Translate

Friday, September 23, 2016

കുഴിമാടത്തിലും ദളിതന് രക്ഷയില്ല.



മൃതസംസ്‌കാരത്തിലും കുഴിമാടത്തിലും ദളിതന് അയിത്തം. സഭയുടെ ആചാരപ്രകാരം സംസ്‌കരിച്ച മൃതദേഹം മാന്തിയെടുത്ത് ദൂരത്ത് പൊതു ശ്മശാനത്തിൽ കുഴിച്ചിട്ടു. 


ഇടുക്കിജില്ലയിൽ കട്ടപ്പനക്കടുത്ത് കാഞ്ചിയാർ പേഴുംങ്കണ്ടത്താണ് മനുഷ്യമനസാക്ഷിയെ ഞെട്ടിച്ച സംഭവമുണ്ടായത്.  പേഴുംങ്കണ്ടം സെന്റ് ജോസഫ് കത്തോലിക്കാ പള്ളിയുടെ സെമിത്തേരിയോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്ന രണ്ടു സെന്റ് സ്ഥലം ഇമ്മാനുവേൽ ഫെയ്ത്ത് മിനിസ്ട്രീസ് ദൈവസഭക്ക് സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിരുന്നു. 25 കുടുംബങ്ങളുള്ള ഈ യൂണിറ്റിൽ ഭൂരിപക്ഷവും  ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനികളാണ്. സഭാംഗവും ദളിതനുമായ കോഴിമല പാണത്തോട്ടിൽ തങ്കച്ചന്റെ മൃതദേഹം സഭാചാരപ്രകാരം വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചക്ക് ഈ സ്ഥലത്ത് അടക്കുകയായിരുന്നു. നിർദ്ദനനായ തങ്കച്ചന്റെ കുടുംബത്തിന് സ്വന്തമായി 3 സെന്റ് ഭൂമി മാത്രമാണുള്ളത്. തങ്കച്ചനെ അടക്കിയ കുഴിക്ക് ആഴം പോരെന്നും ഇവിടം ജനവാസ കേന്ദ്രമാണെന്നും സെമിത്തേരിക്ക് ലൈസൻസില്ലന്നെുമൊക്കെയുള്ള കാരണങ്ങൾ നിരത്തി ഒരുകൂട്ടം ആളുകൾ രംഗത്തുവരികയും ഭരണകൂടത്തിന്റെ കൂടി ഒത്താശയോടെ വൻ പോലീസ് സന്നാഹത്തിൽ തങ്കച്ചന്റെ മൃതദേഹം മാന്തിയെടുത്ത് കിലോമീറ്ററുകൾ ദൂരെയുള്ള കട്ടപ്പന പഞ്ചായത്തുവക ശ്മശാനത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടുകയും ചെയ്തു. തങ്കച്ചന്റെ കുടുംബവും മറ്റു സഭാംഗങ്ങളും ഹൃദയം പൊട്ടി നിസ്സഹായരായി ഭയന്നു വിറച്ച് ഇതെല്ലാം നോക്കിനിൽക്കേണ്ടിവന്നു. 

ഇവിടെ ഉയർന്നു വരുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്. തങ്കച്ചനെ അടക്കിയതിന്റെ ഏതാനും അടി മാറി ഇടുക്കി രൂപതയിൽപെട്ട പേഴുംങ്കണ്ടം സെൻ്‌റ് ജോസഫ്  കത്തോലിക്കാ പള്ളിയുടെ സെമിത്തേരിയിൽ ദളിതരല്ലാത്ത വിശ്വാസികളെ അടക്കുന്നുണ്ട്. ഈ സെമിത്തേരിക്ക് ലൈസൻസ് ഉണ്ടോയെന്നും  തട്ടുപാറക്ക് മേൽഭാഗത്ത് കുന്നിൻ പ്രദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇവിടെ അടക്കുന്ന മൃതശരിരങ്ങളുടെ അവിഷിപ്തങ്ങൾ തട്ടുപാറക്കു മുകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി താഴ്‌വാരങ്ങളിലെ കുടിവെള്ള സ്രോതസ്സുകളിൽ എത്തുന്നുണ്ടോയെന്നും ആരും പരിശോധിക്കാത്തതും പരിസരവാസികൾക്ക് പരാതിയില്ലാത്തതും എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ലേ. അടക്കപ്പെട്ട ഒരു മൃതശരീരം പുറത്തെടുക്കുന്നതിനാവശ്യമായ നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ തങ്കച്ചന്റെ കേസ്സിൽ പാലിക്കപ്പെടാതെ പോയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്. അടക്കിയ കുഴിക്ക് എട്ടടിയോളം താഴ്ചയുണ്ടെന്ന് സഭ പറയുമ്പോൾ ആഴം കുറവാണെങ്കിൽ ആഴം കൂട്ടിമറവുചെയ്യുന്നതിനു പകരം ബോഡിയെടുത്ത് വിദൂരതയിൽ കൊണ്ടുപോയത് എന്തിന്. കത്തോലിക്കാ പള്ളികളുടെ കല്ലറകളുടെ ആഴം ഇതിൽ കൂടുതലില്ലാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്. കട്ടപ്പന സി.എസ്സ്. ഐ പള്ളിയുടെ സെമിത്തേരി ടൗണിനു നടുവിലാണ്. സെന്റ് ജോർജ്ജ് കത്തോലിക്കാപള്ളിയുടെ സെമിത്തേരി ജനവാസകേന്ദ്രത്തിനിടയിലാണ്. തൊടുപുഴ ന്യൂമാൻ കോളേജിനുള്ളിലെ പുതിയ പള്ളിയും സെമിത്തേരിയും കാണുക. എന്തിന് ,കേരളത്തിന്റെ ഒരറ്റം മുതൽ അങ്ങേയറ്റം വരെ സഞ്ചരിച്ചാൽ പ്രമുഖമായ ക്രിസ്തീയ സഭകളുടെ സെമിത്തേരികൾക്ക്  ഭൂരിഭാഗവുംആവശ്യമായ അംഗീകാരങ്ങൾ ഇല്ലെന്നും  ജനവാസകേന്ദ്രത്തിന് നടുവിലോ സമീവത്തോ ആണെന്നുംകാണാം .എന്തുകൊണ്ടാണ് ഭരണകൂടം ഇവയുടെ മേൽ നടപടികൾ സ്വികരിക്കാത്തത് . 


ഇവിടെ ഒരേകാര്യത്തിന് രണ്ടുനീതിയല്ലേ ദളിതനും പാവപ്പെട്ടവനും . .ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടി ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ദളിതരോടുള്ള നമ്മുടെ അയിത്തം അവസാനിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണ്. കാലം ചെല്ലും തോറും അവരോടുള്ള കിരാതമായ കടന്നുകയറ്റം കൂടികൂടിവരികയല്ലേ. ദളിതർക്കും പാവപ്പെട്ടവർക്കുമായി സുന്ദരമായ നിയമങ്ങൾ ഭരണഘടനയിലും നാട്ടിലും ഉണ്ട്. പക്ഷേ ഇതെല്ലാം മേലാളന്മാർക്ക് ഓശാനപാടിനിൽക്കുന്നു. തങ്കച്ചന്റെ മൃതശരിരത്തോടും കുടുംബത്തോടും  കാട്ടിയത് കാട്ടുനീതിയല്ലേ, മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനമല്ലേ .എന്തുകൊണ്ടാണ് ദളിത് പീഡനത്തിന്റെ പേരിൽ ബന്ധപ്പെട്ടവകുപ്പുകളും സർക്കാരും നിയമാനുസ്രുത നടപടി സ്വീകരിക്കാത്തത്. കത്തോലിക്കരുടെ  മൃതശരീരങ്ങൾക്ക് ഏഴരുകിൽ പോലും  ദളിതരുടെ മൃതശരിരങ്ങൾ കിടക്കരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലെന്താണ്.മരണത്തിലും അയിത്തം നിലനിൽക്കുമോ.  


 കത്തോലിക്കാ സെമിത്തേരിയോടു ചേർന്നു കിടക്കുന്ന മേൽപറഞ്ഞ സ്ഥലം ഇടവക്കാരനായ പ്ലാത്തോട്ടത്തിൽ ജെയിംസിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും വളരെ ചെറിയ വിലക്ക് തട്ടിയെടുക്കുവാൻ അച്ചൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു വെന്നും ന്യായവില കിട്ടിയാൽ ഈ സ്ഥലംകൂടി പള്ളിക്കു നൽകുവാൻ ജെയിംസ് ഒരുക്കമായിരുന്നു എന്നും കേൾക്കുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഈസ്ഥലം കൂടിവാങ്ങി കത്തോലിക്കാ പള്ളിസെമിത്തേരിയുടെ വിസ്ത്രിതി കൂട്ടുകയും ഇവിടെത്തന്നെ മൃതശരിരങ്ങൾ അടക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ പ്രതിക്ഷേധക്കാർ കാണുമായിരുന്നുവോ.

