ്. അത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ, ഈ ഭൂമിയിൽത്തന്നെ, ആയിരിക്കുമെന്നും കരുതപ്പെട്ടു. ആദിമക്രിസ്ത്യാനികളും ഏതാണ്ടിങ്ങനെയാണ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. ഇന്ന് കത്തോലിക്കാദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളെ സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഈലോകത്തിനപ്പുറത്തുള്ള ഒരിടത്ത് (സ്വർഗ്ഗത്തിൽ) വേറൊരു തരത്തിലുള്ള ജീവിതം അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നേയില്ല. കണ്ണ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതും ചെവി കേട്ടിട്ടിലാത്തതുമായ സൌഭാഗ്യമനുഭവിക്കാവുന്ന, രൂപാന്തരപ്പെട്ട ശരീരത്തോടെയുള്ള, ഒരസ്തിത്വത്തെപ്പറ്റി പോൾ പറയുന്നുണ്ട്. മറ്റു മൂന്ന് സുവിശേഷകരും യേശുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തെപ്പറ്റി വളരെ ചുരുക്കിയാണ് പറയുന്നതെങ്കിലും, പുനരുത്ഥാനമില്ലാതെ ഈ ജീവിതത്തിനോ വിശ്വാസത്തിനോ ഒരർത്ഥവുമില്ലെന്നുവരെ പറഞ്ഞുവച്ചത് ജോണും പോളുമാണ്. ഇപ്പോഴത്തേതു വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, പുതിയ ശരീരം, അമാനുഷികമെന്നു പറയാമെങ്കിലും, പഴയതിന്റെതന്നെ പുതിയ രൂപമായിട്ടാണ് ആദിമക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഭാവനയിൽ നിലകൊണ്ടത്. എന്നാൽ, ഹൈന്ദവഭാവനയിലെ ആവർത്തിതപുനർജ്ജന്മം പോലെയല്ല, മറിച്ച്, ഇനിയൊരിക്കലും നശിച്ചുപോവാത്ത ഒന്നായിരിക്കുമത്. ദൈവരാജ്യത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയും ദൈവവുമായി സഹകരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാവര്ക്കും സംഭവിക്കുന്ന ഒരു രൂപാന്തരമായിരിക്കുമത് എന്നാണവർ മനസ്സിലാക്കിയത്. അതായത്, പുറംജാതിക്കാർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ അധികാരം കൈയാളുന്നവർ ബാക്കിയുള്ളവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥക്ക് ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന സമൂലമായ സാമൂഹികവ്യതിയാനവും അങ്ങനെ ദൈവേഷ്ടത്തിന്റെ വിജയത്തിനുള്ള സാദ്ധ്യതയുമാണ് യേശുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനംകൊണ്ട് ക്രിസ്ത്യാനികൾ മനസ്സിലാക്കിയത്. യേശു കാണിച്ചുതന്ന വഴിയേ വ്യക്തിതലത്തിലും സമൂഹമെന്നയർത്ഥത്തിലും നടക്കുക എന്നാൽ, മാനുഷികമായ സഹകരണംവഴി ഈ ലോകത്ത് ദൈവേഷ്ടം, ദൈവരാജ്യം, കൊണ്ടുവരിക എന്നാണ് അതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കിയത്. ചുറ്റും എതിരാളികൾ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന യേശുവിന്റെ അനുയായികൾക്ക് അതിനുള്ള തുടക്കമിടാൻ തന്റേടം നല്കിയത് മരണത്തിൽ നിന്നുള്ള അവിടുത്തെ ഉയിർപ്പാണ്. ആ വിജയം തങ്ങൾക്കും സാദ്ധ്യമാകും എന്ന ധൈര്യമാണ് അവർക്ക് മരണഭയത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനത്തിന് അടിസ്ഥാനമായി ഭവിച്ചത്. അന്നത്തെയും എന്നത്തെയും ചുറ്റുപാടുകളിൽ ഒരു റോമൻ സീസറിനോ മറ്റാരു സ്വേശ്ചാധിപതിക്കോ ഏറ്റവും അവസാനമായി മനുഷ്യരോടു ചെയ്യാവുന്നത് ഇപ്പോഴത്തെ ജീവന് ഹാനിവരുത്തുക എന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ, മരണത്തിനപ്പുറത്തും തങ്ങൾ വിജയം ആഘോഷിക്കുന്നവരുടെ കൂടെയായിരിക്കും എന്ന ആത്മവിശ്വാസമാണ് ഇത്രയധികം രക്തസാക്ഷികളെ ആദ്യസഭക്ക് സമ്മാനിച്ചത്‌. ആ വിശ്വാസം തന്നെയാണ് യെറൂസലെമിന് വെളിയിലും അന്യദേശങ്ങളിലും ചെന്ന് യേശുവിന്റെ സന്ദേശം പങ്കുവയ്ക്കാൻ തന്റെ അനുയായികളെ ശക്തരാക്കിയത്.  

കെയിംബ്രിഡ്ജ് യൂണിവേർസിറ്റിയിൽ പ്രൊഫസറായ ജോണ്‍ പോക്കിംഗ്ഹോണ്‍ (Polkinghorne) പറയുന്നത്, ഇന്നത്തെ മാനുഷകുലത്തെ ഒരു ഹാർഡ്വെയർ ആയി സങ്കല്പിച്ചാൽ, അതിൽ തന്റെ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാൻ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോൾ, ദൈവം പുതിയ ഒരു ഹാർഡ്വെയർ സൃഷ്ടിക്കുന്നതുപോലെയായിരിക്കും ദൈവരാജ്യസംഭവം എന്നാണ്. നിന്റെ രാജ്യം വരേണമേ എന്നാണ് യേശു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചത്. ഈ ഭൂമിയിൽ എല്ലാ തുറയിലും ദൈവേഷ്ടം നിറവേറണം എന്നാണ് അതിന്റെ പൊരുൾ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ സ്വർഗ്ഗം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നമുക്കുണ്ടാകുന്ന സങ്കല്പമല്ല, മറിച്ച്, നമ്മുടെ സഹകരണത്തിലൂടെ ഈ ഭൂമിയിൽതന്നെ സംഭവ്യമാകുന്ന ദൈവേഷ്ടം എന്നാണ് ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ക്രിസ്ത്യാനികൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നത്. യേശുവിന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടനുസരിച്ചുള്ള ജീവിതസംവിധാനങ്ങൾ പ്രാവർത്തികമാക്കുക എന്നുതന്നെയാണ് അതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. അതിനുവേണ്ടിയാണ് അവർ കാത്തിരുന്നത്. പോപ്പ് ഫ്രാൻസിസും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ചിന്തിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ നവീകരണപ്രസ്ഥാനങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും വേറൊന്നുമല്ല. വ്യാജമായ അധികാര, പൌരോഹിത്യസംവിധാനങ്ങളെ സമൂലം ഉടച്ചുവാർത്ത്, ദൈവഹിതത്തിനുചേരുന്ന ഒരു സമൂഹമായി ആകമാന മനുഷ്യരാശി രൂപാന്തരപ്പെടണം എന്നതുതന്നെയാണ് ആ ലക്ഷ്യം. 

Tel. 9961544169 / 04822271922

ജോണ്‍ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പയും വിശുദ്ധിയും വിമർശനങ്ങളും



by ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

(ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഈ ലേഖനം അല്മായ ശബ്ദത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു.)




ജോണ്‍ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പായെ വിശുദ്ധനായി ഉയർത്തുമെന്ന് ഫ്രാൻസീസ് മാർപ്പാപ്പാ ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു.  വിശുദ്ധ പദവിയുടെ പേരിൽ  വിവാദങ്ങളായ  അഭിപ്രായങ്ങളുമായി  വാർത്താലോകം  മത്സര രംഗത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട്.  വിഭിന്നങ്ങളായ അഭിപ്രായങ്ങൾ  പത്രലോകവും മാസികകളും ടെലിവിഷൻ  മീഡിയാകളും   പുറപ്പെടുവിച്ചു കഴിഞ്ഞു.  ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പാ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്  തന്റെ  ഒളികണ്ണുകളെ   കൈവിരലുകളിൽക്കൂടി   കാണിച്ചുകൊണ്ട്   വാർത്താലേഖകരോട്  ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു, " നോക്കൂ. സത്യം എന്റെ ഈ കണ്ണുകളിൽ  ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്." എന്നാൽ ആ സത്യം ഇന്നും ലോകത്തിനു ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടില്ലായെന്നത് മറ്റൊരു സത്യമാണ്. 

ഒരു വിശുദ്ധനുവേണ്ട തെളിവുകളെല്ലാം ജോണ്‍ പോൾ രണ്ടാമൻ ജീവിച്ചിരുന്ന നാളുകളിൽ സ്വയം ശേഖരിച്ചു വെച്ചിരുന്നുവെന്ന്  ടോണി ബുഷ്ബിയുടെ  'മാർപ്പാപ്പായുടെ ഇരുണ്ട കാല ചരിത്രം'  എന്ന പുസ്തകത്തിൽ   വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. സത്യമായ അന്വേഷണങ്ങളിലൂടെ കണ്ടെത്തിയ തെളിവുകളെന്നാണ് അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.  പുണ്യാളനായി ഉയർത്തുവാനുള്ള എല്ലാ നടപടികളും  ജോണ്‍ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പാ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളിൽ പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് കത്തോലിക്കാ ലോകത്തിന് അജ്ഞാതമായിരുന്നു. 1983 ലായിരുന്നു അതിനായിട്ടുള്ള നീക്കങ്ങളാരംഭിച്ചത്. ആ വർഷം യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പും കൂടാതെ പിശാചിനുവേണ്ടി വാദിക്കുന്ന  വത്തിക്കാനിലെ  ഓഫീസ് അദ്ദേഹം നിർത്തൽ ചെയ്തു.

രണ്ടാമത്തെ നീക്കം 1999 ലായിരുന്നു. മാർപ്പാപ്പായുടെ  ആരോഗ്യം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലവുമായിരുന്നു. അക്കാര്യം അദ്ദേഹത്തിന് പൂർണ്ണമായ ബോദ്ധ്യവുമുണ്ടായിരുന്നു.  ഒരാൾ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞ് അഞ്ചുവർഷം കഴിഞ്ഞേ പുണ്ണ്യാളൻ എന്ന പദവിയിലേക്കുള്ള  ക്രമാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ തുടങ്ങാവൂയെന്ന  കീഴ്വഴക്കം  ഇല്ലാതാക്കി. ഒരു വ്യക്തിയുടെ പുണ്യചരിതമായ ജീവിതത്തെ വിലയിരുത്തുന്ന നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന അന്വേഷണങ്ങൾ യാതൊന്നുമില്ലാതെ  ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽതന്നെ    ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പായുടെ നാമകരണ നടപടികൾ തുടങ്ങിയതും ചരിത്രത്തിന്റെ വിരോധാഭാസമായിരുന്നു.  നാമകരണ നടപടികൾ തുടങ്ങിയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻകാല കർമ്മ ജീവിതത്തിലെ വസ്തുനിഷ്ഠതകൾക്ക് തെല്ലും പ്രാധാന്യം കല്പ്പിക്കാതെയായിരുന്നു.


അങ്ങനെ ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പാതന്നെ നിയമങ്ങൾ മാറ്റിയതുകൊണ്ട് കത്തോലിക്കാ ചരിത്രത്തിലെ അതിവേഗപുണ്യാളന്മാരുടെ പട്ടികയിൽ അദ്ദേഹം ഒന്നാമനായി. മദർ തെരസാക്കുവേണ്ടി നിയമങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്തിയെന്നായിരുന്നു ജനമന്ന് ചിന്തിച്ചത്. ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പാ  സ്വയം പുണ്യാളനാകാൻ  ഈ വഴിയൊരുക്കലെന്ന  സത്യം ജനത്തിന് ഇന്ന് മനസിലായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പുണ്യാളനാകാൻ പത്താം പീയുസിന് 40 വർഷങ്ങളും   അഞ്ചാം പീയൂസിന് 140 വർഷങ്ങളും വേണ്ടിവന്നു. പയസ് ഒമ്പാതമനെ ബിയാറ്റിഫിക്കേഷൻ ചെയ്തിട്ട് 140 വർഷം കഴിഞ്ഞു. ബിയാറ്റിഫിക്കേഷൻ എന്ന പദവിക്കായി ജോണ്‍ പോളിനും മദർ തെരസാക്കും 6 വർഷങ്ങളേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ.