ഇവിടെയാണ് ഇരട്ട നീതി നടപ്പാകുന്നത്. ഈ വിഷയത്തിൽ സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ, മത, സംഘടനാ പ്രവർത്തകരും മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകരും ദളിത് സംഘടനകളും പന്തക്കോസ്തു വിഭാഗങ്ങളും മൗനം പാലിക്കുന്നത് ദുഖകരമാണ്.ഓപ്പൺ ചർച്ച് മൂവ്‌മെന്റെന്ന ഒരു സംഘടന മാത്രമാണ്   പ്രതിക്ഷേധിച്ചുകണ്ടത്.  ദളിതർക്കും പിന്നോക്ക വിഭാഗങ്ങൾക്കും നീതിലഭിക്കണം. ഈ വിഷയത്തിൽ മൗനം വെടിഞ്ഞ് രാജ്യത്തെ വ്യവസ്ഥാപിത മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ നിയമത്തിനുവിധേയമായ വിധത്തിൽ സമാധാനപരമായ രീതിയിൽ സമരങ്ങളും പ്രതിക്ഷേധങ്ങളും ഉയർന്നു വരേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്. പവിത്രമായ നമ്മുടെ ഭരണഘടനക്കും ജനാധിപത്യത്തിനും ഇത്  ആവശ്യമാണ്. തങ്കച്ചന്റെ കാര്യത്തിൽ കുറ്റക്കാർക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടിയുണ്ടാവണം. ഗൂഡാലോചന പുറത്തുകൊണ്ടുവരണം. ഓരോ പൗരനും സാമൂഹിക നീതിയും സമത്വവും സംരക്ഷണവും ഉറപ്പുവരുത്തുവാൻ സർക്കാരിനു കടമയുണ്ട്. 





                                                        റെജി ഞള്ളാനി
                                                     സംസ്ഥാന ഓർഗനൈസിംഗ് സെക്രട്ടറി
                                                   കെ. സി. ആർ എം.

Wednesday, September 21, 2016

''മാറ്റുവീൻ വേഷങ്ങളെ''

പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ ദൈവനിഷേധവും അനീതിയും  കണ്ടു മടുത്ത ലക്ഷണമാണ് ഇന്ന് മീഡിയാകൾക്കു! കത്തനാരുടെ വോട്ടുബാങ്കും, പണക്കൊഴുപ്പും കണ്ടു കണ്ണുതള്ളി, ആ വിഷവിത്തുകളുടെ വിഴിപ്പുതാങ്ങികളായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന മീഡിയാകളിൽ ഇപ്പോൾ അച്ചടിച്ചുവന്ന " open church " എന്ന ആശയം കൊള്ളാം ! പക്ഷെ ഇത് ക്രിസ്തീയമല്ല ! കാരണം ക്രിസ്തുവിനു പള്ളിയേ വേണ്ട ! വി. മത്തായി ആറിന്റെ അഞ്ചുമുതൽ ഈ വിഷയം നാഥൻ പ്രതിപാതിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ ! "ഹൃദയം ദേവാലയം" എന്ന ഭാരതീയ ചിന്തയായിരുന്നു യേശുവിനും ! മനസ്സാകുന്ന അറയിൽകയറി ഇന്ദ്രിയങ്ങളാകുന്ന വാതിലുകൾ   അടച്ചതിനുശേഷം, അവിടെ ജീവനുറവയായ ദൈവത്തെ [ബോധചൈതന്യത്തെ] സ്വയം അനുഭവിച്ചറിയുവാനും, ആ ''സത്യസ്സ്യ സത്യവുമായി'' അലിഞ്ഞു. സ്വയംമനസെന്ന പ്രതിഭാസം തന്നെ ഇല്ലാതെയാകുവാനും, അങ്ങിനെ നാം ദിനവും  ''സ്വർഗീയരാകുവാനും'' , ക്രിസ്തു നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത് മറക്കരുതേ !

 " open church "എന്ന ആശയം,  ഈ ദൈവത്തെ അറിയാത്ത, സ്വയം ദൈവമാകുന്ന പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും [ആടുകൾക്ക്] ജനത്തിനു ഒരു വിടുതൽ കിട്ടുന്നമെന്നതോർത്തൽ വളരെ നല്ലതു തന്നെ ! ''കൂദാശയെന്ന ജനകീയതട്ടിപ്പു'' വീണ്ടും എക്സ് പാതിരിമാർ [എവിടെയും എപ്പോളും] ആവശ്യാനുസരണം ജനത്തിനു [സഭാഭേധം കൂടാതെ സ്ഥലകാല പരിധികളില്ലാത്ത ] ചെയ്തു കൊടുക്കപ്പെടുന്നതും നല്ലതുതന്നെ ! കാരണം, നാടുനീളെ  നാനാസഭകളും നാനൂറുപള്ളിവീതം പണിയുന്ന ഈ സഭകളുടെ  "പള്ളിപണിമത്സരം" നാളെമുതൽ ഒന്ന് നിന്ന് കിട്ടുമല്ലോ! ''ദൈവഭക്തി'' എന്തെന്നറിയാതെ  'പള്ളിഭക്തനായി' ഒരുവന് തുടര്ന്നു ജീവിക്കുവാൻ ഇന്നത്തെപ്പോലെ ഇനിയും ഇത്രയേറെ പണവും പിരിവും വേണ്ടല്ലോ എന്നതും , പാവംജനത്തിനു ആശ്വാസകരം തന്നെ ! കുമ്പസാരമെന്ന പാതിരിമാരുടെ ''പെണ്മനക്കൊള്ള'' ഈ എക്സ് പാതിരിമാർ, പണ്ടത്തേ മാതിരി തുടരാതിരിക്കാൻ സംഘാടകർ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം ! ഈ സംഘടനയും പഴയതുപോലെ കർത്താവിനെ മറന്ന് പുതിയ പള്ളികളും കാനോൻ നിയമങ്ങളും ഉണ്ടാക്കാൻ  ചിന്തിക്കുക കൂടി ചെയ്യരുതേ .....നാടായ നാടാകെ വാടകയ്ക്ക് നല്ലനല്ല 'ഹാളുകൾ' ലഭിക്കുമ്പോൾ നാം എവിടെ ഒത്തുചേർന്നാലും അവിടവും, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളും, ഹൃദയത്തിൽ വിരിയുന്ന പ്രാർത്ഥനകളും, കൂദാശകളും വിശുദ്ധമായിരിക്കുമല്ലോ! നാമെല്ലാം ''രാജകീയ പുരോഹിതരാണെന്ന'' മർമ്മം മറക്കരുതേ ജനമേ!  

''പെണ്മനക്കൊള്ള'' എന്ന കത്തനാരുടെ കുബുദ്ധിയിൽനിന്നും ഉണർന്ന കുമ്പസാരമെന്ന ''കൂദാശത്തട്ടിപ്പ് '' പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു സംഭവകഥ ഓർത്തത് കുറിക്കുന്നിവിടെ ! കഴിഞ്ഞയാഴ്ച ഒരു പാതിരി എന്നോടുള്ളുതുറന്നതാണിത്, കുമ്പസാരത്തെപ്പറ്റി! ഞങ്ങളുടെ കൊല്ലം ഭദ്രാസനത്തിലെ ഒരു കാളക്കത്തനാർ കുമ്പസാരിപ്പിച്ചു കുര്ബാനകൊടുത്ത ഒരു 24 കാരിയെ, കുർബാന കഴിഞ്ഞു അടിച്ചുമാറ്റി ഹരിപ്പാടിനടുത്തു NH47 ന്റെ ഓരത്തു  പട്ടാപ്പകൽ അമേരിക്കയിലെപ്പോലെ / റോമിലെപ്പോലെ കാറിൽത്തന്നെ 'മണിയറ' തീർത്തതും, പോലീസ് കത്തനാരെയും പെണ്ണിനേയും നാട്ടുകാരുടെ ഇടപെടീൽ കാരണം അറെസ്റ് ചെയ്തതും ലോകമാകെ മീഡിയായിൽകൂടി അറിഞ്ഞതാണല്ലോ ! ആ വിശുദ്ധനെ കൊല്ലം മെത്രാൻ മുംബൈക്ക് കുര്ബാനചൊല്ലാൻ അയച്ചു  ! ആ പരനാറിപ്പാതിരി അന്നുതൊട്ടിന്നയോളം മുംബൈയിൽ  'പെണ്മയെ' കുമ്പസാരിപ്പിക്കുന്നു എന്ന നാണംകെട്ട സംവിധാനമാണ് എന്റെ സഭയിലിന്നും ഉള്ളത് ! ഈ സഭയിലെ വേറെ ഒരു കത്തനാർ  കഴിഞ്ഞയിടെ ഓരു കന്യകയെ കുമ്പസാരിപ്പിച്ചു! ആ പുണ്യ നിമിഷത്തിൽപോലും അവനിലെ ആഭാസനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് സഭ നാണിക്കേണ്ട ദുഃഖസത്യം! അവന്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ  കുരിശു വരയ്ക്കുമ്പോൾ മറുകൈ------- കണ്ണേ മടങ്ങുക !   അവളിതാരോട് പറയും? അന്നേരം അവന്റെ ചെവിക്കന്നത്തിനിട്ടു ഒന്ന് കൊടുക്കാൻ അവളിലെ ''അമ്പല'' സമ്മതിച്ചുമില്ല ! ഒടുവിലവൾ സഭയിലെ കത്തനാരന്മാരെ സ്ഥലംമാറ്റുന്ന സെക്രട്ടറിക്കത്തനാരോടീ 'ദുരവസ്ഥ'വിവരിച്ചു!  ആ കത്തനാരുടെ ഹൃദയമറിയുന്ന ഒരു കത്തനാരായണീ സംഭവകഥ എന്നോടൊരു കുമ്പസാരംപോലെ പറഞ്ഞതും, സത്യം ! ''കേൾപ്പാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ'' ! [ഓർത്തഡോൿസ് സഭയിൽ കത്തോലിക്കാസഭയിലെപ്പോലെ കുമ്പസാരക്കൂടില്ല, ആയതിനാൽ ആടുകൾ അച്ഛന്റെ ചെവിയിൽ തന്റെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയാൻ മുട്ടുകുത്തുകയാണ് ശീലം ]

കർത്താവറിയാതെ കത്തനാരുണ്ടാക്കിയ കാനോൻ നിയമങ്ങൾ ഇതാ കാലത്തികവിങ്കൽ എക്സ് കത്തനാരന്മാർ തന്നെ ഇല്ലാതെയാക്കുന്നു ! ഇതുകണ്ട്  ക്രിസ്തു ആദ്യമായി പുളകിതനാകുന്നു, നാനാസഭകളുടെ കുരിശിൽക്കിടന്നുകൊണ്ട്! സഭകളുടെ കൊടുംചതികുഴിയിൽ അകപ്പെട്ടു കന്യാമഠങ്ങളുടെ ഇരുളറകളിൽ വിടുതലിനായി വിതുമ്പുന്ന പെൺമനസുകളെ , ഇതാ വെളിച്ചത്തിന്റെ കിളിവാതിൽ നിങ്ങൾക്കായി കാലം തുറന്നിരിക്കുന്നു! ''മാറ്റുവീൻ വേഷങ്ങളെ'' മനുഷ്യരെ പോലെ നിങ്ങളും ജീവിക്കുവീൻ ! ഏദനിലെപ്പോലെ ഏകനായി ജീവിക്കാതെ പുരോഹിതരെ, പുറത്തുവരുവീൻ...... ''ജീവിതമെന്ന സ്വർഗ്ഗകവാടം'' വഴിയും സത്യവും ജീവനുമായവൻ തുറന്നിരിക്കുന്നു! samuelkoodal

Monday, September 19, 2016

ശ്ശോ! എനിച്ചു വയ്യ!


ഒരു മെത്രാനു കിട്ടിയതിൽ വെച്ചേറ്റവും ലളിതമായിരിക്കുമോ പ്രെസ്റ്റണിൽ ശ്രാമ്പിക്കൽ പിതാവിനു കിട്ടാൻ പോകുന്ന സ്വീകരണമെന്നു ഗിന്നസുകാരന്വേഷിച്ചാൽ ആർക്കാ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റുക? ഏതായാലും, സംഗതി കലക്കും! വത്തിക്കാൻ മാത്രമല്ല, ഉക്രേനിയൻ ബൈസെന്റൈൻ അൽക്സാൻഡ്രിയൻ അർമേനിയൻ സിറിയൻ തുടങ്ങിയ എല്ലാ സഹറീത്തുകാരും ഞെട്ടും. കേരളത്തിലെ സുറിയാനി കത്തോലിക്കർ ഒരു മെത്രാനു കൊടുക്കുന്ന, വലിയൊരു ഫുട്ബോൾ ഗ്രൗണ്ടിനോളം വരുന്ന സ്നേഹം കണ്ടവർ രോമാഞ്ചകഞ്ചുകിതരായി തരിച്ചിരുന്നു പോകും; ഉറപ്പ് (സ്നേഹത്തിന്റെ കവർ ആരും കാണണ്ട)!

അനുവദിച്ച എപ്പാർക്കി, രൂപതയോ അതിരൂപതയോയെന്ന തർക്കം ഉണ്ടാവാതെ (ഉദാ: ഫരീദാബാദ് അതിരൂപതയാണെന്നു ഫരീദാബാദുകാരും എപ്പാർക്കിയാണെന്നു വത്തിക്കാനും പറയുന്നു) വത്തിക്കാൻ കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ചു നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവണം (സീറോ മലബാറുകാരെ അവർ മനസ്സിലാക്കി വരുന്നു). 

ഈ വേദി തിരഞ്ഞെടുത്തത് ലങ്കാസ്റ്റർ രൂപതയുടേയും പ്രസ്റ്റൺ നഗരസഭയുടേയും പ്രത്യേക താൽപ്പര്യപ്രകാരമാണെന്നും കരുണയുടെ വർഷമായതുകൊണ്ട് അരൂപി ഒട്ടും ചോർന്നു പോകാതെ ചടങ്ങുകൾ നടത്തുമെന്നും (അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പൊളിച്ചേനേയെന്നർത്ഥം) കോർഡിനേറ്ററും അറിയിക്കുന്നുണ്ട് (2200 രൂപായുടെ പാസ്സെടുത്ത് അകത്തു കയറുന്നവർ ഇക്കാര്യം ഉറപ്പു വരുത്തേണ്ടതാണ്). പുറത്തു വന്ന വാർത്തകൾ ശരിയെങ്കിൽ, അഭിഷേക ശൂശ്രൂഷക്ക് അറുപതോളം ഗായകരാണ് ഗായകസംഘത്തിൽ അണിനിരക്കുന്നത്. വത്തിക്കാനിൽ മാർപ്പാപ്പായുടെ സ്ഥാനാരോഹണം നടന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഗായകരുടേയും ഒളിമ്പിക്സിനുണ്ടായിരുന്ന ഗായകരുടേയും എണ്ണം ഒത്തു നോക്കി ഏതാ വലുതെന്നു നിശ്ചയിക്കാം. അരൂപി ചോർന്നുപോകാതെ നോക്കാൻ കുറേപ്പേരുംകൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ! 

സീറോ സഭയിൽ മാർക്കറ്റിങ് നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഇത്ര കണക്കുകൂട്ടിയുള്ളവയായിരുന്നില്ല അവയൊന്നും. ഒരച്ചനെ ബിഷപ്പായി മാറ്റുന്നിടത്തും മാർക്കറ്റിങ് ഉണ്ട്. ആ മെത്രാന്റെ വീട്ടുപേരുള്ള കുടുംബക്കാർ അടിയന്തിരമായി ഇടപെടുകയും അവരിലാരെങ്കിലും അംഗങ്ങളായിട്ടുള്ള ഇടവകകളുണ്ടെങ്കിൽ അവിടെല്ലാം കുടുംബയോഗത്തിന്റെ വക ആശംസാ ഫ്ലക്സുകൾ വക്കുകയുമെന്നത് ഒന്നാം ഘട്ടമായി അനുഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതു വിശ്വാസികളുടെ ചിലവിൽ നടക്കുന്ന ഒരു മാർക്കറ്റിങ് എന്നു തോന്നുമെങ്കിലും അതല്ല - വെറും സന്തോഷം കൊണ്ട് കുടുംബക്കാർ ചെയ്യുന്നതാണ്. പക്ഷേ, ബിഷപ്പാകുന്ന മിക്ക വൈദികർക്കും അവരെ ആരെങ്കിലും 'വിജയേട്ടാ'യെന്നു വിളിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ അതു പേഴ്സൊണാലിറ്റി മാർക്കറ്റിങിന്റെ ഭാഗമായി കരുതാം. 'ദൈവമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട യേശുവിന് ദാവീദ് ഗോത്രത്തിന്റെ മംഗളാശംസകൾ!' എന്നൊരു ഫ്ലക്സ് നിഖ്യാ സുനഹദോസ് കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് റോമിലോ യൂറോപ്പിലോ ഒക്കെ കണ്ടിരുന്നതായി ആരെങ്കിലും ഓർമ്മിക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ല, ഇത്തരം പാരമ്പര്യങ്ങളൊക്കെ മാർത്തോമ്മായുടെ പിൻഗാമികളുടെ വകയായിരിക്കാനേ സാദ്ധ്യതയുള്ളൂ.

ശ്രാമ്പിക്കൽ മെത്രാൻ ഭോജനപ്രിയനും സ്വീകരണപ്രിയനും ആഡംഭരപ്രിയനുമാണെന്നൊരു തെറ്റായ ധാരണ പാലാക്കാർക്കു തോന്നിയതുകൊണ്ടാണോ എന്തോ, കടുത്ത ആക്രമണമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെയും കുടുംബക്കാരുടെയും നേരെ പാലായിലെ വിശ്വാസികൾ അഴിച്ചു വിട്ടിരിക്കുന്നതെന്നു കേൾക്കുന്നു. പാലായിൽ സ്രാമ്പിക്കൽ കുടുംബക്കാർ പ്രത്യേകം യോഗം കൂടിയെന്നും സഹകുടുംബക്കാരെയും വിളിച്ചിരുന്നെന്നും മെത്രാനു സ്വീകരണം നൽകാൻ അവരോടും പിരിവു ചോദിച്ചെന്നും സംസാരമുണ്ട്. പലരേയും പ്രെസ്റ്റണു പോകുന്നോന്നും ചോദിച്ച് ട്രാവൽ ഏജൻസികൾ വിളിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അതിന്റെ പിന്നിലും കുടുംബയോഗക്കാരാണെന്നും സംസാരമുണ്ട്. മെത്രാനോടു കലിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ അതു മെത്രാനോടു പറഞ്ഞാൽ പോരെ? വീട്ടുകാരെ വെറുതേ വിടുക; ഇപ്പറഞ്ഞതൊന്നും ചാവുദോഷങ്ങളല്ലല്ലൊ താനും! വിശ്വാസികൾക്കിപ്പോൾ അച്ചനെന്നോ കപ്യാരെന്നോ ഇല്ല. എന്താ പറയുന്നതെന്നോ ആരോടാ പറയുന്നതെന്നോ ഒന്നും ഒരു വിചാരവുമില്ല. വി. അൽഫോൻസാമ്മയുടെ സ്വന്തം പള്ളിയിരിക്കുന്ന ഭരണങ്ങാനത്തുനിന്നും എഴുതിയതായി ഫെയിസ്ബുക്കിൽ വന്ന ഒരു ചിത്രം ഞാനിവിടെ കൊടുക്കുന്നു.
 