985 മുതൽ മാർപ്പാപ്പായായിരുന്ന  ജോണ്‍ പതിനാറാമൻ ആയിരുന്നു ഒരാളിനെ പുണ്യാളനാക്കുന്ന നടപടികളിൽ ചില പരിഷ്കാരങ്ങൾ വരുത്തിയത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഈ തീരുമാനം പ്രായോഗികമാക്കണമെന്നും നിർദ്ദേശിച്ചു. 1587 ൽ പുണ്യാള നടപടികളെ ദുർവിനിയോഗം ചെയ്തിരുന്നതുകൊണ്ട് സിക്സ്റ്റസ്  അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പാ, പുണ്യാളന്മാരുടെ ഗുണദോഷങ്ങളെ വിലയിരുത്തുവാൻ പിശാചിന്റെ വക്കീൽ സമ്പ്രദായം നടപ്പിൽ വരുത്തി.  പിശാചിനുവേണ്ടി വാദിക്കുന്ന  വക്കീൽ   വിശുദ്ധ  പദവിക്കായി  പരിഗണനയിലുള്ള  വ്യക്തി  അർഹനല്ലെന്ന് വാദിച്ച് തെളിവുകൾ ഹാജരാക്കണമായിരുന്നു.  തെളിവുകളെ സംശയകരമായി വീക്ഷിക്കുക, തെളിവുകളെ ചോദ്യം ചെയ്യുക, ജീവിതകാലത്ത് പുണ്യാളനാകുന്നയാൾ ചെയ്ത തിന്മകൾ നിരത്തുക എന്നിവകളായിരുന്നു  പിശാചിന്റെ ന്യായവാദങ്ങൾ  വാദിക്കുന്ന വക്കീലിന്റെ ജോലി. ഇങ്ങനെ അനേക കടമ്പകൾ കടന്ന് ഒരാൾ പുണ്യാളനാകുന്നതിന് നീണ്ട കാലങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ നൂറ്റാണ്ടുകൾ വേണ്ടി വന്നു. അത്രയെളുപ്പത്തിൽ ഒരാൾക്ക് പുണ്യാളനാകുവാൻ സാധിച്ചിരുന്നുമില്ല. സാഹചര്യങ്ങളെ  അനുകൂലങ്ങളാക്കി അനേക കത്തോലിക്കാ സംഘടനകളുടെ എതിർപ്പുകളെ   അവഗണിച്ച് ആറു വർഷങ്ങൾകൊണ്ട് ജോണ്‍ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പായെ ബിയാറ്റിഫൈ  ചെയ്ത്  പുണ്യാള സ്ഥാനത്ത്  അലങ്കരിക്കുന്നതും സഭയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ പുതിയ  നാഴികക്കല്ലാണ്. 


പിശാചിന്റെ ഒഫീസ്, ജോണ്‍ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പാ വത്തിക്കാനിൽനിന്ന് നീക്കം ചെയ്തത്  തന്റെ മരണശേഷം  ചെറുപ്പകാലങ്ങളിലുള്ള  സ്വന്തം  ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ച   കാര്യങ്ങളിൽ   പൊതുജനങ്ങളുടെ  ഇടപെടൽ ഉണ്ടാകാതെയിരിക്കുവാനായിരുന്നു. മീഡിയാകൾ ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നും ശക്തമായി പ്രതിക്ഷേധിക്കുന്നുമുണ്ട്. എന്നാൽ  ജനങ്ങളുടെ   ശബ്ദത്തിന്  യാതൊരു വിലയും വത്തിക്കാൻ കല്പ്പിക്കുന്നില്ല. ഈ സാഹചര്യങ്ങൾ മനസിലാക്കി അദ്ദേഹത്തെ  ബിയാറ്റിഫൈ ചെയ്ത സമയം പുണ്യാളന്മാരുടെ പ്രീഫെക്ട്റ്റായിരുന്ന   കർദ്ദിനാൾ ആഞ്ജലോ അമാറ്റോ 2011 ൽ ഒരു പ്രസ്താവനയിൽ   ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, "ജോണ്‍  പോൾ  രണ്ടാമൻറെ   പുണ്യാളനായുള്ള നടപടി ക്രമങ്ങൾ അതിവേഗത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കുന്നത്  അദ്ദേഹം മാർപ്പാപ്പാ  ആയിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല.  ഈ  മാർപ്പാപ്പാ   ക്രിസ്തുവിന്റെ വഴിയേ മാതൃകാപരമായി  ജീവിച്ച ഒരു സത്യക്രിസ്ത്യാനിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ജീവിതദർശനങ്ങൾ  പ്രതീക്ഷകളും  സ്നേഹവുമായിരുന്നു. "റോമിലെ പൊന്തിഫിക്കൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഒരു സമ്മേളനത്തിൽ കർദ്ദിനാൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, "വിശുദ്ധ പദവിക്കുള്ള   അതിവേഗ തീരുമാനമെടുത്തത്  ആ പുണ്യാത്മാവിന്റെ ജീവിതത്തെ അതിസൂക്ഷ്മതയോടെ പരിശോധിച്ച ശേഷമായിരുന്നു.  അതിനായുള്ള നിയമങ്ങൾ 1983 ൽ ജോണ്‍  പോൾ മാർപ്പാപ്പാ കൃത്യമായി എഴുതിയുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്."


വത്തിക്കാന്റെ  നടപടി ക്രമങ്ങളിലെ   വിശുദ്ധരെ കണ്ടെത്തൽ  ഇന്നു   മരിച്ചവരിൽനിന്ന്  മണ്ണോട് ലയിച്ച    പ്രസിദ്ധരായവരെ  കണ്ടെത്തലായി മാറി.   മരണമെന്നത് മനുഷ്യന്റെ ജീവിത നാടകത്തിലെ ശുഭപര്യവസാനമാണ്.  ക്രിസ്ത്യൻ ലോകത്തിൽ അനേകർ ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പായുടെ  വിശുദ്ധ പദവിയെ കാണുന്നത്  മരണമെന്ന ശുഭ നാടകത്തിലെ   അറിയപ്പെടാത്ത നിഗൂഡ്ഡതകളിൽ  ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന   ഇരുട്ടിന്റെ   അത്മാവായിട്ടാണ്.  അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്തെ  ലൈംഗിക   കുറ്റവാളികളെ  ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച  അനേക രഹസ്യഫയലുകൾ പരിഹരിക്കാൻ സാധിക്കാതെ ഇരുട്ടിൽത്തന്നെ ഒളിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ട്. അത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലൂടെ  ചുരുളുകൾ അഴിയുംമുമ്പ്   അദ്ദേഹത്തെ എത്രയും വേഗം പുണ്യാളനാക്കുവാനും നീക്കങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.


വിശുദ്ധ പദവിയിൽ ഒരാൾ എത്തുന്നതിനുവേണ്ട  നീണ്ട നടപടി ക്രമങ്ങൾ  ജോണ്‍  പോൾ  മാർപ്പാപ്പാ നിറുത്തൽ ചെയ്തത്  സ്വയം  വിശുദ്ധനാകുവാനുള്ള    തീവ്രമായ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. ഇക്കാര്യം  അദ്ദേഹം വിശുദ്ധ  പദവിയിലേക്ക്   പ്രവേശിക്കുന്നതിൽക്കൂടി  വ്യക്തമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  മരണശേഷം  വാഴ്ത്തപ്പെടുമെന്നും കാലതാമസം കൂടാതെ വിശുദ്ധനാകുമെന്നും അദ്ദേഹത്തിനറിയാമായിരുന്നു. ജോണ്‍ പോളിനെ സംബന്ധിച്ച്  മാർപ്പാപ്പായാകുന്നതിനു  മുമ്പുള്ള  അനേക ജീവചരിത്ര കൃതികൾ ഉണ്ട്. എന്നാൽ ആ ചരിത്രങ്ങൾ ഒന്നും സത്യങ്ങളല്ലെന്നാണ് കർദ്ദിനാൾ ആഞ്ജലോ അമാറ്റൊ 2011 ൽ റോമിലെ  പൊന്തിഫിക്കൽ  യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ വെച്ചു നടന്ന ഒരു സെമിനാറിൽ പറഞ്ഞത്. മാർപ്പാപ്പായുടെ യുവാവായിരുന്ന കാലത്തെ പല രഹസ്യ വിവരങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തലുകളും  ചോദ്യോത്തര വേളയിലെ   അന്നത്തെ   സെമിനാറിലെ ചർച്ചകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുവാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അക്കാല ജീവിതം വത്തിക്കാൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതും  പച്ചക്കള്ളങ്ങൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.(റെഫ്: ടോണി ബുഷ്ബി) 1938 മുതൽ  1946 വരെയുള്ള  അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം വെറും 72 വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വത്തിക്കാൻ സംഗ്രഹിച്ചിരിക്കുകയാണ്. 18  വയസ് മുതൽ  26 വയസ് വരെ മാതൃകാപരമായി വൈദികനായി സെമിനാരിയിൽ പഠിച്ചിരുന്നുവെന്നു  മാത്രമുള്ള  ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിലുള്ള  ചരിത്രത്തിൽ ദുരൂഹതകളുണ്ട്.  


 മാർപ്പാപ്പായാകുന്നതിനുമുമ്പുള്ള ജോണ്‍  പോളിന്റെ  ജീവചരിത്രങ്ങൾ കത്തോലിക്കാ ലോകത്തിന് തെറ്റായ ധാരണയുണ്ടാക്കുന്നതാണ്. പലതും സത്യങ്ങളല്ലെന്നാണ് വിമർശന ലേഖകരിൽനിന്നും  മനസിലാക്കുന്നത്‌.  കരോൾ വോജ്ടില (Karol Wojtyla) യെ സംബന്ധിച്ച നൂറോളം പോലീസ് റെക്കോർഡുകൾ പോളണ്ടിലെ രഹസ്യപുരാ വസ്തു ഗ്രന്ഥാലയത്തിൽ നിന്നും വത്തിക്കാൻ നീക്കം ചെയ്തതും സംശയത്തിനിടം  നല്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി 1946 കാലഘട്ടത്തിലുള്ള വ്യക്തമായ ചരിത്രം ആ റിക്കോർഡുകളിലുണ്ടെന്നും അനുമാനിക്കുന്നു. അക്കാലങ്ങളിലാണ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ മുന്നണികളിൽ അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചത്.  പിശാചിന്റെ വാദങ്ങൾ കേട്ടിരുന്ന വത്തിക്കാനിലെ ഒഫീസ് നിറുത്തൽ ചെയ്തില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ,   ജോണ്‍ പോൾ ഇത്രയും പെട്ടെന്ന്   വിശുദ്ധ പദവിയിലേക്ക് ഉയരുമോയെന്നും  ചോദ്യങ്ങൾ   വരുന്നു. ഇല്ലെന്നാണ് കത്തോലിക്കരിൽ അനേകർ വിശ്വസിക്കുന്നത്.  ഇരുളിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ യുവത്വകാല രഹസ്യങ്ങൾ ഇന്നും ഒളിഞ്ഞു തന്നെ കിടക്കുന്നു.


ഒരു വിശുദ്ധൻറെ പുണ്യ പ്രവർത്തികളെപ്പറ്റി  അവലോകനം ചെയ്യുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ വ്യക്തിപരമായ ജീവിതത്തെ  ആധാരമാക്കി   പഠന വിഷയമാക്കിയാൽ പൂർണ്ണമാവില്ല.  ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹമെടുത്ത  സഭയുടെ  തീരുമാനങ്ങളിലെ പാളീച്ചകൾമൂലം സമൂഹത്തിനുണ്ടായ അന്നത്തെ   ദോഷവശങ്ങൾകൂടി ഉൾപ്പെടുത്തണം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ  ബാലപീഡകരെ പിന്തുണച്ച ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പാ വിശുദ്ധപദത്തിന് അർഹനോയെന്നതും  ചിന്തനീയമാണ്. വ്യക്തിപരമായി ജോണ്‍ പോളിന്റെ പേരിൽ  അത്തരത്തിലുള്ള ആരോപണങ്ങളൊന്നുമില്ല. എന്നാൽ നൂറു കണക്കിന് ബാലപീഡനങ്ങൾ നടത്തിയ കുറ്റവാളികളായ പുരോഹിതരെ അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ചിരുന്നതും  നിയമത്തിൻറെ ദൃഷ്ടിയിൽനിന്നും അവർക്കഭയം കൊടുത്ത് ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നതും  സഭാചരിത്രത്തിന് കളങ്കം വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.   ദുഃഖകരമായ  ആ സത്യം ജോണ്‍ പോളിന്റെ വിശുദ്ധ പദവിയ്ക്കൊപ്പം എന്നും ഒരു നിഴലായിയുണ്ടാകും.