ഇയ്യാളിനേയും ഞാനറിയില്ല, ഇങ്ങിനെയൊരാളുണ്ടോന്നും എനിക്കറിയില്ല; ഇതു ഷെയർ ചെയ്ത് എനിക്കെത്തിച്ചു തന്ന ആളിനെ ഞാനറിയും. അത്രേയുള്ളൂ! ഇത് സത്യമാണൊന്നു വിശ്വസിക്കുന്നത് ഓരോരുത്തരുടെയും ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ ആയിരിക്കണമെന്നു സാരം. 

കാലം കണ്ടമാനം മാറി. 1959 ലെ വിമോചനസമരകാലത്ത് അങ്കമാലിക്കടുത്തു നിന്നും ഒരാളെ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു മർദ്ദിച്ചപ്പോൾ പള്ളി മണികള്‍ മുഴങ്ങി. കുഞ്ഞാടുകള്‍ ഇളകി ചെന്നു; ഏഴു പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യര്‍ വെടിയേറ്റ്‌ വീര രക്തസാക്ഷികള്‍ ആകുകയും ചെയ്തു. മറ്റൂർ കള്ളുഷാപ്പിൽ അടിയുണ്ടാക്കിയവനെയാണ് അറസ്റ്റു ചെയ്തതെന്നു പോലീസും അല്ലെന്നു പള്ളിയും പറയുന്നു. 1972ൽ കോളേജു സമരത്തിന് ജനങ്ങളോടു തെരുവിലിറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു; ഒരാൾ തെരുവിലിറങ്ങിയാൽ പത്തുപേർ വീട്ടിലിരിക്കുമായിരുന്നു, അന്ന്. അങ്ങിനെ, ആ സമരം പൊളിഞ്ഞു. പാർലമെന്റിൽ ഓ പി ത്യാഗി മതം മാറ്റലിനെതിരായി ബില്ലുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ മുറുമ്മാൻ മാത്രമേ സഭക്കു കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. 70കളുടെ അവസാനം പള്ളി കുടുംബ യൂണിറ്റ് പ്രസ്ഥാനം തുടങ്ങിയത് ആളെ വിശ്വാസത്തിൽ പിടിച്ചു നിർത്താനുള്ള ഒരുപാധിയായിട്ടായിരുന്നു, അല്ലാതെ പള്ളിയിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ആദിമ ക്രിസ്തീയ ചൈതന്യം വീണ്ടടുക്കുകയായിരുന്നില്ല ലക്ഷ്യം; ചൈതന്യം അറിയാതെ പോലും കൂടിയതായി ആരും ആരോപിക്കുന്നുമില്ല. കത്തോലിക്കരുടെ എണ്ണത്തിൽ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഗണ്യമായ കുറവ് അതാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആദിമ ക്രിസ്തീയ ചൈതന്യത്തെപ്പറ്റിയാണു പറയുന്നതെങ്കിൽ അതു കോതമംഗലം സ്റ്റൈലായിരുന്നില്ല. കൂട്ടായ്മകളാണ് അന്നെല്ലാം തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്; ഇന്ന്, ഒരുവൻ സൂക്ഷിച്ചു നിന്നാലെ, അഭിപ്രായം പറയാനുള്ള അവകാശമെങ്കിലും അവനു കിട്ടൂ. പക്ഷെ, വിദേശത്തുള്ളവർക്ക് ഈ കൂട്ടായ്മ ഇഷ്ടമാ; ഒന്നിച്ചു കൂടി ഒരുമിച്ചിരുന്നു തിന്നു കുടിച്ചു പോകാൻ ആർക്കാ ഇഷ്ടമില്ലാതെ വരുക. കൂട്ടായ്മ പ്രാർത്ഥന ലീഡു ചെയ്യാൻ മൽപ്പാന്മാർ എന്നൊരു വിഭാഗം തന്നെയുണ്ട്. കൂട്ടായ്മയുടെ വിഭവങ്ങളിൽ സിവിൽ സപ്ലൈസ് ഇല്ലാന്നുറപ്പുവരുത്തുന്നതവരാണ്.

കൂട്ടായ്മയും പൊളിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അങ്കമാലിയിൽ നഴ്സുമാർക്കെതിരെ ഫൊറോനാ മുഴുവൻ അണിനിരത്തിയപ്പോൾ ഉദ്ദേശിച്ചതിന്റെ പത്തിലൊന്നു പോലും എത്തിയില്ല. എ കെ സി സി കേരളയാത്രയും കഴിഞ്ഞ് അങ്കമാലിയിൽ നടത്തിയ സമാപന യോഗത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞാൽ പലർക്കും കരച്ചിൽ വരും. ആകെപ്പാടെ വിജയിച്ചത് ഒല്ലൂരിൽ ഒരു റാഫേലിനെതിരെ അയാളുടെ മകന്റെ വിവാഹം മുടക്കാൻ വേണ്ടി നടത്തിയ പ്രകടനം മാത്രം. പ്രകടനം വിജയിച്ചു; പക്ഷേ, വികാരി മേലാൽ ഇത്തരമൊന്നു സംഘടിപ്പിക്കാൻ ഇടയില്ല. ​ചേർത്തലയിൽ ലീലാമ്മ റ്റീച്ചറിന്റെ അടക്കിന്റെ കാര്യം വന്നപ്പോൾ ഈ ചൈതന്യം കുടുംബയൂണിറ്റുകളിൽ നിന്നു വഴിഞ്ഞൊഴുകിയെന്നു ഫെയിസ് ബുക്കിൽ നിന്നു കേട്ടു. 

പണ്ടൊക്കെ, പറയുന്നതു പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരായിരുന്നു മെത്രാന്മാർ. സീറോ മലബാർ തലക്കു പിടിച്ചപ്പോൾ സുനാമി വന്നതുപോലെയായിപ്പോയി. ഒരുദാഹരണത്തിന്, 1989 മാർച്ച് 12 ഞായറഴ്ച  കേരളത്തിലെ പ്രഗൽഭരായ എല്ലാ മെത്രാന്മാരെയും അണിനിരത്തി ഒരു സംയുക്ത ഇടയലേഖനം പള്ളികളിൽ വായിച്ചിരുന്നു. ആരും മറക്കാൻ പാടില്ല, അതിൻപ്രകാരം കമ്യുണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയിലോ അതിന്റെ പോഷക സംഘടനകളിലോ അംഗത്യ്വമുള്ള ഒരുത്തനേയും പള്ളിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു കാര്യത്തിലും അടുപ്പിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. എന്താ പിന്നീട് സംഭവിച്ചതെന്നു ഞാൻ പറയണോ? പാർട്ടി സെക്രട്ടറിയെ അരമനയിൽ വിളിച്ചു വരുത്തി സൽക്കരിച്ചവരെ വരെ നാം പിന്നീടു കണ്ടു. ജനം എല്ലാം മറക്കുമെന്നാണ് ഇവർ കരുതുന്നത്. ഈ വർഗ്ഗത്തെ ബഹുമാനിക്കാതിരിക്കുന്നതാണോ തെറ്റ്? 

എനിക്കു തോന്നുന്ന ഒരെളിയ കാര്യം ഞാൻ പറയാം, ശ്രാമ്പിക്കൽ മെത്രാൻ വളരെ സൂക്ഷിച്ചു നിന്നില്ലെങ്കിൽ പാലും വെള്ളത്തിൽ തന്നെ പണികിട്ടാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. നോട്ടിങ്ഹാമിൽ സാക്ഷാൽ പരി. ആത്മാവിന്റെ സ്വന്തം ആളു നിന്നു വിയർത്തത് ഓർമ്മിക്കുന്നതും നല്ലതാ. ഈ സ്വീകരണം ഏറ്റു വാങ്ങിയിട്ട്, ഇതിനു വേണ്ടി വിയർപ്പൊഴുക്കിയ വൈദികരെ നിലക്കു നിർത്താൻ മെത്രാനു പിന്നീടു കഴിയണമെന്നില്ല. ജനങ്ങൾക്കറിയാം, ഇംഗ്ലീഷ് പള്ളികളില്‍ നിന്ന് തികച്ചും സൌജന്യമായും ഉപാധികളില്ലാതെയും ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കുര്‍ബാനയില്‍ക്കവിഞ്ഞ മറ്റൊരു സേവനവും പ്രെസ്റ്റണിലെ രൂപതയിൽനിന്നും ആർക്കും കിട്ടാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന്. അതിനു കുഞ്ഞാടുകള്‍ കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്ന കനത്ത വിലയും വിശ്വാസികൾക്കറിയാം. അരമന, എല്ലാ മുക്കിലും മൂലയിലും പള്ളികള്‍, പള്ളിമേടകള്‍, വാഹനങ്ങള്‍, ശമ്പളം, കിമ്പളം ..... ഇതെല്ലാം ആരെല്ലാം കഷ്ടപ്പെട്ടുണ്ടാക്കുന്ന തുകകൊണ്ട് വേണം ഉണ്ടാക്കാൻ? ഫുട്ബോള്‍ സ്റ്റേഡിയം ഫ്രീയായി കിട്ടിയിട്ടും, മിക്ക കാര്യങ്ങൾക്കും സ്പൊൺസർമാർ ഉണ്ടായിട്ടും പിരിവ് തകൃതിയില്‍ നടക്കുന്നു. മെത്രാന്റെ ലാളിത്യത്തിന്റെ ചിലവിലേക്ക്, കൈക്കാരൻ പിഴിയുന്നവരില്‍, പഠനം കഴിഞ്ഞുകിട്ടുന്ന സമയത്ത് പാത്രം കഴുകിയും നിലം തുടച്ചും ഉപജീവനം തേടുന്ന വിദ്യാര്‍ഥികളും ഉണ്ടെന്നോര്‍ക്കുക. കുറിയുടെ പേരിലുള്ള ബ്ലാക്ക്മെയിലിങിൽ നിന്ന് പിരിവു കൊടുക്കുന്നവർ ഒഴിവാകും എന്ന പ്രതീക്ഷ വേണ്ട. മിനിറ്റ് വെച്ച് കാര്യങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ നടന്നു കിട്ടാൻ, ഒരമേരിക്കക്കാരൻ ചെയ്തതുപോലെ ഒരു വക്കീലിനെ ഒപ്പം കൂട്ടുന്നതു നല്ലതാ. ​അപ്പോ, നമുക്കു പരിപാടി തുടങ്ങാമല്ലേ? പ്രൈസ് ദി ലോർഡ്!​