എണ്ണമില്ലാത്ത ബാലപീഡകരായ പുരോഹിതർ സഭയിൽ പെരുകിയത് ജോണ്‍ പോളിന്റെ കാലത്തായിരുന്നു. അവരെ തടയാൻ  ജോണിനൊരിക്കലും കഴിഞ്ഞില്ല. പകരം പുരോഹിതരുടെ പീഡനകഥകളും അതിൽ ബലിയാടായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും മാതാപിതാക്കളുടെയും വൈകാരിതയും അദ്ദേഹമെന്നും സഭയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒളിച്ചുവെച്ചിരുന്നു. ഒരു മാർപ്പാപ്പായെന്ന നിലയിൽ  സഭയ്ക്കേറ്റ  ഈ മുറിവ്  അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭരണകാലത്തിലെ  പരാജയമായിരുന്നു.  പീഡനങ്ങളിൽ സഹനം സഹിച്ചവരുടെ  കുടുംബങ്ങളുടെ നഷ്ടപരിഹാരങ്ങളും കോടതിക്കേസുകളുമായി സഭയ്ക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്ന സാമ്പത്തിക നഷ്ടങ്ങൾക്കും കണക്കില്ല. കത്തോലിക്കാസഭയെ ലൈംഗികവൈകൃതങ്ങളുടെ സമൂഹമായി  ലോകം പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് മുദ്രയും കുത്തി. യേശുവിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കാൻ സഭയ്ക്കതൊരു തിരിച്ചടിയുമായി. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംഘടിത മതമായ  കത്തോലിക്കാസഭയിൽ വന്ന അപകീർത്തി  നികത്താൻ  ഇനി തലമുറകൾ കടന്നുപോവേണ്ടി വരും.  സഭയുടെ വിശ്വാസസംരക്ഷണമെന്ന സത്യം വെറുമൊരു  കെട്ടുകഥയായും തീർന്നു.  


ജോണ്‍ പോളിനെതിരെയുള്ള പ്രധാനമായ ഒരാരോപണം ലൈംഗിക കുറ്റവാളിയായ ഫാദർ  മാർസ്യൽ  മേസിലിനെ    (Father Marcial Maciel Degollado) സംരക്ഷിച്ചുവെന്നതാണ്. ലീജിയനറീസ് ഓഫ് ക്രൈസ്റ്റ് എന്ന സംഘടന സ്ഥാപിച്ചതും ഈ പുരോഹിതനായിരുന്നു. ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പയെപ്പോലെ  ഫാദർ മേസിൽ യാഥാസ്ഥിതിക  ചിന്തകനുമായിരുന്നു. അനേക ചെറുപ്പക്കാരായ പുരോഹിതരുടെ സേവനങ്ങൾ മേസിലിന്റെ  സംഘടനയിൽക്കൂടി സഭയ്ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു. സഭ ഈ സമൂഹംവഴി വൻസമ്പത്തും കൈവരിച്ചു. ഇദ്ദേഹം മൂലം വത്തിക്കാനിലെ ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് വിലകൂടിയ സമ്മാനങ്ങളും ലഭിച്ചിരുന്നു.  അനുസരണയുള്ള പുരോഹിതനെന്ന നിലയിൽ ഫാദർ മേസിൽ,  ജോണ്‍ പോളിന്റെ ഉറ്റമിത്രവും പ്രിയങ്കരനുമായിരുന്നു. കണക്കില്ലാത്ത ധനം ശേഖരിച്ചിരുന്ന ഈ സംഘടന വത്തിക്കാൻറെ  അക്ഷയ പാത്രവും  പ്രധാന  വരുമാന മാർഗവുമായിരുന്നു.  ആധുനിക സഭയ്ക്കുവേണ്ടി  ബില്ല്യൻ കണക്കിന് ഡോളർ സ്വത്തുക്കൾ  സമ്പാദിച്ചുകൊടുത്തത് ഫാദർ മേസിലിന്റെ( Maciel ) ലീജിയൻ ഓഫ് ക്രൈസ്റ്റ് സംഘടനയായിരുന്നു. 


1950 തുടങ്ങി പതിനൊന്ന് വയസ് താഴെയുള്ളവർ മുതൽ  ആയിരക്കണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങളെ മേസിൽ  പീഡിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് സെമിനാരി വിദ്യാർഥികളും ഇപ്പോൾ പുരൊഹിതരുമായവർ തെളുവുകൾ സഹിതം മേസിലിന്റെ   പീഡനകഥ വത്തിക്കാനെ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഫാദർ മേസിൽ ( Marciel )ദുരുപയോഗം ചെയ്തവരെ കള്ളം പറയുന്നവരായി മുദ്രയും കുത്തുമായിരുന്നു. കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ മൂടിവെക്കുവാൻ അവരെ സഭയുടെ വിശ്വാസവഞ്ചകരായും കരുതിപോന്നു. ഫാദർ മേസിലിനെതിരായ ആരോപണങ്ങൾ ജോണ്‍ പോൾ  കാതുകൊടുക്കുകയോ അന്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല.  കൊച്ചുപെണ്‍ക്കുട്ടികളുടെ  ചാരിത്ര്യം ഹനിക്കുകയും സെമിനാരിക്കുട്ടികളെ ലൈംഗികമായി ഉത്തേജിപ്പിച്ച് പീഡിപ്പിക്കയും ചെയ്യുകയെന്നത് മേസിലിന്റെ  നിത്യജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.  മേസിലിന്റെ  കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ  ഒളിച്ചുവെയ്ക്കുക മാത്രമല്ല വത്തിക്കാനിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട  കാര്യനിർവഹണ ചുമതലകൾ  വഹിക്കാനും ജോണ്‍ പോൾ അദ്ദേഹത്തെ  ചുമതലപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.  ആരും അദ്ദേഹത്തെ  വിമർശിക്കാൻ പാടില്ലാന്ന്  വത്തിക്കാനിൽ കർശനമായ വിലക്കുമുണ്ടായിരുന്നു.   


ജോണ്‍ പോളിന്റെ ഉറ്റമിത്രമായ ഫാദർ മേസിൽ   (Father Marcial Maciel Degollado) കുട്ടികളെ പീഡനം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നതുകൂടാതെ  മയക്കുമരുന്നിനടിമയുമായിരുന്നു. അനേകമനേക കുട്ടികളുടെ പിതൃത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മേസിൽ തനിക്കുണ്ടായ   മക്കളെയും പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നു.   അവസാനം നിവൃത്തിയില്ലാതെ ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പാ  ഫാദർ മേസിലിന്റെമേൽ നടപടികളെടുക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ശിക്ഷ മരിക്കുവോളം പ്രാർഥനയിലും ഉപവാസത്തിലും കഴിയുകയെന്നായിരുന്നു. അനേക കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പിതൃത്വമുള്ള വിവാദ പുരോഹിതനായ മേസിലച്ചനെ  സഭ രക്ഷിച്ചതല്ലാതെ ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും അവരെ വളർത്തുന്ന മാതാക്കൾക്കും സാമ്പത്തിക സഹായമോ പരിചരണമോ നല്കിയില്ല.


ഒരു പക്ഷെ ഫാദർ മേസിലിനെതിരെയുള്ള കുറ്റാരോപണങ്ങൾ ജോണ്‍ പോൾ വിശ്വസിച്ചില്ലായിരിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഫാദർ മേസിലിലുള്ള  അന്ധമായ വിശ്വാസം മറ്റനേകായിരം കുടുംബങ്ങളെ മാനസികമായി തളർത്തുകയാണുണ്ടായത്. മേസിലിന്റെ  ക്രൂരമായ  ലൈംഗിക വിനോദങ്ങളിൽനിന്നും നിസഹായരായ ജനതയെ ജോണ്‍ പോളിന് രക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കാത്തത് ക്ഷമിക്കാൻ സാധിക്കാത്ത കുറ്റമാണ്.   ലൈംഗിക കുറ്റവാളികളായ പുരോഹിതരെ വേട്ടയാടുന്ന ഇന്നത്തെ ചരിത്രമുഹൂർത്തങ്ങളിൽ  ജോണ്‍പോളിനെ പുണ്യാളനാക്കിയതും ഉചിതമായില്ല.


ബർലിൻമതിൽക്കെട്ടുകൾ താഴെവീണതും കമ്യൂണിസത്തിന്റെ  തകർച്ചയും ജോണ്‍ പോളിനെ ആഗോളതലത്തിൽ പ്രസിദ്ധനാക്കി. എന്നിരുന്നാലും സഭയ്ക്കുള്ളിൽ അദ്ദേഹം വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത  ഏകാധിപതിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ ചിന്താഗതികളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരെ ഉന്നതസ്ഥാനത്തിൽനിന്നും നീക്കം ചെയ്തിരുന്നു. ഒരാളിനെ വിശുദ്ധനാക്കാൻ സഭ പുറംലോകത്തിന്റെ പ്രതികരണവും കണക്കാക്കാറുണ്ട്. നാസികളുമായി പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസിന് ബന്ധമുണ്ടെന്നുള്ള ആരോപണത്തിന്റെ പേരിൽ അദ്ദേഹത്തെ പുണ്യാളനാക്കാൻ സഭക്കിന്ന്  ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. എങ്കിൽ ലൈംഗിക  കുറ്റവാളികളെ സംരക്ഷിച്ച ജോണ്‍ പോളിന്റെ വിശുദ്ധപദവിയും മാറ്റിവെയ്ക്കാമായിരുന്നു. 1993 ൽ കുടുംബാസൂത്രണ പദ്ധതികൾ സഭയുടെ കടുത്ത പാപങ്ങളായി ജോണ്‍ പോൾ വിളംബരം ചെയ്തു. എന്നാൽ സഭയുടെ മൊത്തമായ ലൈംഗിക കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ എതിർത്തിട്ടുമില്ല. കുടുംബാസൂത്രണങ്ങളെക്കാളും ബാലപീഡനമെന്ന കൊടും തിന്മയിലേക്ക് വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്ത ജോണ്‍ പോളിനെ വിശുദ്ധനാക്കുന്നത്  സഭയുടെ  പരിപാവനതയ്ക്കെതിരെയുള്ള   വെല്ലുവിളിയുമാണ്.


വിശുദ്ധ പദവിക്കായി ജോണ്‍ പോൾ മാർപ്പാപ്പായുടെ ജന്മനാടായ പോളണ്ടിൽനിന്നും ശക്തമായ  രാഷ്ട്രീയസ്വാധീനമുണ്ട്. രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള നയതന്ത്രബന്ധത്തിൽ ജോണ്‍ പോൾ  എന്നും വിജയമായിരുന്നു.    അക്കാലത്ത് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡണ്ട്മാർ  സകല പ്രോട്ടോക്കോളും മാറ്റിവെച്ച്   ജോണ്‍ പോളിന്റെ സന്ദർശനവേളയിൽ  നേരിട്ടുവന്ന്  വിമാനത്താവളത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നു. റേയ്ഗന്റെയും ക്ലിന്റന്റെയും  ഗോർബച്ചൊവിന്റെയും ഉറ്റ മിത്രവുമായിരുന്നു.  ഇങ്ങനെയുള്ള  രാഷ്ട്രീയസ്വാധീനവും ജോണ്‍ പോളിന്റെ  വിശുദ്ധ പദവിയിലേക്കുള്ള വഴിയൊരുക്കലായിരുന്നു.  അദ്ദേഹത്തെ  വിശുദ്ധനാക്കണമെന്നുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം  ബനഡിക്റ്റ് പതിനാറാമനുണ്ടായിരുന്നു.  തന്റെ മുൻഗാമി ബനഡിക്ട്റ്റിന്റെ ആഗ്രഹത്തിനെതിരായി ഫ്രാൻസീസ് മാർപ്പാപ്പാ  ഒരു തീരുമാനമെടുക്കുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല.  മാത്രവുമല്ല  അദ്ദേഹത്തിൻറെ  വിശുദ്ധ പദവി നിഷേധിച്ചാൽ  കത്തോലിക്കർ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള പോളണ്ടിൽ  അതൊരു  രാഷ്ട്രീയ കോളിളക്കത്തിനിടവരും.




Father Marcial Maciel Degollado

Thursday, April 17, 2014

ചുംബനനാടകം


ഇന്ന് ലോകത്തിൽ പലയിടത്തും മെത്രാന്മാരും അച്ചന്മാരും, യേശുവിനെ അനുകരിക്കുന്നവർ എന്ന് കാണിക്കാൻവേണ്ടി, പന്ത്രണ്ടു വ്യക്തികളുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകി, തുടച്ച്, മുത്തുന്ന ദിവസമാണ്. ഇതൊരു വാർഷിക നാടകമാണ്. കാരണം, യേശു അത് ചെയ്തെങ്കിൽ അത് സ്നേഹത്തിന്റെയും എളിമയുടെയും സമഭാവനയുടെയും പ്രതീകമായി ചെയ്തതാണ്. ഇവരാകട്ടെ, ഈ നാടകം കഴിഞ്ഞ് സാധാരണ മനുഷ്യരുമായി ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്തവരെപ്പോലെ ഒഴിഞ്ഞു മാറിയും ആഡംഭരത്തിലും നടക്കും. അതുമാത്രമല്ല, സാധിക്കുന്നിടത്തൊക്കെ അനീതി കാട്ടി ജനത്തെ ഉപദ്രവിച്ചുകൊണ്ടുമിരിക്കും.

പിന്നെയൊരു സംശയം: നാല് സുവിശേഷകർത്താക്കളിൽ യേശു ശിഷ്യരുടെ കാലുകഴുകുന്ന കഥ എഴുതിയത് യോഹന്നാൻ മാത്രമാണ്. അവിടെ, കാലുകഴുകി തുടച്ചു എന്നേ കാണുന്നുള്ളൂ. ഇവരെന്തിനാണ് പാദത്തിൽ ചുംബിക്കുന്നത് എന്നത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഏതായാലും നാടകമല്ലേ, എന്നാലല്പം ആർദ്രമാകട്ടെ സംഗതി എന്നായിരിക്കാം! എല്ലാവർഷവും നാണമില്ലാതെ ഇങ്ങനെ ഓരോ പടം ദീപിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കും. ശങ്കരന്മാർ പിന്നെയും ബെൻസിലും ഓഡിയിലും! 


കാൽകഴുകലിന്റെ മാതൃക 

  ഇന്നത്തെ ദീപികയുടെ ഈ എഡിറ്റോറിയൽ ശരിക്കുള്ള മലയാളത്തിൽ സ്ക്രീനിൽ കിട്ടാത്തവർ ദയവായി ഈ ലിങ്കിൽ നേരിട്ട് വായിക്കുക.
http://www.deepika.com/News_Cat2_sub.aspx?catcode=cat2&newscode=312041&rndn=bb5gVcUY



]oUm\p`hhmcw AXnsâ ]caImjvTsb kao]n¡pIbmWp s]klmZn\¯nÂ. blqZcpsS BNmcamb s]kl ss{IkvXhcpsS Gähpw {][m\s¸« Xncp\mfpIfnsem¶mb s]klmhymgmgvNbmbn¯oÀ¶Xv tbiphneqsSbmWtÃm. tbiphnsâ A´yt`mP\¯nsâbpw AhnSp¶p hnip² IpÀ_m\ Øm]n¨Xnsâbpw AhnSps¯ ]oUmcw`¯nsâbpw HmÀabv¡mbn ss{IkvXhÀ BNcn¡p¶ s]kl tbip \S¯nb ImÂIgpIensâ kvacWmNcWw IqSnbmWv. tbip kz´w Im IgpIpItbm injy·mÀ AhnSps¯ Im IgpIns¡mSp¡pItbm Aà sNbvXXv, AhnSp¶p injy·mcpsS ]mZ§Ä IgpIn¯pSbv¡pIbmbncp¶p.

A\pbmbnIÄ¡p IgpIm³ kz´w ]mZ§Ä \o«nh¨psImSp¡p¶ t\Xm¡·mscbmWp \mw C¶p ImWp¶Xv. A¶s¯ t\Xm¡fpw BNmcy·mcpw sNbvXncp¶Xpw CXpXs¶. aäpÅhcm ]qPn¡s¸Sm\pw tkhn¡s¸Sm\papÅhcmWp X§sf¶v AhÀ hnizkn¨p. [mcmfwt]À Ahsc ]qPn¡pIbpw AhcpsS ImepIÄ IgpIns¡mSp¡pIbpw sNbvXpt]m¶p. AXn\p hensbmcp Xncp¯mWp s]klm¯ncp\mfn tbip \ÂInbXv. s]klm`£Ww Ign¡p¶Xn\p ap¼mbn, injy·msc kw_Ôn¨nSt¯mfw XnI¨pw A{]Xo£nXambn, tbip Xsâ tXmÄhkv{XsaSp¯v Acbn¨pän, ]m{X¯nÂshÅsaSp¯p injy·mÀ Htcmcp¯cpsSbpw ]mZ§Ä IgpIm\pw Xsâ hkv{X¯m XpSbv¡m\pw XpS§n. injyÀ sR«nbncn¡Ww. ImcWw aq¶pZnhkw ap¼p Pdpktew \Kc¯nte¡p hensbmcp P\mhenbpsS Bthi]qÀWamb AI¼SntbmsS, Hcp cmPmhns\t¸mse IS¶phcnIbpw kapZmb{]amWnIsf InSnewsImÅn¡pIbpw sNbvX t\XmhmWv Ct¸mÄ AhcpsS Im¡ Hcp \memwt{KUv `rXys\t¸mse Ccp¶Xv. Pdpktew sXcphoYnbnse cmPXz{]IS\¯n\ptijw X§fpsS Kpcphns\ IqSpX {]Xm]¯nÂ, henb A[nImc§tfmsS, Hcp]t£ knwlmk\¯n¯s¶, ImWmsa¶pw B A[nImc¯nsâ Hcp ]¦v X§Ä¡p In«psa¶pw injy·mÀ {]Xo£n¨ncns¡bmWv AhnSp¶v X§Ä¡p ap¶n Hcp Zmks\t¸mse s]cpamdp¶Xv AhÀ IWvSXv. sXmSm³ A\phZn¡msX Im ]n³hen¨ ]t{Xmknsâ Im tbip \nÀ_Ô]qÀhw Xsâ ssIIfnte¡p \o«n¨p. £mf\w ]qÀ¯nbm¡nbtijw tbip injy·mtcmSp ]dªp, \n§sfs¶ Kpcpsh¶pw bPam\s\¶pw hnfn¡p¶p...\n§fpsS Kpcphpw IÀ¯mhpamb Rm³ \n§fpsS ]mZ§Ä IgpInsb¦n \n§fpw ]ckv]cw ]mZ§Ä IgpIm³ ISs¸«hcmIp¶p. Rm³ \n§tfmSp sNbvXXpt]mse \n§fpw sNt¿WvSXn\v Rm³ Cu amXrI \ÂInbncn¡p¶p.


Xs¶ ]n´pScp¶hÀs¡Ãmambn tbip \ÂInb Hcp amXrIbmbncp¶p AXv. AtXmsSm¸w, FÃm¡me§fnepapÅ t\Xm¡Ä¡pw Xsâ A\pbmbnIÄ¡papÅ amXrIbpw. t\Xmhv Zmk\mbncn¡pI, ap¶n \n¡m³ {ian¡msX ]n¶nte¡p kzbw amdpI F¶o D]tZi§Ä tbip ap¼pw \ÂInbn«pÅXmWv. F¶mÂ, C¶s¯ t\Xm¡·mÀ þ cmjv{SobtaJebnepw kmaqlyþkmapZmbnI taJeIfnembmepw aXtaJebnembmepw þ ]mtS ad¡p¶ D]tZiamWnXv. Ignbpsa¦nÂ, CSn¨pIbdntbm AÃmsXtbm, Gähpw ap¶n \n¡m\mWp t\Xm¡fpw t\XmhmIm³ B{Kln¡p¶hcpw t\XmhmIpsa¶v Hcp{]Xo£bpanÃm¯hÀt]mepw {ian¡p¶Xv. asämcmÄ¡v CSwsImSp¯p kzbw amdn\n¡m³ Xbmdmhp¶hÀ F{XbpWvSv? ap¶nse Øm\¯n\pthWvSn cmjv{Sob¯n \S¡p¶ \mWwsI« ISn]nSnIfmWp Øncw hmÀ¯. P\s¯ tkhn¡m\mWp X§Ä Cd§n¯ncn¨ncn¡p¶sX¶p ]dbp¶ cmjv{Sobt\Xm¡Ä¡v A[nImcanÃmsX cWvSpZnhkw Ign¨phnSm³ {]bmkw. A[nImctam Øm\tam In«psa¶psWvS¦n P\s¯ t{Zmln¡m\pw Chcn ]ecpw XbmÀ.


F§s\sb¦nepw A[nImc¯n Ibdnbm AXp ssIhnSp¶ Imcyw ]eÀ¡pw BtemNn¡mt\h¿. aäpÅhÀ Xsâ Im sXm«phµn¡Wsa¶pw Ignbpsa¦n Im IgpIn¯cWsa¶pw AhÀ B{Kln¡p¶p. kz´w {]XnaIfpw Nn{X§fpw Øm]n¨p kzbw tZh·mcmIp¶p. FÃmw X§Ä¡v, X§Ä¡p am{Xw, AhImis¸«XmsW¶mWv AhcpsS a\knencn¸v. A§s\bpÅhÀ¡v, t\Xmhv Zmk\mIWsa¶pw H¶ma\mIm³ B{Kln¡p¶h³ ]n³\ncbnte¡p amdWsa¶pw aäpapÅ D]tZiw F§s\ Zln¡m³!

cmjv{Sob¯n am{XaÃ, kaql¯nse FÃm taJeIfnepw C¯c¡mÀ [mcmfw. aXtaJebnÂt¸mepw C¯cw t\Xm¡Ä GsdbpsWvS¶XmWp IqSpX tJZIcw. Xsâ ]mZw IgpIm\pÅhcmWp aäpÅhsc¶pw aäpÅhcpsS ap¶n Xms\m¶p XeIp\n¡p¶ {]iv\wt]mepansöpw IcpXp¶hÀ F{X! {InkvXphnsâ k`bnÂt¸mepw C¯c¡mÀ [mcmfsa¶Xp {InkvXphnsâ hm¡pIfpw amXrIbpw k`bn¯s¶ XnckvIcn¡s¸Sp¶psh¶tà hyàamIp¶Xv? FfnabpsS amXrI k`bv¡p Im«n¯cp¶ amÀ]m¸bmWv Ct¸mgpÅXv. amÀ]m¸bmIp¶Xn\p ap¼pXs¶ sXcphpIfn ]mhs¸«hÀ¡pw sXmgnemfnIÄ¡pw H¸w tNÀ¶pIgnªn«pÅ hyàn. IgnªhÀjw s]klmZn\¯n {^m³knkv amÀ]m¸ kv{XoIfpÄs¸sS ]{´WvSv Pbn¸pÅnIfpsS ]mZ§fmWp IgpInbXv. AhcnsemcmÄ apkvenw h\nXbmbncp¶p.

ssZh¯nsâ P\¯n\p thWvSXv CSb·mscbmWv, DtZymKØta[mhnIsfbpw kÀ¡mÀ A[nImcnIsfbpwt]mse s]cpamdp¶ ]ptcmlnXhrµs¯bà F¶pw CSb·mÀ¡v BSpIfpsS KÔapWvSmbncn¡Wsa¶pw {^m³knkv amÀ]m¸ Xsâ kphntij¯nsâ B\µw (Chm³Peo KuZnbw) F¶ ssÇlnI {]t_m[\¯n ]dbp¶Xp {it²bamWv. t\Xm¡Ä tkhIcmIWsa¶ Bib¯n\p {^m³knkv amÀ]m¸bpsS IS¶phcthmsS ]e taJeIfnepw henb Øm\w e`n¨n«pWvSv. {^m³knkv C^Iväv F¶ Hma\t¸cpw CXn\p In«nbn«pWvSv. F¶mÂ, C\nbpw F{Xtbm taJeIfn AXp sNs¶t¯WvSnbncn¡p¶p. aäpÅhcpsS `b`àn _lpam\§Ä t\Sm\Ã, kvt\lhpw klhÀ¯nXzhpw t\Sm\mWv A[nImcnIfpw t\Xm¡fpw {iant¡WvSsX¶ Bibw thWvShn[¯n \S¸mIpt¼mÄ \Ã^ew DWvSmhpsa¶pXs¶ Dd¸n¡mw. \nÀ`mKyhim Cu {]amWw ss__nfnepw amÀ]m¸bpsS {]t_m[\§fnepw HXp§pIbtà Ct¸mgpw?