എന്റെ ഓർമ്മ ശരിയാണെങ്കിൽ, മാമ്മോദീസായുടെ സമയത്ത് 'പിശാചിനേയും അവന്റെ ആർഭാടങ്ങളേയും ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയാറാണോ'ന്ന് അച്ചൻ ചോദിക്കും. എന്താ പിശാച്, എന്താ ആർഭാടം എന്നൊക്കെ അറിയാൻ താൽപ്പര്യമുള്ളവർ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ വന്നു നോക്കുക. അവിടെ ഇപ്പറഞ്ഞതൊന്നും കണ്ടില്ലെങ്കിൽ എന്നെ കുറ്റം പറയരുത്, കേട്ടോ. എല്ലാം ഒരു പ്രതീക്ഷയല്ലേ? 

Sunday, September 18, 2016

സഭാപൗരോഹിത്യം -- അനീതിയുടെ കാവലാള്‍സ്ഥാപനം

(എഡിറ്റോറിയൽ - സത്യജ്വാല മാസിക സെപ്റ്റംബർ ലക്കം) 

 കേരളകത്തോലിക്കാസഭയില്‍ നല്ലവരും പ്രഗത്ഭരുമായ ധാരാളം പുരോഹിതരുണ്ട്. സഭയുടെ ഇടുങ്ങിയ ദൈവശാസ്ത്രസിദ്ധാന്തങ്ങളെയെല്ലാം അതിലംഘിച്ച് മൗലികമായി ചിന്തിക്കാനും എഴുതാനും പ്രബോധിപ്പിക്കാനും ശേഷി തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള പ്രതിഭാധനരാണ് നമ്മുടെ പുരോഹിതരില്‍ പലരും. ജീവകാരുണ്യപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കു നേതൃത്വംകൊടുക്കുന്ന എത്രയോ വൈദികരും എത്രയോ ആയിരം കന്യാസ്ത്രീകളുമാണു ഈ സഭയിലുള്ളത്! ഇപ്പോഴിതാ, സ്വന്തം വൃക്ക മുറിച്ചുനല്‍കി കാരുണ്യത്തിന്റെ മുഖം അനാവരണം ചെയ്ത ഒരു മെത്രാനും ഈ സഭയിലുണ്ടായിരിക്കുന്നു. കാര്യമായൊന്നും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും നന്മ നിറഞ്ഞവരായി ജീവിക്കുന്ന വേറെയും ധാരാളം വൈദികരും കന്യാസ്ത്രീകളും നമുക്കുണ്ട്.
ഇതെല്ലാം വസ്തുതയായിരിക്കെത്തന്നെ, അതിനെയെല്ലാം അസാധു(nullify)വാക്കുന്ന ഒരു നിഷേധാത്മകഘടകം ഇവരിലെല്ലാം പൊതുവായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നകാര്യം വിശ്വാസികള്‍ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. അധികാരസഭ നടത്തുന്ന വളരെ പ്രകടമായ നീതിനിഷേധങ്ങള്‍ക്കെതിരെപോലും ഇവരാരും ഒരിക്കലും നാവുയര്‍ത്താന്‍ തയ്യാറല്ല എന്നതാണത്. സഭാഘടനയെയോ പൗരോഹിത്യത്തെയോ വിമര്‍ശനാത്മകമായി നോക്കിക്കാണുന്നതിനും വിലയിരുത്തുന്നതിനുമെതിരായ ഒരു മനോഘടന ഇവരെല്ലാവരിലും രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്ഥായിയായ എന്തോ ജീവഭയം ഇവരെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു തോന്നുമാറ്, ഒരു ആധികാരികഭാവത്തിന്റെ പരിച മുഖത്തണിഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലാതെ, സഭാകാര്യങ്ങളില്‍ ഒരു ചര്‍ച്ചയും വിശ്വാസികളുമായി നടത്താന്‍ ഇവര്‍ക്കു കഴിയാത്തതിന്റെ കാരണമതാണ്. തെറ്റാവരമനോഭാവത്തോടു തുലനംചെയ്യാവുന്ന ഈ സമീപനംമൂലം, മറ്റുള്ളവരെ തുല്യരായി പരിഗണിക്കാനോ അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളും വിമര്‍ശന-വിലയിരുത്തലുകളും ഉള്‍ക്കൊള്ളാനോ ഉള്ള കഴിവ് തുലോം കുറവാണ് ഇവരിലെന്നു കാണാം. ചെയ്ത ഒരു കാര്യം തെറ്റാണെന്ന് എത്രതന്നെ ബോധ്യപ്പെട്ടാലും അതംഗീകരിക്കാനുള്ള ബൗദ്ധികസത്യസന്ധതയോ തിരുത്താനുള്ള ആര്‍ജ്ജവമോ ഇവരൊരിക്കലും പ്രകടിപ്പിക്കാറില്ല. ഇവരിലെല്ലാം പൊതുവേ കാണാവുന്ന മറ്റൊന്ന് പകയാണ് - ഏതെങ്കിലും പുരോഹിതനോ പൗരോഹിത്യമെന്ന സ്ഥാപനത്തിനോ പോറലേല്‍പ്പിച്ചതായി അവര്‍ കാണുന്നവരെ മുച്ചൂടും നശിപ്പിക്കാന്‍ പഴുതും അവസരവും നോക്കിയിരിക്കുന്ന അടങ്ങാത്ത പക. ചുരുക്കത്തില്‍, ഇവര്‍ വിശ്വാസികളോടാഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ആത്മപരിശോധന, തെറ്റു തിരുത്തല്‍, മാപ്പുപറയല്‍, ക്ഷമിക്കല്‍ എന്നതൊന്നും തങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ബാധകമല്ലെന്ന മട്ടിലാണു പുരോഹിതമനോഘടന രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണത്തില്‍, നമ്മുടെ സഭാശുശ്രൂഷകരുടെ അഹന്താപൂര്‍ണ്ണവും (egoistic) തീര്‍ത്തും യേശുവിരുദ്ധവുമായ ഈ വികലതകള്‍, ഉപ്പിനുറകെട്ടുപോയാലെന്നപോലെ, അന്യഥാ അര്‍ത്ഥവത്തും ഉദാത്തവുമാകുമായിരുന്ന അവരുടെയെല്ലാം ജീവിതങ്ങളെ പാഴാക്കിക്കളയുകയാണ്. ഒപ്പം, സഭയില്‍ തീരാത്ത പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കും പ്രതിസന്ധികള്‍ക്കും അവ കാരണമാകുന്നുതാനും.
നല്ല കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തില്‍ വളര്‍ന്ന്, യേശുവിനുവേണ്ടി ജീവിക്കാന്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥതയോടെ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച ഇവരിലെല്ലാം ഇങ്ങനെയൊരു തലതിരിവ് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നന്വേഷിച്ചാല്‍, സഭയുടെ അധികാരസംവിധാനത്തിനനുസൃതമായി ഇവരെയൊക്കെ സെമിനാരികളിലും മഠങ്ങളിലുമായി മെരുക്കിയെടുക്കുന്ന യേശുവിരുദ്ധസമ്പ്രദായങ്ങളാണതിനു കാരണമെന്നു കാണാനാവും. ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണയെ സഭാധികാരത്തോടുള്ള അനുസരണയായി അവതരിപ്പിച്ച്, സഭാധികാരഘടനയുടെ ഭാഗമായി അവരെ വിളക്കിച്ചേര്‍ക്കുകയാണ്. അതോടെ, സഭയെന്ന സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ് സ്വന്തം നിലനില്‍പ്പിന്റെതന്നെ കാര്യമായി മാറുകയാണ്. 99% പേര്‍ക്കും സഭയുടെ ആധികാരികകാഴ്ചപ്പാടിലൂടെയല്ലാതെ എന്തിനെയെങ്കിലും നോക്കിക്കാണാനുള്ള കഴിവ് നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്.
ഇക്കാരണങ്ങളാല്‍, നീതിയുടെയും നിയമത്തിന്റെയും മാനദണ്ഡം, മനുഷ്യനില്‍നിന്നു വ്യതിചലിച്ചു സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായിത്തീരുന്നു. അങ്ങനെ, മനുഷ്യനേക്കാള്‍ പ്രാധാന്യം സഭയെന്ന പുരോഹിതസ്ഥാപനത്തിനും അതിന്റെ നിയമങ്ങള്‍ക്കും കൈവരുന്നു. ശാബത്തിനുവേണ്ടിയായിത്തീരുന്നു, മനുഷ്യന്‍. 'ശാബത്ത് മനുഷ്യനുവേണ്ടിയാണ്' എന്ന യേശുവിന്റെ ദര്‍ശനത്തിനു സഭയില്‍ സ്ഥാനമില്ലാതാകുന്നതിങ്ങനെയാണ്. തന്മൂലം, നീതി, കരുണ മുതലായ മാനുഷികമൂല്യങ്ങള്‍ക്കും അവിടെ സ്ഥാനമില്ലാതാകുന്നു. ഒപ്പം, സ്ഥാപനപരമായ മറ്റൊരു 'മൂല്യം' ഈ സ്ഥാപനസഭ (Institutional church) വിരിയിച്ചെടുക്കുന്നുമുണ്ട്. ഈ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി എന്തുതന്നെ ചെയ്താലും അതിനെയെല്ലാം പുണ്യമായി കാണാനുള്ള ഒരു കണ്ണ് പുരോഹിതരിലും കന്യാസ്ത്രീകളിലും പുരോഹിതഭക്തരായ വിശ്വാസികളിലും അവരറിയാതെതന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണത്. അതുകൊണ്ടാണ് യേശുവിന്റെ സഭയെ സ്ഥാപനമാക്കുന്ന പൗരോഹിത്യത്തിനെതിരെയും അതു നടത്തുന്ന അനീതികള്‍ക്കെതിരെയും വിരല്‍ചൂണ്ടുന്നവരെ സംഘടിതമായി ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിലും ദ്രോഹിക്കുന്നതിലും ഒരു മനഃസാക്ഷിക്കുത്തും ഇക്കൂട്ടര്‍ക്കില്ലാതെ പോകുന്നത്. അതെല്ലാം പുണ്യകര്‍മ്മങ്ങളാണെന്നു കരുതാന്‍മാത്രം അന്ധതയിലാണവര്‍. യേശു പ്രവചിച്ചതുപോലെ (മത്താ. 5:11-12; 23:34), തനിക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നവരെ, ദൈവത്തിനു ബലിയര്‍പ്പിക്കുകയാണെന്ന മട്ടില്‍ പൗരോഹിത്യവും അനുയായികളും പീഡിപ്പിക്കുകയും വധിക്കുകയുംവരെ ചെയ്യും. മതദ്രോഹവിചാരണകളി(inquisitions)ലൂടെ ലക്ഷക്കണക്കിനു മനുഷ്യരെ തീക്കുണ്ഠത്തിലെറിഞ്ഞതും, കുരിശുയുദ്ധങ്ങളുടെ പേരില്‍ മനുഷ്യരെ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്തതുമെല്ലാം സഭയ്ക്കും ദൈവത്തിനുംവേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നോര്‍ക്കുക. രാഷ്ട്രീയാധികാരമില്ലാത്തതിനാല്‍, തല്‍ക്കാലം മഹറോനും തെമ്മാടിക്കുഴിയും വ്യക്തിഹത്യാപ്രസംഗങ്ങളും ഒറ്റപ്പെടുത്തി ദ്രോഹിക്കലുംകൊണ്ടു പൗരോഹിത്യം തൃപ്തിപ്പെടുന്നുവെന്നുമാത്രം! നീതിക്കുവേണ്ടി ചെറുത്തുനിന്ന ഞാറയ്ക്കലെ കന്യാസ്ത്രീകളെ പീഡിപ്പിച്ചൊതുക്കാന്‍ നോക്കിയതും, അഴിമതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ സിസ്റ്റര്‍ മേരി സെബാസ്റ്റ്യനെ മനോരോഗിയാക്കാന്‍ നോക്കിയതും ഒറ്റപ്പെടുത്തിയതും കള്ളക്കേസുകളില്‍ കുടുക്കി ജോലി കളയാന്‍ ശ്രമിച്ചതുമെല്ലാം ഇതേ വികലമനശ്ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.
പൗരോഹിത്യം, അവര്‍തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച അനുഷ്ഠാനപ്രിയനായ ഒരു ദൈവസങ്കല്‍പ്പത്തിലൂന്നിയാണു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഇതിനെല്ലാം മൂലകാരണം. അതുകൊണ്ടാണ് ബലിയനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ക്കു പ്രാമുഖ്യമുണ്ടാകുന്നതും നീതിക്കും കരുണയ്ക്കും യഥാര്‍ത്ഥ വിശ്വാസത്തിനും പ്രാധാന്യമില്ലാതായിത്തീരുന്നതും. സഭാധികാരികള്‍ നടത്തുന്ന നീതിരാഹിത്യത്തിനെതിരെ കൈചൂണ്ടുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടുന്നതനുസരിച്ച്, അതില്‍നിന്നു ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനും പൗരോഹിത്യത്തിനു വെള്ളപൂശാനുംവേണ്ടി കേരളത്തിലെ പള്ളികള്‍ അനുഷ്ഠാനകോലാഹലങ്ങള്‍കൊണ്ട് മുഖരിതമാകുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ കാണാം. ഇവയിലൂടെയും നേര്‍ച്ച-കാഴ്ചകളിലൂടെയും തീര്‍ത്ഥാടനങ്ങളിലൂടെയുമെല്ലാം അവരുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നടത്തിക്കിട്ടുമെന്ന വ്യാമോഹം വളര്‍ന്നു വളര്‍ന്ന് ശരിയായ വിശ്വാസമില്ലാതായിത്തീര്‍ന്ന അശരണരായ 'വിശ്വാസി'സമൂഹം പുരോഹിതര്‍ക്കുപിന്നില്‍ തടിച്ചുകൂടുകയാണ്. നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള വിശപ്പോ ദാഹമോ അനുഭവപ്പെടാത്തവരും അതിനുവേണ്ടി പാടുപീഡകള്‍ അനുഭവിക്കാന്‍ സന്നദ്ധതയില്ലാത്തവരുമായി മാറുകയാണവരെല്ലാം.
എന്നാല്‍, യേശുവിന്റെ അനുയായിയാകാനുള്ള അര്‍ഹത, 'നീതിക്കുവേണ്ടി വിശക്കുകയും ദാഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍'ക്കും (മത്താ. 5:6), 'നീതിക്കുവേണ്ടി പീഡയനുഭവിക്കുന്നവര്‍'ക്കും (5:10) 'കരുണയുള്ളവര്‍'ക്കും (5:7) 'സമാധാനസ്ഥാപക'ര്‍ക്കു (5:9)മാണുള്ളത്. 'നീതി, കരുണ, വിശ്വാസം' എന്നിവയെ അവഗണിക്കാത്തവര്‍ക്കു മാത്രമാണ് അതിനര്‍ഹതയുള്ളത്. 'കൊതുകിനെ അരിച്ചുനീക്കുകയും ഒട്ടകത്തെ വിഴുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന അന്ധരായ വഴികാട്ടികള്‍'ക്കു (മത്താ. 23:23-24) ക്രിസ്ത്യാനി എന്നു വിളിക്കപ്പെടാനുള്ള അര്‍ഹത എങ്ങനെയുണ്ടാകും? യേശുവിന്റെ 'മാനിഫെസ്റ്റോ' (ലൂക്കോ 4:18-19) പ്രകാരം, 'ദരിദ്രരോടു സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കാനും ബന്ദികള്‍ക്കു മോചനവും അന്ധര്‍ക്കു കാഴ്ചയും പ്രഖ്യാപിക്കാനും മര്‍ദ്ദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കാനും കര്‍ത്താവിനു സ്വീകാര്യമായ വത്സരം പ്രഖ്യാപിക്കാനു'മുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കായി സ്വയം ഉഴിഞ്ഞു വച്ചവരാണ്, യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പുരോഹിതരും സന്ന്യസ്തരും. അവര്‍തന്നെ ഇപ്പോള്‍ യേശുവിന്റെ സഭയുടെ കൈയാളരായിക്കൊണ്ട്, ദരിദ്രര്‍ക്കെതിരെ സംഘടിതമായി പക്ഷപാതം കാട്ടുന്നവരും മനുഷ്യരെ ബന്ദികളും അന്ധരുമാക്കുന്നവരും മര്‍ദ്ദിച്ചൊതുക്കുന്നവരും മാമോനു സ്വീകാര്യമായ വ്യവസ്ഥിതി ദൈവനാമത്തില്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരുമായിരിക്കുന്നു!
മറിച്ചായിരുന്നെങ്കില്‍, ഇന്നു നടന്നുവരുന്നതുപോലുള്ള കൊടിയ അനീതികളും മനുഷ്യാവകാശധ്വംസനങ്ങളും അഴിമതികളും കേരളസഭയില്‍ സംഭവിക്കുമായിരുന്നില്ല. അതിനുള്ള എന്തെങ്കിലും നീക്കങ്ങള്‍ ആരെങ്കിലും നടത്തിയാല്‍ത്തന്നെ, നീതിബോധമുള്ളവരായി ചുറ്റുമുള്ള സഭാശുശ്രൂഷകരും വിശ്വാസികളും സ്വന്തം നിലകളിലും സംഘടിതമായും അതിനെ തടയുമായിരുന്നു.