A[nImcnIÄ¡pthWvSn am{XapÅ ]mTaà tbip \ÂInbsX¶pw HmÀ¡Ww. Rm³ \n§fpsS ]mZ§Ä IgpInsb¦n \n§fpw ]ckv]cw ]mZ§Ä IgpIm³ ISs¸«hcmIp¶p F¶ tbiphnsâ hm¡pIfn Zmk`mhhpw tkht\mÕpIXbpw FÃmhÀ¡pw thWvSXmsW¶ D]tZiamWpÅXv.
Hcphn[¯n Nn´n¨m FÃmhcpw Hmtcm Xc¯nÂ, Hmtcm kab¯v, A[nImcnIfpw A[o\cpamWv. AXn\m¯s¶, A[nImcnIÄ¡pÅ tbiphnsâ D]tZiw FÃmhÀ¡pw _m[IamIp¶p. kzÀKØ\mb ]nXmhns\¡pdn¨v tbip \ÂInb Nn{Xhpw A[nImcsa¶ Bib¯n\p ]pXnsbmcp am\w \ÂIn. in£n¡m³ hy{KX ]qWvSncn¡p¶ \nÀZb\mb Hcp bPam\sâ Nn{XamWp ]et¸mgpw ssZh¯ntâXmbn {]Ncn¸n¡s¸Sp¶Xv. F¶mÂ, tbip kzÀKØ\mb ]nXmhns\¡pdn¨p \ap¡p \ÂInb cq]tam? ]Ým¯]n¨p aS§p¶ [qÀ¯]p{Xs\ kvt\lmXntcIt¯msS kzoIcn¡p¶ ]nXmhnsâ Nn{XamWXv. 

ssZh¯nsâ B kvt\lw, tbip Xsâ injyÀ¡p \ÂInb kvt\lw, Xsâ IognepÅhÀ¡p \ÂIm\pw Ffnas¸Sm\pw Hmtcmcp¯cpw Xbmdmhpt¼mgmWp s]klmZn\¯n tbip Hcp]m{Xw shůnsâbpw Hcp Ddpamensâbpw klmbt¯msS Im«n¯¶ amXrIbv¡p hnebpWvSmhpI.
എഡിറ്റോറിയൽ ദീപിക, 17 ഏപ്രിൽ, 2014 

Wednesday, April 16, 2014

ആരാണ് നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി?

കത്തോലിക്കാ സഭക്കെതിരായി കടുത്ത ആരോപണങ്ങളുമായി അകത്തു നിന്നും പുറത്തു നിന്നും ആക്രമണം; സഭയുടെ നയങ്ങളോടുള്ള വിയോജിപ്പ് അതിരുകള്‍ കടന്ന് ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ട വ്യക്തികളിലേക്ക് കത്തിക്കയറുന്നു. വിയോജിപ്പുള്ളവര്‍ മിണ്ടാതിരിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്, വൈദികര്‍ തന്നെ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ വിളിച്ചു കൂവുന്നത് ശരിയോ, അത്മായര്‍ എന്തിനു വെറുതെ പ്രാക്ക് വാങ്ങിച്ചു കെട്ടുന്നു ...... നിരവധിയായ ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ വിശ്വാസികളില്‍ നിന്നുയരുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ ആരാണ് നല്ലവന്‍, ഒരു നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്നൊക്കെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് അസ്ഥാനത്തായിരിക്കില്ല. ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയെ സിറോ മലബാര്‍ സഭ കൃത്യമായി നിര്‍വ്വചിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതിന്‍ പ്രകാരം സഭാപിതാക്കന്മാര്‍ പറയുന്നതെന്തും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അനുസരിക്കുകയും വേണം ഒരാള്‍ക്ക്‌ ക്രിസ്ത്യാനി ആയിരിക്കാന്‍. ആ വ്യവസ്ഥകള്‍ മുഴുവന്‍ കൃത്യമായി പാലിക്കുന്നവനാണോ നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി?


സഭയെ ലോകം കാണുന്നതിങ്ങിനെ

ഇക്കഴിഞ്ഞ ഏപ്രില്‍ 14 ന് കേരളത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു പ്രമുഖ പത്രത്തിന്‍റെ സീനിയര്‍ ലേഖകനോടൊപ്പം അഹമ്മദാബാദില്‍ ഒരു പ്രസിദ്ധനായ മലയാളി ജസ്യുറ്റ്‌ വൈദികനുമായുള്ള അഭിമുഖത്തിനു ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു. വാര്ധക്യത്തിലായിരുന്നിട്ടും കര്‍മ്മനിരതനായ ആ വൈദികന്‍ എല്ലാ മതങ്ങളും മനുഷ്യനെ സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവ തന്നെയാണെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്‍റെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ലേഖകന്‍ അറിയേണ്ടിയിരുന്നത് മതസൌഹാര്‍ദ്ദമേഖലയില്‍ അദ്ദേഹം കൊയ്ത നേട്ടങ്ങളെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കൊച്ചു പ്രാര്‍ഥനാമുറിയിലേക്ക് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയി. ഒരു വശത്ത്‌ മാതാവിന്‍റെയും യേശുവിന്‍റെയും രൂപങ്ങള്‍, ഒരു വശത്ത്‌ വലിയ ഒരു ഓംകാരം, മൂന്നാമത് വശത്ത്‌ അറബി ലിഖിതങ്ങള്‍, അവശേഷിക്കുന്ന വശം ശൂന്യം. ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഏതു വശത്തോട്ടു തിരിഞ്ഞിരുന്നു വേണമെങ്കിലും പ്രാര്‍ഥിക്കാം എന്നാണദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വാദം. മറ്റു മതങ്ങളെപ്പറ്റി ആഴത്തില്‍ പഠിച്ചിട്ടുള്ള അദ്ദേഹം എഴുതിയ Krishna and Christ എന്ന ബ്രഹദ്ഗ്രന്ഥം വളരെ ശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിച്ച ഒന്നായിരുന്നു. ഈ വര്ഷം അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച Corruption: A National Cancer എന്ന ഗ്രന്ഥം ദേശ വ്യാപകമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഭാരതത്തെ കാര്‍ന്നു തിന്നുന്ന അഴിമതിയുടെ വശങ്ങള്‍ തേടി അദ്ദേഹം നാല് വര്‍ഷങ്ങള്‍ സഞ്ചരിച്ചു, ആയിരക്കണക്കിന് ലേഖനങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ അതില്‍ ഉണ്ട്. വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ഗവേഷണ ഗ്രന്ഥം തന്നെയാണത്.  

ബന്ധു ഈശാനന്ദ്‌ എന്ന് പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്ന ഡോ. ഈശാനന്ദ്‌ വേമ്പെനി SJ, സംഭാഷണത്തിനിടക്ക് ഒരു കഥ പറഞ്ഞു. 35,000 ത്തോളം വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ പഠിക്കുന്ന ഒരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ വൈസ് ചാന്‍സലറായിരുന്ന   അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞ തായിരുന്നത്. വൈസ് ചാന്‍സലര്‍ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു, “ആകെയുള്ള 35,000 വിദ്യാര്‍ഥികളില്‍ അയ്യായിരം പേര്‍ മിടുക്കര്‍, അതില്‍ ഒരായിരം പേര്‍ ബഹു മിടുക്കര്‍, അതില്‍ ഒരു നൂറു പേര്‍ അതീവ സദ്ഗുണസമ്പന്നരും ലോകോത്തര നിലവാരമുള്ള പ്രതിഭാശാലികളുമാണ്. മറ്റൊരയ്യായിരം പേര്‍ സാധാരണയില്‍ താഴെ, അതില്‍ ഒരായിരം മുഴു ഉഴപ്പന്മാര്‍, അതില്‍ ഒരു നൂറെണ്ണം റൌഡികള്‍, അതില്‍ ഒരു മൂന്നെണ്ണം തനി ഗുണ്ടകള്‍. പക്ഷെ, ഈ മൂന്നു ഗുണ്ടകളാണ് കോളേജില്‍ എന്ന് ക്ലാസ്സു വേണമെന്നും വേണ്ടെന്നും തീരുമാനിക്കുന്നതത്രേ. ഈ മൂന്നു പേര്‍ മുപ്പത്തയ്യായിരം പേരുടെ വിധി നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ആദ്യം പറഞ്ഞ അതീവ സദ്‌ഗുണസമ്പന്നര്‍ ആ പേരിന് അര്ഹരാകണമെങ്കില്‍, ഈ മൂന്നു ഗുണ്ടകളുടെ പിടിയില്‍ നിന്നും ബാക്കി മുപ്പത്തയ്യായിരത്തെയും രക്ഷിക്കുന്നവരും കൂടി ആയിരിക്കണം.”

ഈ കഥ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നതിലൂടെ ആരാണ് നല്ല ക്രിസ്ത്യാനിയെന്ന്‍ അദ്ദേഹം പറയുകയായിരുന്നു. ഞാന്‍ പെട്ടെന്നോര്‍ത്തത് സഹിച്ചും ക്ഷമിച്ചും ഇവിടെ ഒതുങ്ങി കഴിയുന്ന, നാം നല്ലവരെന്നു കരുതുന്ന അനേകം ക്രൈസ്തവരെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ഏതാനും ഗുണ്ടകളാണല്ലോ സിറോ മലബാര്‍ സഭയെ ഇത്രയും അപഹാസ്യമാക്കുന്നതെന്നും ഓര്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല, നല്ല ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ എന്ന് നാം വിളിക്കുന്നത് വെറും ഭീരുക്കളെയാണല്ലോ എന്ന് കാണാതിരിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല. ഉപനിഷത്തുകളും വേദങ്ങളും പ്രഘോഷിക്കുന്നത് ഒരേ സത്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. എനിക്കോര്‍മ്മ വന്നത് സത്യത്തെ ഒരു കുടത്തിലെ ജലത്തോടുപമിച്ച ഒരു ഗുരുവിന്‍റെ വാക്കുകളായിരുന്നു. ആ കുടത്തില്‍ നിന്നും ജലം കുടിച്ചാല്‍ നമ്മുടെ ദാഹം തീരും. കുടത്തിലെ വെള്ളം വായില്‍ എത്തിക്കുന്ന മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ നിരവധി, ഓരോ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും ഓരോ മതങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഗ്ലാസ്സില്‍ എടുത്തു കുടിക്കുന്നവന്‍ സ്ട്രോ ഉപയോഗിച്ച് കുടിക്കുന്നവനെ പരിഹസിക്കുന്നു. എന്‍റെ ദൈവം കത്തോലിക്കനല്ലെന്നു മാര്‍പ്പാപ്പാ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ഈ ഉപമയും ഗ്രഹിക്കേണ്ടതുണ്ടല്ലോയെന്നും ഓര്‍ത്തു. 
 
ഫാ. ഈശാനന്ദിന്റെ  പ്രാര്‍ത്ഥനാ മുറി (Omni temple)


ഫാ. ഈശാനന്ദ് എഴുത്തിന്‍റെയും വായനയുടെയും ലോകത്ത് 

ഈ ബന്ധു ഈശാനന്ദ് കേരളത്തിലായിരുന്നു താമസിക്കുന്നതെങ്കില്‍ കിട്ടുന്ന സ്വീകരണത്തെപ്പറ്റിയും ഓര്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഒരു സഹപാഠി മൂന്നാറില്‍ ഒരാശ്രമം തുടങ്ങി, ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്. അതിന്‍റെ നെയിംബോര്‍ഡ് ആദ്യരാത്രിയില്‍ തന്നെ അടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു, സ്ഥലത്തെ യുവദീപ്തി പ്രവര്‍ത്തകര്‍. ഈശോസഭക്കാരെ അടച്ചാക്ഷേപിക്കാന്‍ വരട്ടെ, അവരില്‍ ഒരുവന്‍ തന്നെയാണ് സാക്ഷാല്‍ ഫ്രാന്‍സിസ് മാര്‍പ്പാപ്പയും. വിദേശങ്ങളില്‍ മെത്രാന്മാര്‍ തെരുവിലിറങ്ങി ഓട വൃത്തിയാക്കുന്നു, തൊഴിലാളികളോടൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നു. സാധാരണക്കാരുടെ കൂടെ കൂടി ജോലി ചെയ്യുകയും അവരോടൊപ്പം ബീഡിയും വലിക്കുന്ന ഒരു മെത്രാന്‍ വടക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ ഉണ്ടെന്ന് എത്ര പേര്‍ക്ക് അറിയാം? ഒരു കേരള മെത്രാന്‍ ഒരു വടക്കേ ഇന്ത്യന്‍ യാത്രക്കിടയില്‍ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ സ്ഥാനത്തിനൊത്ത മൂത്രപ്പുര കാണാതെ ബ്ലാഡര്‍ പൊട്ടി ആസ്പത്രിയിലായ കഥയും മലയാളികള്‍ കേട്ടിരിക്കേണ്ടതാണ്. ഈ കഥ പറഞ്ഞത് സ്വാമി സച്ചിദാനന്ദ ഭാരതി.