ഇവര്‍ ഇപ്രകാരം ക്രിസ്തുവിരുദ്ധമായി മെരുക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, ഞാറയ്ക്കല്‍ പ്രശ്‌നം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ആഹാബ് രാജാവിനു നാബോതിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം തന്റേതാക്കണമെന്നു മോഹമുണ്ടായതുപോലെയുള്ള ഒരു മോഹം (1 രാജാ. 21) യേശുവിന്റെ സഭയിലെ ഒരു മെത്രാനോ വികാരിക്കോ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ഉണ്ടായാല്‍ത്തന്നെ, 'കര്‍ത്താവിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ തിന്മയായതു ചെയ്യാന്‍ നീ നിന്നെത്തന്നെ വിറ്റിരിക്കുന്നു'വെന്നും 'അനര്‍ത്ഥമുണ്ടാകു'മെന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ ഏലിയാപ്രവാചകനെപ്പോലെ ധാര്‍മ്മികധീരതയുള്ളവര്‍ സഭയിലുണ്ടാകുമായിരുന്നു. പകരം, രാജഭക്തിമൂലം നാബോതിനെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലാന്‍ കൂടിയവരെപ്പോലുള്ള നീചരുടെ പടയണിയെ വിന്യസിപ്പിക്കുകയാണ് മെത്രാനും വികാരിമാരും ഞാറയ്ക്കലില്‍ ചെയ്തത്. ഇതെല്ലാം കണ്ടിട്ടും കേരളമെത്രാന്‍സമിതി(KCBC)യും ഭാരതമെത്രാന്‍സമിതി(CBCI)യും ഒരക്ഷരമുരിയാടാതെ കണ്ണും കാതും പൂട്ടിയിരിക്കുകയാണു ചെയ്തത് എന്നോര്‍ക്കുക! കൊച്ചി സബ്‌കോടതി ജഡ്ജിയുടെ മുമ്പില്‍വച്ച്, 'ലിറ്റില്‍ ഫ്‌ളവര്‍ കോണ്‍വെന്റ് സ്‌കൂളോ കോണ്‍വെന്റോ ഒരിക്കലും ഇടവകയുടെപേരില്‍ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയില്ല' എന്ന് ഉറപ്പു നല്‍കി ഒപ്പിട്ട് കേസുകളെല്ലാം ഒരിക്കലും ഇടവകയുടെ പേരില്‍ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയില്ല' എന്ന് ഉറപ്പു നല്‍കി കേസുകളെല്ലാം ഒത്തുതീര്‍പ്പാക്കിക്കഴിഞ്ഞതിനുശേഷവും ഇപ്പോഴിതാ, അടിമക്കന്യാസ്ത്രീകളെവച്ച് വീണ്ടുമത് തങ്ങളുടേതാക്കാന്‍ മെത്രാനും വികാരിയും ശ്രമമാരംഭിച്ചിരിക്കുന്നുവത്രെ! അനീതിക്കെതിരെ നാവുയര്‍ത്താത്ത ഇന്നത്തെ കേരളസഭയുടെ ഒരു ബീഭത്സചിത്രമാണു വീണ്ടും തുടരുന്ന ഞാറയ്ക്കല്‍പ്രശ്‌നം അനാവരണംചെയ്യുന്നത്.
മനുഷ്യനില്‍ സഹജമായുള്ള ആത്മീയതയെ വറ്റിച്ചുകളയുന്ന സെമിനാരി-മഠംപരിശീലനരീതികളില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, കുറ്റവാളികളായ വൈദികരെയും മെത്രാന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കാനും പരാതിക്കാരെ ഒതുക്കാനും സഭയുടെ പൊതുപ്പണം ഉപയോഗിക്കുന്നതിലെ തിന്മയും അനീതിയും അഴിമതിയും അല്പത്വവും തിരിച്ചറിയാനുള്ള കണ്ണ് പുരോഹിത-കന്യാസ്ത്രീസമൂഹത്തിനു തീര്‍ച്ചയായും നഷ്ടപ്പെടുമായിരുന്നില്ല. നീതിക്കുവേണ്ടി കോടതിയെ സമീപിക്കുന്നവരെ പരാജയപ്പെടുത്താന്‍ കോടികള്‍ മുടക്കി മുന്‍ അഡ്വ. ജനറലിനെയും ജഡ്ജിമാരെയുംപോലും സ്വാധീനിക്കുന്നതിലെ അധാര്‍മ്മികതയും ഭീരുത്വവും അവര്‍ക്കു തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞേനെ.
ഞാറയ്ക്കല്‍പ്രശ്‌നം ഒരു സ്‌കൂളിന്റെ മാത്രം പ്രശ്‌നമാണ്. കേരളത്തിലെ എല്ലാ പള്ളിക്കൂടങ്ങളും ഇടവകസമൂഹത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയില്‍നിന്നും അവ നോക്കിനടത്താനുള്ള അധികാരത്തില്‍നിന്നും, 1957-59 കാലത്തെ വിമോചനസമരത്തിന്റെ മറവില്‍, അവരറിയാതെ ഏകപക്ഷീയമായി, രൂപതാകോര്‍പ്പറേറ്റ് മാനേജ്‌മെന്റുണ്ടാക്കി രൂപതയുടേതാക്കിയതിലെ വഞ്ചനയും നീതികേടും എത്രയെന്ന്, കേരളകത്തോലിക്കാസമൂഹം ഇന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല. അവ വീണ്ടും ഇടവകകളുടേതാക്കി സ്വയംഭരണം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്നതില്‍, കൈവിരലിലെണ്ണാന്‍പോന്ന ഞാറയ്ക്കല്‍ കന്യാസ്ത്രീകളുടെയത്രപോലും കാഴ്ചപ്പാടോ നീതിബോധമോ ധാര്‍മ്മികധീരതയോ ഇന്ന് ഇവിടുത്തെ വിശ്വാസിസമൂഹത്തിനില്ല. അതു സാധ്യമാക്കുന്ന 'ചര്‍ച്ച് ആക്ടി'നെതിരെ, പുരോഹിതര്‍ പറയുന്നതുകേട്ട്, ഒപ്പിടാന്‍പോലും അവര്‍ തയ്യാറാകുകയും ചെയ്യുന്നു!
നീതിയുടെ കണ്ണടപ്പിക്കുന്ന പരിശീനലമില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, ലോകത്തെവിടെയുമുള്ള കത്തോലിക്കാപള്ളികളും പള്ളിസ്വത്തുക്കളും വത്തിക്കാന്‍രാഷ്ട്രത്തലവനുംകൂടിയായ മാര്‍പ്പാപ്പായുടേതാക്കുന്ന കാനോന്‍ നിയമവകുപ്പുകളിലെ അനീതിയും ദേശദ്രോഹവും എത്ര വലുതാണെന്നു കാണാനുള്ള കാഴ്ച ഇവിടുത്തെ മെത്രാന്മാര്‍ക്കും പുരോഹിതര്‍ക്കും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. പകരം, മാര്‍പ്പാപ്പായെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് അവ ഭരിക്കാനുള്ള രാജകീയാധികാരം ലഭിക്കുമല്ലോ എന്ന ചിന്തയില്‍ ഹരംപൂണ്ട്, ആ നിയമവകുപ്പുകള്‍ നടപ്പാക്കാന്‍ ആവേശത്തോടെ തത്രപ്പെടുന്നവരായി മാറിയിരിക്കുന്നു, അവര്‍. ഇതിലൂടെ തങ്ങളുടെ ആദ്ധ്യാത്മികാന്ധതയും നീതിരാഹിത്യവും എത്രയെന്നു സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുകയാണവര്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് അവരറിയുന്നില്ല.
നിഷ്പക്ഷമായി കാര്യങ്ങളെ കാണാന്‍ കഴിയുന്നവര്‍ക്ക് ന്യൂനപക്ഷാവകാശത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ പോക്കില്‍ രണ്ടുതലങ്ങളിലുള്ള വഞ്ചനയും അനീതിയും കണ്ടെത്താനാകും. ന്യൂനപക്ഷമായതിന്റെ പേരില്‍, തങ്ങളുടെ സാംസ്‌കാരികത്തനിമയ്ക്കു കോട്ടം വന്നേക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക ന്യൂനപക്ഷ മത-ഭാഷാസമൂഹങ്ങളില്‍നിന്നു ദൂരീകരിക്കാനുദ്ദേശിച്ചു രൂപംകൊടുത്ത ഒരു സാംസ്‌കാരികാവകാശത്തെ, ഭൂരിപക്ഷസമൂഹത്തിനില്ലാത്ത പ്രത്യേക വിദ്യാഭ്യാസാവകാശമാക്കി അവതരിപ്പിച്ച് ഇന്ത്യയില്‍ ഭൂരിപക്ഷമായ ഹൈന്ദവസമൂഹത്തെ വഞ്ചിക്കുകയും വെറുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതാണൊന്ന്. അതായത്, മത-ഭാഷാന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ മതപരവും ഭാഷാപരവുമായ പഠനങ്ങള്‍ക്കും ആ തലങ്ങളിലുള്ള സാംസ്‌കാരികരൂപീകരണത്തിനും ആവശ്യമായ, വേദപാഠസ്‌കൂളുകളും സെമിനാരികളുംപോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങള്‍ നടത്താനുള്ള ഒരവകാശത്തെ, പൊതുവിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് ഭൂരിപക്ഷസമൂഹത്തിനില്ലാത്ത എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക അവകാശമാക്കി വ്യാഖ്യാനിച്ചും വ്യാഖ്യാനിപ്പിച്ചും ഈ രംഗത്തു ഭൂരിപക്ഷത്തിനുണ്ടാകുമായിരുന്ന ന്യായമായ അവകാശങ്ങള്‍ ഇല്ലായ്മചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഹിന്ദുക്കളെ മതരാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കു തള്ളിവിട്ടതില്‍ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഘടകമാണിത്.