ഇതും ഒരു കത്തോലിക്കാ ബിഷപ്പ്

എത്ര അപഹാസ്യമായ സ്ഥാനഭ്രമക്കാരാണ് കേരളാ മെത്രാന്മാര്‍ എന്ന് കാണിക്കാന്‍ ഏതാനും ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുവെന്നു മാത്രം. വടക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ ഒരൊറ്റ മെത്രാനും ഈ ജാടയുമായി നടക്കാറില്ല. ഇവിടുള്ളവര്‍ കാണിക്കുന്നതോ യേശുവിനു ചേരാത്ത തോന്ന്യാസങ്ങള്‍, പറയുന്നതോ അസംബന്ധം മാത്രവും. ഇവിടെ ഒരു കല്യാണം നടന്നാല്‍ അച്ചന്മാര്‍ക്കുള്ളത് പ്രത്യേകം പള്ളി മുറിയില്‍ എത്തിക്കണം. ഇവിടെ ഒരു ബിഷപ്പ് എവിടെയെങ്കിലും പോകണമെങ്കില്‍ ആവശ്യക്കാര്‍ ആദ്യം അരമനയില്‍ ഫീസ് അടച്ച് രസീതു വാങ്ങണം. വടക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ ഒരു ബിഷപ്പ് കല്യാണത്തിനു വന്നാല്‍ ആ തിരക്കിനിടയില്‍ അനേകരില്‍ ഒരാളായി അദ്ദേഹവും കാണും. എങ്ങിനെ നമ്മുടെ സഭ ലോകത്തിനു മുമ്പില്‍ അപമാനിതരാകാതിരിക്കും? അഹമ്മദാബാദില്‍ ഓശാന ദിവസം ലത്തിന്‍ കുര്‍ബാനയ്ക്ക് വെഞ്ചരിച്ച ഓല എടുക്കാതെ മലയാളത്തില്‍ ഓല വെഞ്ചരിച്ച് മലയാളികള്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്ത വൈദികനെ എന്ത് വിളിക്കണം? ഇവിടെ അനേകം വര്‍ഷങ്ങളായി താമസിക്കുന്ന മലയാളികളുണ്ട്; അവര്‍ക്കും ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ, ഇത് അസംബന്ധമാണ്. അടുത്ത കാലത്ത് കുടിയേറിയ, മലയാളികളായ തീവ്രവാദികളാണ് എല്ലായിടത്തും ഇവരുടെ ഇരകള്‍.

പത്രങ്ങളുടെ പരിഹാസപാത്രമായി സഭ അധ:പതിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇന്ത്യ ടുഡെ എഴുതിയത് ശരിയാണ്; മാര്‍പ്പാപ്പയെ സിറോ മലബാര്‍ കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരും ഗൌനിക്കുന്നില്ല, സിറോ കര്‍ദ്ദിനാളന്മാരെ മെത്രാന്മാരും ഗൌനിക്കുന്നില്ല, മെത്രാന്മാരെ വിശ്വാസികളും വിശ്വാസത്തില്‍ എടുത്തിട്ടില്ല - ഇവരുടെ കൂട്ടത്തെ സീറോ മലബാര്‍ സഭ എന്നല്ലാതെ എന്താ വിളിക്കുക? പ്രസിദ്ധ സാഹിത്യകാരനായ സക്കറിയാ പറഞ്ഞത്, "ലോകത്തില്‍ തന്നെ ഏറ്റവും യാഥാസ്ഥിതികവും പ്രതിലോമകരവുമാണ് കത്തോലിക്കാ സഭ" എന്നാണ്. ഈ സഭ പൊളിച്ചു പണിയാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ ശ്രമിക്കുന്നവന്‍ വിഡ്ഢിയാവും, വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന ഒന്നും ഇന്ന് സിറോ മലബാര്‍ സഭയിലില്ലായെന്നതാണ് സത്യം - വേണ്ടതൊട്ടില്ല താനും, വേണ്ടാത്തതെല്ലാം ഉണ്ട് താനും.  

ഒരു നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി ആയിരിക്കാന്‍ സമൂഹത്തില്‍ മൂല്യച്യുതി വരുത്തുന്ന അംശങ്ങള്‍ക്കെതിരായി സുധീരം പട പോരുതേണ്ടതുണ്ട്. അതാണ്‌ യേശു ചെയ്തത്, അതാണ്‌ ശിക്ഷ്യന്മാരും ചെയ്തത്. വാല് ചുരുട്ടി മടയില്‍ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു സൂത്രത്തില്‍ കാര്യം നേടുന്നവരില്‍ കേരളത്തിലെ സിറോ മെത്രാന്മാര്‍ മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. മോഡിയുടെ നാട്ടില്‍ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്ക് പരമ സുഖം എന്ന് ഒരു ഓര്‍ത്തഡോക്സ് ബിഷപ്പ് പറഞ്ഞത് വായിച്ചിരിക്കുമല്ലോ. അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടത് ഏതാനും സ്കൂളുകള്‍ക്ക് പെര്മിഷന്‍ എന്നാണു കേട്ടത്. എല്ലാവര്ക്കും സ്വന്തം കാര്യം, അതിനെന്തും വില്‍ക്കും. അനുദിനമെന്നോണമാണ് കേരളത്തിലെ കാലാവസ്ഥ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഒരു വര്ഷം മുമ്പ് വരെ മടിച്ചു നിന്ന അത്മായരും ഇപ്പോള്‍ അടര്‍ക്കളത്തിലിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മെത്രാന്മാരുടെ ന്യായീകരണങ്ങള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ മെത്രാന്‍ മാസികകള്‍ മാത്രമേ ഇന്നുള്ളൂ. സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കേരളത്തിലെ മെത്രാന്മാര്‍ എത്രകാലം കൂടി ഓഡി കാറുകളില്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കും എന്നേ ഇനി അറിയേണ്ടതുള്ളൂ. 

Monday, April 14, 2014

'വെറുമൊരു പാപ്പരാമെന്നെ പാപ്പനെന്നു വിളിക്കല്ലേ !'


ഇന്ദുലേഖ


ചർച്ച് ആക്റ്റ് പുലിക്കുന്നേൽ സാറിന്റെ മസ്തിഷ്ക്കത്തിൽ വിളഞ്ഞ ആശയമാണെന്നും  കാശിന്റെ കത്തലുകൊണ്ട് അതു  പ്രചരിപ്പിച്ച് അതിന്റെ പിതൃത്വം ഏറ്റെടുത്ത് ചിലർ കയ്യടി നേടുന്നതു ശരിയല്ലെന്നും ധ്വനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സെബാസ്റ്റ്യൻ സാർ എഴുതിയത് വായിച്ചു. കോഴി കട്ടവളുടെ തലയിലാണ് പൂടയെന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്നറിയാതെ  സ്വയം  തലയിൽ  തലോടിപ്പോയി. തൂവൽ എന്റെ തലയിലാണന്നേയുള്ളൂ.   മജ്ജയും മാംസവും ഒക്കെ പുലിക്കുന്നേൽ സാറിൻറെതു തന്നെ. ആലുക്കോസ് ജ്യൂവല്ലറിയുടെ   ലേഡി മോഡൽ അതിന്റെ ഉടമസ്ഥയാണെന്നു പറഞ്ഞ് ഞെളിഞ്ഞു നടന്നാൽ ആരു വക വെക്കും? 'ചർച്ച് ആക്റ്റ് പ്രചരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഈ കുഞ്ഞുപെണ്ണ്‍ കാശല്ല, കല്യാണച്ചന്തവിലയും ഖൽബും പ്രാണനുമാണ് പണയം വെച്ചിരിക്കുന്നത്. 44 ലക്ഷം രൂപാ ഞങ്ങൾക്ക് കടമുണ്ട്. രേഖകൾ ഹാജരാക്കാം. ഞങ്ങളുടെ ഒരു കോടി രൂപാ വിലയുള്ള കെട്ടിടത്തിന് ഇന്നാരെങ്കിലും ഒരു പൈസാ വില പറയുമോ? പുലിക്കുന്നേൽ സാറിന്റെ ആശയത്തിന്റെ വില ശരിക്കും അറിയുന്നതുകൊണ്ടാണ്‌ ഞങ്ങൾ ഇല്ലായ്മയിലും 'പരസ്യമായി ധൂർത്തടിക്കുന്നത്. 

 Click here: ഏപ്രിൽ സത്യജ്വാല സലോമി സ്പെഷ്യൽ:

Click here: March സത്യജ്വാല



കുത്തുകുഴി, പുത്തനങ്ങാടി, വാത്തുക്കുടി ......

എന്‍റെ ജീവചരിത്രം പറയുകയാണെന്ന് ആരും കരുതരുത്. ഞാന്‍ കുഞ്ഞമ്മാമ്മയെ കാണാന്‍ അലൈന് പോയ കഥ പറയാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ. കുഞ്ഞമ്മാമ്മയെന്നു പറയുന്നത് എന്‍റെ പപ്പായുടെ മൂത്ത സഹോദരി, വയസ്സ് 76. കേരളത്തില്‍ നിന്ന് നേഴ്സിംഗ് പഠിക്കാന്‍ പോയ ആദ്യകാല കത്തോലിക്കാ വനിതകളില്‍ ഒരാള്‍. പ്രേമിച്ച് കെട്ടിയ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ ആദ്യ അംഗം; മഹാ തന്റെടി, പക്ഷെ നല്ല ഒരു ഭക്ത. കുഞ്ഞമ്മാമ്മയുടെ അടുത്ത് ഞാന്‍ വിപ്ലവം പറയാറില്ല, അതിനുള്ള ധൈര്യവും എനിക്കില്ല. ഈ കുഞ്ഞമ്മാമ്മയുടെ മകള്‍ ഇയ്യിടെ പ്രസവിച്ചു. കൊച്ചിനെ നോക്കാനാണ് അമ്മാമ്മ ചാലക്കുടിയില്‍ നിന്ന് ഗള്‍ഫില്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്. കൊച്ചിനെയും കാണാം അമ്മാമ്മയേയും കാണാം എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാന്‍ അലൈന് പോയത്. അലൈന് പോയാല്‍ ഒരു ദിവസം അവിടെ തങ്ങുകയാണ് പതിവ്.
അന്ന് രാത്രി അമ്മാമ്മ മലയാളം വാര്‍ത്ത കാണാന്‍ ടി വിയുടെ മുമ്പില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാന്‍ പലതവണ ശ്രമിച്ചിട്ടും അമ്മാമ്മ ടിവി യില്‍ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചില്ല.
“അതെങ്ങിനാ, കോതമംഗലം വാര്‍ത്ത എന്നും ടിവിയില്‍ കാണുമെന്നാ അമ്മാമ്മയുടെ വിചാരം.” കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ അമ്മാമ്മയുടെ മരുമോനാണ് ഇത്രയും പറഞ്ഞത്. അത് അമ്മാമ്മക്കിട്ടു കൊണ്ടു.
“പെണ്ണുങ്ങടെ വേദന പെണ്ണുങ്ങക്കെ അറിയൂ, ‘അമ്മ പോയാ ആണി പോയീന്നാ’, കേട്ടിട്ടുണ്ടോ?” ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മാമ്മാ വീണ്ടും ടിവി യിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. സത്യത്തില്‍ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അപ്പോഴേക്കും പ്രധാന വാര്‍ത്തകള്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“മൂവാറ്റുപുഴയില്‍ സലോമി മരിച്ചതില്‍ പിന്നെയാ ഈ ടി വി ഭ്രമം. എന്നും മൂവാറ്റുപുഴ വാര്‍ത്ത കാണുമെന്നാ വിചാരം” ഡെന്നിസ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ? അമ്മാമ്മേ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. അമ്മാമ്മ എന്‍റെ നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു.
“കഷ്ടായിപ്പോയി!”
“അമ്മാമ്മയുടെ സ്വന്തമായതുകൊണ്ടല്ലേ അമ്മാമ്മക്ക് നൊന്തത്‌.”  ഡെന്നിസ് പറഞ്ഞു.
“ജൊസഫ് സാര്‍ നമ്മുടെ വല്ലോരുമാണോ? ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“അതല്ലേ, അമ്മാമ്മക്ക് ചൂട്. അമ്മാമ്മയുടെ വീട്ടീന്നാരോ കെട്ടിയിരിക്കുന്നത് സലോമിയുടെ   വകേലൊരു ചേച്ചിയെയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, അതാ ബന്ധം.” ഡെന്നിസ് പറഞ്ഞു. അമ്മാമ്മ ഡെന്നിസിനെ ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവരു തമ്മില്‍ ഒരു യുദ്ധം ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാന്‍ ഇടപെട്ടു.
“അല്ലേലും മെത്രാന്‍ കാണിച്ചത് ഒട്ടും ശരിയായില്ല.” അമ്മാമ്മയുടെ ആക്രമണത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ സലോമിക്കൊപ്പം ചേരുകയെ മാര്‍ഗ്ഗം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അമ്മാമ്മയെ എത്ര കൊല്ലമായിട്ടു ഞാന്‍ കാണുന്നതാ. ഇന്ത്യ പാക്കിസ്ഥാന്‍ യുദ്ധം ഉണ്ടായാല്‍ അമ്മാമ്മ പാക്കിസ്ഥാന്‍ പക്ഷത്തായിരിക്കും. അമ്മാമ്മയുടെ നോട്ടം എന്‍റെ നേരെയായി.
“നിനക്കറിയുവോ ഒരു പെണ്ണിന്‍റെ വേദന? പുറത്തു നിന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ കാറ്, പ്രോഫസ്സറ്, കംപ്യുട്ടറ്, പത്രാസ്. അകത്തെന്നതാ ഉണ്ടായിരുന്നത്? വില്കാനുള്ളതെല്ലാം വിറ്റില്ലേ? ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞോ? പുറത്ത് പെണ്ണിനെ കെട്ടിക്കാന്‍ ആലോചന, എല്ലാരും ഓര്‍ത്തു സാറിന്‍റെ കൈയ്യില്‍ കാശുണ്ടെന്ന്. അമ്മയെ നോക്കണം, കെട്ടിയോനെ ചികിത്സിക്കണം, മക്കളെ പഠിപ്പിക്കണം, അവര്‍ക്ക് വണ്ടിക്കൂലി, ഫീസ്, കാറിനു പെട്രോള്‍, പഞ്ചാത്തില്‍ നികുതി, ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബില്ല്, പള്ളി പിരിവ്, കേസ്, ഉടുപ്പ്, അരി സാമാനം, പിന്നെ കൈ വായ്പ്പ വാങ്ങിയ പൈസാ .... ഇതൊക്കെ എവിടുന്ന് ഉണ്ടാകുമെന്നു വെച്ചാ? ഓള് ആരോടും പരാതി പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. ആങ്ങള ബാബു പോലും അറിഞ്ഞോ? എല്ലാം അറിഞ്ഞ ഒരേ ഒരാള്‍ അവള് മാത്രമായിരുന്നില്ലെ? കേട്ടിയോനോട് പോലും പറയാതെയല്ലേ അവള് തൊഴിലുറപ്പിനു ചേര്‍ന്നത്‌. താളും, വാഴപിണ്ടിയും കറിയായി വന്നപ്പോള്‍ അയാളും ഇതറിയേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ? കാറു വില്‍ക്കാന്‍ സാറ് പറഞ്ഞതാ. അപ്പോഴാ ഒത്തു തീര്‍പ്പുണ്ടായത്. അവള് പെറ്റപ്പോപ്പോലും അത്രയും തെളിഞ്ഞു കാണില്ല. കന്യാസ്ത്രിയും പറഞ്ഞു, സലോമിയും പറഞ്ഞു വാക്ക് പറഞ്ഞാല്‍ അരമന മാറില്ലെന്ന്.
അരമന വാക്കു മാറിയപ്പോള്‍ കെട്ടിയോന്‍റെ മുഖത്തവളെങ്ങിനെ നോക്കും? അതൊക്കെ പോട്ടെ, മോള്‍ക്ക്‌ അടുത്ത് വന്ന ആലോചന തെറിക്കും എന്ന് വന്നാല്‍ എന്ത് ചെയ്യും? ശരിക്കും ആത്മഹത്യ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത് ആ കന്യാസ്ത്രിയാ. മെത്രാനെ വിശ്വസിക്കാമെന്നു തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത് അവരാ.”
അമ്മാമ്മ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി; ഞാനാകെ അമ്പരന്നു പൊയി. തികഞ്ഞ ഒരു പള്ളി കുഞ്ഞാടായ അമ്മാമ്മ ഏതു കക്ഷിയാണെന്ന് അപ്പോഴും എനിക്ക് ഉറപ്പ് വന്നില്ലായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“നിന്‍റെ പെമ്പ്രന്നോരുടെ ആരാണ്ട് കപ്യാരെ പിരിച്ചു വിട്ടപ്പോ നീ മുറുമ്മുന്നത് കേട്ടാരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?” അമ്മാമ്മ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“മെത്രാന്‍ എന്നാ ചെയ്യാനാ? വക്കീലു പറയുന്നത് കേക്കാതിരിക്കാനാവുമോ? പ്രിന്‍സിപ്പാള് പറയുന്നത് കേക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റുമോ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“മെത്രാന്‍ ..... ഫൂ .... ഇയ്യാളാണോ മെത്രാന്‍. എടാ... വല്ലോരും പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടാണോടാ ജഡ്ജി വിധി പറയുന്നത്? സ്വന്തമായി ഒരു തീരുമാനം ഇല്ലാത്തോന്‍ മേത്രാനാണോടാ? അവര്‍ക്ക് ആശ കൊടുക്കാന്‍ ആരു പറഞ്ഞു?” അമ്മാമ്മ കത്തിക്കയറുകയാണ്, പിടി കൊടുക്കാതെ ഞാനും ഇരുന്നു.
“എന്നാലും ഒരു മെത്രാനല്ലേ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“എടാ, ആ സ്ടെല്ലാ സിസ്റ്ററ് ആരാണ്ടെക്കൊണ്ട് മെത്രാന്‍റെ അടുത്തു പറയിച്ചൂന്നാ കേട്ടത്; അളിയന്‍ ബാബുവും മെത്രാനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടെന്നാ കേട്ടത്. ആ കുടുംബം മുഴുവന്‍ ആ മെത്രാന്‍റെ കാലില്‍ വീണതല്ലേ? കരുണയെന്നത് വടക്കേമംഗലംകാര്‍ക്ക് മാത്രം കൊടുക്കാനുള്ളതാണോ? ഹും....”
അമ്മാമ്മ മൂളി നിര്‍ത്തി. ദൈവത്തിനു ഞാന്‍ സ്തുതി പറഞ്ഞു. നല്ല വര്‍ത്തമാനം ഒന്നും അമ്മാമ്മ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്തു. മെത്രാന്‍ കക്ഷിയല്ലാ അമ്മാമ്മയെന്ന് ഏതാണ്ട് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു.
“ആ നല്ല മെത്രാനുണ്ടല്ലോ, അയാള് പുഴുത്തെ ചാവൂ. ഉറപ്പാ; നോക്കിക്കോ.”
അമ്മാമ്മ വീണ്ടും വിഷയം എടുത്തിട്ടു. എന്നാലും ഇത്രയും പറയണമാരുന്നോന്ന് ചോദിക്കാന്‍ എനിക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും ഞാന്‍ മിണ്ടിയില്ല.
“ദൈവം അവസാനം സൃഷ്ടിച്ചത് ആരെയാണെന്നറിയാമോ? പെണ്ണിനെ. ദൈവത്തെ കാണാന്‍ പെണ്ണിലൂടെയെ കഴിയൂ; ചെകുത്താനെ അറിയാനും പെണ്ണ് വേണം. അവളുടെ മുലപ്പാലില്ലെങ്കില്‍ ഈ മെത്രാന്‍ വിശന്നു ചത്തേനെ. പെണ്ണിനെ അറിയാത്തോന്‍ പെണ്ണിനെ ഭരിക്കരുത്. എന്നെകൊണ്ടൊന്നും പറയിക്കരുത്‌.” വീണ്ടും അമ്മാമ്മ തുടങ്ങി, നിര്‍ത്തി.
“അവളുടെ പ്രാക്ക് ആ അരമന മറിക്കുമല്ലോ, പിന്നല്ലേ, മെത്രാന്‍.” അമ്മാമ്മയെ വിറക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് എനിക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല. ഇതുപോലെ എത്രയോ അമ്മമാരുടെ ഹൃദയത്തില്‍ തട്ടിക്കാണണം ഈ സംഭവം.
അമ്മാമ്മയേയും കണ്ടു മടങ്ങുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഒരാശയം തോന്നാതിരുന്നില്ല. രണ്ട് ഇന്‍ലണ്ട് മേടിക്കണം. അതില്‍ ഇങ്ങിനെ എഴുതണം, “നിരപരാധിയായ സലോമിയോടും കുടുംബത്തിനോടും രൂപത കാണിച്ചത് ശരിയോ?’ ഒരെണ്ണം വട്ടായിക്കും അയക്കണം, മറ്റേതു പനക്കലച്ചനും അയയ്ക്കണം. പരി. ആത്മാവിന്‍റെ ശക്തിയുള്ളതുകൊണ്ട്, ശരി പുരമുകളില്‍ കയറി നിന്ന് വിളിച്ചു പറയാന്‍ അവര്‍ക്ക് ധൈര്യം കാണുമല്ലോ!

ഇനി ആര്‍ക്കെങ്കിലും സമയമുണ്ടെങ്കില്‍ വാവ്വല് പോയാലും പ്രതികരിക്കുന്ന പവ്വത്തിലിനും, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ പള്ളിക്കാപ്പറമ്പിലിനും, സാധു ഇട്ടിയവിരാക്കും ഓരോ കോപ്പി എടുത്ത് അയച്ചു കൊടുക്കുക. ഏതായാലും, ഈ അപമാനത്തില്‍ നിന്നും സഭയെ രക്ഷിക്കാന്‍ ഞാന്‍ നോക്കിയിട്ട് ഒരേ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗമേ കാണുന്നുള്ളൂ – കേരളത്തിലെ സര്‍വ്വ രൂപതകളുടെയും പേര് മാറ്റുക. ഉദാഹരണത്തിന് കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപത പുത്തനങ്ങാടി രൂപതയെന്നും, കോതമംഗലം രൂപത കുത്തുകുഴി രൂപതയെന്നും, ഇടുക്കി രൂപത വാത്തിക്കുടി രൂപതയെന്നും അറിയപ്പെടട്ടെ. നല്ല നല്ല പേരുകള്‍ വിശ്വാസികളില്‍ നിന്ന് ക്ഷണിക്കുകയുമാവാം. അല്ലെങ്കില്‍ പോസ്ടല്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റ് കാര് ചെയ്തതുപോലെ പിന്‍ കോഡ് ഇട്ടു കൊടുക്കുക. എന്തിനാ നല്ല നല്ല സ്ഥലങ്ങളുടെ പേര് കളയുന്നത്?  പട്ടണങ്ങളെല്ലാം കത്തോലിക്കന്‍റെ വകയല്ലല്ലോ; അത് പോലെ ഈ സംസ്ഥാനവും.   

കൈ വെട്ടാം , കഴുത്തും വെട്ടാം


മതസംബന്ധമോ അല്ലാത്തതോ ആകട്ടെ, തങ്ങളുടേതിനു വിരുദ്ധമായ സമീപനങ്ങൾ വച്ചുപുലർത്തുന്നവരെ നിഹനിക്കാൻ മതാധികാരികൾക്ക് ആരാണ് അധികാരം കൊടുത്തത്?

മലയാളം വാരികയിൽ ഹമീദ് ചേന്നമംഗലൂരിന്റെ ലേഖനം
വായിക്കാൻ ഈ ലിങ്ക് കോപി/പെയ്സ്റ്റ് ചെയ്യുക.
http://epaper.malayalamvaarika.com/255053/Malayalam-Vaarika/11042014#dual/22/1

Saturday, April 12, 2014

വഴി തെറ്റിപോകുന്ന ഭാരത കത്തോലിക്കസഭ
By Joseph Mattapally

ഭാരത കത്തോലിക്കാ സഭക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു? അടുത്ത കാലത്തിവിടെ നടന്ന ജനശ്രദ്ധ ആകര്ഷിച്ച നിരവധി സംഭവങ്ങള്‍ മുന്നില്‍ ഭൂതത്തെപ്പോലെ കണ്ണു തുറിച്ചു നോക്കുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിലും ആന്ധ്രയിലും നടന്ന രണ്ടു വൈദികരുടെ കൊലപാതകങ്ങള്‍, തൊടുപുഴയില്‍ സലോമിയുടെ ആത്മഹത്യയിലൂടെ തുടരുന്ന ഇനിയാരും അറിയാനില്ലാത്ത കൈവെട്ടു കേസ്, ഇടുക്കിയിലെ രാഷ്ട്രിയവും തുടര്ന്നു്ണ്ടായ കോലാഹലങ്ങളും, ആലപ്പുഴയിലെ ശ്രേയയെന്ന സാധു പെണ്കുട്ടിയുടെ മരണം, താമരശ്ശേരിയില്‍ വൈദികരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഫോറസ്റ്റ് ഓഫിസ് അഗ്നിക്കിരയാക്കിയ സംഭവം, തലോറില്‍ ഒരു പള്ളിയുടെ രില്‍ നടക്കുന്ന കോലാഹലങ്ങള്‍, ഞാറക്കല്‍ കന്യാസ്ത്രികളുടെ സ്കൂള്‍ പിടിച്ചെടുക്കല്‍, കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലെ മോനിക്കാ കേസ് ......... അങ്ങിനെ പലതും. ഇതിന് മുമ്പ്, സഭ ഇതുപോലെ ആകെ കുലുങ്ങിയ അവസരങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിക്കുന്നു. മാധ്യമങ്ങള്‍ കിട്ടിയ അവസരം ഉപയോഗിച്ച് സര്‍വ്വ വേദികളിലും സഭാ പിതാക്കന്മാരുടെ നേരെ ചെളി വാരി എറിയുന്നു. ഒരു മെത്രാനെ നികൃഷ്ടജീവി എന്ന് ഒരു MLA വിളിച്ചപ്പോള്‍ അതിനെതിരെ പ്രതിക്ഷേധിക്കാന്‍ യുവദീപ്തിക്കാര്‍ പോലും മുന്നോട്ട് വന്നില്ലായെന്ന് അറിയുക. എത്രമാത്രം മരവിപ്പിലാണ് വിശ്വാസികള്‍ എന്ന് കാണിക്കാന്‍ വേറെ ഒരു തെളിവും വേണ്ട. നിരവധി വൈദികരുടെയും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെയും ലേഖനങ്ങളാണ് സഭയെ മുച്ചൂടും വിമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കത്തോലിക്കാ വായനക്കാരില്‍ അനുദിനം എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. 

ഇവിടെ മാര്ത്തോ്മ്മായുടെ പാരമ്പര്യം അടിച്ചല്പ്പിക്കുമ്പോള്‍ ലോകം ചര്‍ച്ച ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത് വൈദികരുടെ ബാലപീഡന കഥകളായിരുന്നു. നിരവധി നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ അത്മായരുടെതായി സഭയില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ ഇത് കാരണമായി. പക്ഷെ, സഭയുടെ ഉരുക്ക് മുഷ്ടിയുടെ മുമ്പില്‍ പ്രായേണ നിസ്സഹായരായി നില്ക്കാനേ അവക്കൊക്കെ കഴിഞ്ഞുളളൂവെന്നു തന്നെ പറയാം. സഭയുടെ വാതായനങ്ങള്‍ അനേകം നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്ക് ശേഷം മലര്ക്കെ തുറക്കപ്പെട്ടത്‌ ഫ്രാന്സിസ് മാര്പ്പാപ്പയുടെ വരവോടെയാണ്. എന്താണ് സഭ, അഭിഷിക്തര്‍ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്നൊക്കെ അദ്ദേഹം മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു. പക്ഷെ, ശരികള്‍ ഇവിടെ വിശ്വാസികളുടെ ഇടയിലെത്തിക്കാന്‍ ഭാരതസഭ യാതൊരു ശ്രമവും നടത്തിയില്ല. കുടുംബ സര്‍വ്വേ നടക്കാത്ത രാജ്യങ്ങളില്‍ ഭാരതം മുമ്പില്‍ നില്ക്കു ന്നു. കേരളത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു സിറോ മലബാര്‍ മെത്രാന്‍ മറകൂടാതെ പറഞ്ഞത്മാര്പ്പാപ്പയെ ഗൌനിക്കുന്നില്ലഎന്നാണ്. പറഞ്ഞത് സോള്‍ ആന്ഡ്ല‌ വിഷന്‍ എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ ചീഫ്‌ എഡിറ്ററോട്. വിശ്വാസികളില്‍ പ്രത്യാശ വളര്ത്താന്‍ ഫ്രാന്സിമസ് മാര്പ്പാപ്പാക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നത് നിസ്സാരമായ ഒരു കാര്യമല്ല; അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പ്രവര്ത്തിച്ചിട്ടുള്ള ചില വൈദികരും, പ്രമുഖരായ അത്മായരും ചേര്ന്ന് ഒരു അന്തരദ്ദേ ശീയ അത്മായാ സംഘടനക്ക് രൂപം കൊടുക്കുകയും മാര്പ്പാ പ്പയുടെ നവീകരണ പ്രവര്ത്തനങ്ങള്ക്ക് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യാന്‍ അതിടയായി. സംഘടനയിലൂടെ ലോകത്ത് സഭയുടെ പേരില്‍ നടക്കുന്ന സര്‍വ്വ ദുര്ഭടരണത്തിന്റെയയും കഥകള്‍ ഇപ്പോള്‍ വത്തിക്കാനില്‍ എത്തി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. 

ഭാരത സഭയില്‍ ഒരു നവീകരണം ആവശ്യമുണ്ട് എന്ന് ആദ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചത് നമ്മുടെ വൈദികര്‍ തന്നെയാണ്. അവര്‍ തുടങ്ങി വെച്ച Indian Currents എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം അടുത്ത കാലത്താണ് രജതജൂബിലി ആഘോഷിച്ചത്. തിരുത്തല്‍ വേണ്ടത് എവിടെയൊക്കെയാണെന്ന് നിരവധി പണ്ഡിതര്‍ അതിലൂടെ തുടര്ച്ച യായി എഴുതി, ശരിയായ മാതൃകകള്‍ അവര്‍ എടുത്തു കാട്ടി. ബധിരകര്ണ്ണ ങ്ങളിലാണ് അവ പതിച്ചതെന്ന് പറയാതെ വയ്യ. പലരും ആരോപിക്കുന്നതുപോലെ വായനയും എഴുത്തും നമസ്കാര പുസ്തകങ്ങളില്‍ മാത്രം ഒതുക്കിയ SSLC + PhD ക്കാരായിരുന്നോ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാര്‍? മാനേജ്മെന്റ് വിഗ്ധരെയായിരുന്നോ മാത്തോമ്മാ കുരിശു തലക്കു പിടിച്ചവരെയായിരുന്നോ അതോ വിശ്വാസികള്ക്ക് മാതൃക കാട്ടാന്‍ കെല്പ്പുള്ളവരെയായിരുന്നോ മെത്രാന്മാരായി നാം നിയോഗിച്ചത്?


സഭയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ ലോകം വളരുന്നുവെന്നത് ആരും കണ്ടില്ല. എല്ലാവര്ക്കും മൊബൈല്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ അറിയാം, കൊള്ളാം! പക്ഷെ, മൊബൈല്‍ യുഗവും അവസാനിക്കുകയാണ്, ക്ലൌഡും, ഗൂഗിള്‍ ഗ്ലാസ്സുകളും, നാനോ പെയിനുകളും പുറത്തിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. മെത്രാന്മാര്‍ അതിനപിറകെ ഇപ്പോഴേ ഓടണം എന്നല്ല ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ, ലോകം എങ്ങിനെ ചിന്തിക്കുന്നു, അവര്ക്കെന്താണ്‌ വേണ്ടത് എന്നറിയാന്‍ അവര്‍ ശ്രമിക്കുകയെങ്കിലും വേണമെന്നാണ് താനും. മേജര്‍ ആര്ച്ച് ബിഷപ്പ് മാര്‍ ആലഞ്ചേരിക്ക് ഇമെയില്‍ നോക്കാന്‍ അറിയില്ലായെന്നാണ് ഞാന്‍ കേട്ടിരിക്കുന്നത്. ഏതായാലും, വിരുദ്ധ അഭിപ്രായങ്ങളുള്ള അത്മായരുമായി ഒരു ഡയലോഗ് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്ന് സ്പഷ്ടമാക്കിക്കഴിഞ്ഞു. ഇത് രണ്ടും ഒരു സഭാ ഭരണാധികാരിക്ക് ഒരു വലിയ കുറവല്ല; പക്ഷെ, കീഴിലുള്ള മെത്രാന്മാരെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മയും, ഒരു മാതൃകയായി മാറാനുള്ള വൈമനസ്യവും കൂടി ഒപ്പം ചേര്ന്നാ ല്‍ അത് വിഷം തന്നെയാകുമെന്ന് പറയാതെ വയ്യ. പതിനേഴു ലക്ഷം രൂപയുടെ (പിരിച്ചെടുത്തത്) സ്വീകരണം അഹമ്മദാബാദില്‍ ഏറ്റു വാങ്ങുകയും, അമേരിക്കയില്‍ ലിമോസിനില്‍ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ മേജര്‍ ആര്ച്ച്യ ബിഷപ്പിന്റെി കാര്യമാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്. 

കേരളത്തില്‍ ഒരു ജോസഫ് പുലിക്കുന്നനെന്ന ഒറ്റയാള്‍ സൈന്യത്തെ ചെറുക്കാനെ സഭക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളു, തോല്പ്പിക്കാന്‍ ആയിട്ടില്ല. ഇന്നത്‌ അനേകം അണികളുള്ള ഒരു സേനയായി മാറി; സഭയും പിതാക്കന്മാരും പതറിയും തുടങ്ങി. അതാണ്‌ കോതമംഗലത്ത് നാം കണ്ടതും, ഇനി പലയിടത്തും കാണാന്‍ പോകുന്നതും. സൌമ്യരെന്ന് ഞാന്‍ കരുതിയവര്‍ പോലും സഭാ പിതാക്കന്മാര്ക്കെതിരെ ഫെയിസ് ബുക്കിലൂടെ പരസ്യമായി എഴുതിയത് ഞാന്‍ വായിച്ചു. ഏതൊരു ന്യൂമാന്‍ കോളെജിന്റെെ പേരിലാണോ അവിടെ മെത്രാന്‍ ഊറ്റം കൊള്ളുന്നത്‌ കോളേജ് അത്മായരുടെ വിയര്പ്പി്ല്‍ നിന്ന് രൂപം കൊണ്ടതാണ്. ഒരത്മായന് സഭ ഭരിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥാപനവും ഇതെന്റെതും കൂടിയാണെന്ന് പറയാന്‍ ധൈര്യമില്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയാണ് സംജാതമായിട്ടുള്ളത്. സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട് വരും തലമുറകള്ക്കു കൂടി പാര പണിയെണ്ടായെന്ന ചിന്ത പ്രൊഫ. ജോസഫിനെയും പിടി കൂടിയില്ലേ? ജൊസഫ് സാര്‍ ഉദ്ദരിച്ച വാചകം ശ്രി. പി. റ്റി കുഞ്ഞുമുഹമ്മദിന്റെപ സിലബസ്സിലുള്ള പാഠഭാഗത്ത് നിന്നുള്ളതാണെങ്കില്‍ പ്രൊഫ. ജൊസഫ് ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. അതാണ്‌ കോടതിയും യൂണിവേഴ്സിറ്റിയും പറഞ്ഞത്. കൊള്ളാത്ത സിലബസ് തലയില്‍ കയറ്റി വെച്ചത് ആരാണ്? 

യേശുവിന്റെെ വചനങ്ങള്ക്കല മൂല്യച്യുതി സംഭവിച്ചത്, സഭ അതിന് കൊടുത്ത വ്യാഖ്യാനങ്ങള്ക്കാണ് തകരാര്‍. തെറ്റല്ലാത്തതെല്ലാം ശരിയെന്ന് യേശു പറഞ്ഞിട്ടില്ല, അങ്ങിനെ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുമില്ല. സഭ യേശുബന്ധിതമായി മാറുകയെന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു മാര്ഗ്ഗവും നമ്മുടെ രക്ഷക്ക് എനിക്ക് നിര്ദ്ദേശിക്കാനില്ല. നോന്‍ നിയമങ്ങളല്ല സ്നേഹത്തിന്റെവ നിറവാണ് നമ്മുടെ വഴികാട്ടിയാവേണ്ടത്; ശിക്ഷാനടപടികളല്ല ക്ഷമയാണ് നമുക്കാവശ്യം; അറിവല്ല, ജ്ഞാനമാണ് നമുക്കാവശ്യം; സംഘടനകളെയല്ല സാന്മാര്‍ഗ്ഗികളെയാണ് നാം സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത്‌; പുണ്യവാന്മാരെയല്ല പ്രബോധകരെയാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്, സിദ്ധന്മരെയല്ല ഗുരുക്കന്മാരെയാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്; ഭരിക്കുന്നവരെയല്ല നയിക്കുന്നവരെയാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്; ഇരുളല്ല വെളിച്ചമാണ് നമ്മില്‍ നിറയേണ്ടത്‌. പണ്ടത്തേതു പോലെ സഭയെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാതെ അതെന്റെ ജന്മാവകാശമാണെന്ന് കണ്ട് സമഗ്ര നവീകരണത്തിനു വേണ്ടി സുധീരം പൊരുതുന്ന അത്മായസഹോദരങ്ങളോട് ഒരു വാക്ക്, ദൈവേഷ്ടം ഇവിടെയും നടപ്പാകാന്‍ വേണ്ടി നിങ്ങള്‍ ചിന്തുന്ന വിയര്പ്പു തുള്ളികള്‍ ഒരിക്കലും വ്യര്ത്ഥമാവില്ല, ഭാരം ചുമക്കുന്നവരുടെ അത്താണിയായി എന്നും ഒപ്പമുണ്ടാവും, യേശുവെന്ന മഹാഗുരു.