ന്യൂനപക്ഷാവകാശത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തില്‍ വന്നിരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ അനീതി ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തോടുതന്നെ ഉള്ളതാണ്. ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിനു മൊത്തമായി നല്‍കപ്പെട്ട ന്യൂനപക്ഷവിദ്യാഭ്യാസാവകാശം പുരോഹിതരുടെയും കന്യാസ്ത്രീകളുടെയും സില്‍ബന്ദികളുടെയും കുത്തകയാക്കി മാറ്റി, സമുദായത്തിലെ അഭ്യസ്തവിദ്യരായ ലക്ഷക്കണക്കിനു യുവതീ-യുവാക്കളെ തൊഴിലില്ലാത്തവരാക്കിത്തീര്‍ത്ത അതിനിന്ദ്യമായ സാമൂഹിക അനീതിയാണത്. ഇതൊക്കെ കാണുവാനും തിരുത്തുവാനുമുള്ള കണ്ണും ഹൃദയവും സെമിനാരികളിലും മഠങ്ങളിലുമുള്ള പരുവപ്പെടുത്തലുകളില്‍ ഇവര്‍ക്കും അവരാല്‍ നയിക്കപ്പെടുന്ന പള്ളിവിശ്വാസികള്‍ക്കും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുകയാണ്.
അനീതിയുടെ തിമിരം ബാധിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, ജനിച്ചുവളര്‍ന്ന സ്വന്തം സമുദായത്തില്‍നിന്നു പതിനായിരക്കണക്കിനു കോട്ടയം രൂപതക്കാരെ, സ്വവംശവിവാഹനിഷ്ഠയുടെ പേരില്‍ മതപരമായി പുറത്താക്കുന്നതിലെ തെറ്റും അനീതിയും കാണുവാനും, വിശ്വാസിസമൂഹത്തെ അതു ബോധ്യപ്പെടുത്തി തിരുത്തുവാനും രൂപതാമെത്രാനു കഴിയുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ അതിനു പ്രേരിപ്പിക്കാനും ധൈര്യപ്പെടുത്താനും മറ്റു മെത്രാന്മാര്‍ക്കും, സാധാരണവിശ്വാസികള്‍ക്കുപോലും സാധിക്കുമായിരുന്നു.
സഭ സംഘടിതമായി ചെയ്തതും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ ഏറ്റവും വലിയ സാമൂഹികഅനീതി, ദരിദ്രരായ ദലിത് ക്രൈസ്തവരോടു പുലര്‍ത്തുന്ന കടുത്തവിവേചനവും അവഗണനയുമാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിക്കുമുമ്പ് അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന 'ഇന്ത്യന്‍ ക്രിസ്ത്യന്‍സ്' എന്ന പദവിയും പട്ടികജാതിക്കാര്‍ക്കുള്ള സംവരണാവകാശവും തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച് ന്യൂനപക്ഷാവകാശം വിപുലപ്പെടുത്തുകയും, അതു മറച്ചുവച്ച് കഴിഞ്ഞ ആറുപതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി അവരെക്കൊണ്ടു സംവരണത്തിനുവേണ്ടി ഗവണ്‍മെന്റിനെതിരെ സമരങ്ങള്‍ നടത്തിക്കുകയും ചെയ്തതിലെ വഞ്ചന എത്ര വലുതാണെന്നോര്‍ത്തുനോക്കുക. ഇന്ത്യയില്‍ കത്തോലിക്കാസഭയ്ക്ക് 25000-ല്‍പരം വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളും ഒട്ടേറെ മറ്റു സ്ഥാപനങ്ങളുമുണ്ടായിട്ടും, അതിലൊന്നില്‍പ്പോലും ഈ ദരിദ്രവിഭാഗത്തിന് ഒരു സംവരണവും നല്‍കാത്ത സഭാധികൃതര്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കപടനാടകത്തിലെ ഭീകരമായ അനീതി കാണാനുള്ള നീതിയുടെ കണ്ണ് സഭയെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പൗരോഹിത്യത്തിനോ അവരാല്‍ നയിക്കപ്പെടുന്ന സഭാസമൂഹത്തിനോ ഇല്ലാതെപോയതില്‍ ക്രൈസ്തവസമൂഹമൊന്നാകെ ലജ്ജയാലും കുറ്റബോധത്താലും തലതാഴ്‌ത്തേണ്ടതാണ്. യാക്കോബ് ശ്ലീഹായുടെ കര്‍ക്കശമായ വാക്കുകള്‍ ഇവിടത്തെ പൗരോഹിത്യത്തിനും നീതിബോധമറ്റ പുരോഹിതഭക്തര്‍ക്കുമെതിരെ ഇങ്ങനെ മുഴങ്ങുന്നു: ''നമ്മുടെ കര്‍ത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ പക്ഷാപാതം കാട്ടിക്കൂടാ... അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളില്‍ത്തന്നെ വിവേചനം കാണിച്ച് ഹീനവിചാരങ്ങളുള്ള വിധികര്‍ത്താക്കളായിത്തീരുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്?...... പക്ഷപാതം കാണിക്കുന്നെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതു പാപമാണ്. അതിക്രമം പ്രവര്‍ത്തിച്ചവരെന്നനിലയില്‍ നിങ്ങള്‍ നിയമാനുസൃതം വിധിക്കപ്പെടും... ഒട്ടും കരുണ കാണിക്കാത്തവനു നിഷ്‌കരുണമായ വിധിയുണ്ടാകും'' (യാക്കോ. 2:1-13).
സിനഡുകൂടി 'മുഖംമിനുക്കി പ്രസ്താവന'കളിറക്കുന്നതിലോ 'തീരുമാനങ്ങള്‍' പത്രങ്ങള്‍ക്കു കൊടുക്കുന്നതിലോ ഒരര്‍ത്ഥവുമില്ല. കത്തോലിക്കാസ്ഥാപനങ്ങളിലെ ജോലികളിലും പ്രവേശനത്തിലും ദലിത് ക്രൈസ്തവര്‍ക്കു 30% സംവരണം ഏര്‍പ്പെടുത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചതായി 1995-ല്‍ KCBC-യും 1996-ല്‍ CBCI-യും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ട് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല എന്നോര്‍ക്കുക. ''ആര്‍ഭാടങ്ങളിലും പാവങ്ങളുടെ പക്ഷംചേരുന്നതില്‍നിന്ന് സഭയെ അകറ്റുന്ന കാര്യങ്ങളിലും തിരുത്തലുകള്‍ വേണ''മെന്നും, ''അതിരുകടന്ന ആഘോഷങ്ങളും ധാരാളിത്തവും പാവപ്പെട്ടവന്റെ അവകാശങ്ങളിലുള്ള കടന്നുകയറ്റമാണെ''ന്നും, ''സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും പാവപ്പെട്ടവനെക്കൂടി പരിഗണിച്ചാവണം സഭയിലെ ഓരോ പ്രവര്‍ത്തനവു''മെന്നും, ''നീതിക്കായുള്ള സമരം സമുദായത്തിനു നീതി നിഷേധിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാകരുത്; നീതി നിഷേധിക്കുന്നിടത്തൊക്കെ ശബ്ദം ഉയരണം'' എന്നുമൊക്കെ ഈയിടെ നടന്ന സീറോ-മലബാര്‍ മേജര്‍ ആര്‍ക്കി എപ്പിസ്‌കോപ്പല്‍ അസംബ്ലി പ്രസ്താവിച്ചുകണ്ടു. ഇതെല്ലാം നടപ്പാകണമെങ്കില്‍ വിശ്വാസിസമൂഹത്തിന്റെ ശക്തമായ സമ്മര്‍ദ്ദമുണ്ടായേ പറ്റൂ.
ദൈവവിളി ഒരിക്കലും അടിമത്തത്തിലേക്കുള്ള വിളിയല്ല; മറിച്ച്, സ്വതന്ത്രമായ സത്യാന്വേഷണത്തിലേക്കും നീതിബോധത്തിലേക്കും നീതിസമരങ്ങളിലേക്കും പാവങ്ങള്‍ക്കും പാപികള്‍ക്കുംവേണ്ടിയുള്ള അര്‍പ്പിതജീവിതത്തിലേക്കുമുള്ള വിളിയാണ്. ഈ വിളികേട്ട്, സര്‍വ്വസ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതിനുവേണ്ടി എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിറങ്ങിയ ലക്ഷക്കണക്കിനു യുവതീ-യുവാക്കളെ ആദ്ധ്യാത്മികമായി വന്ധ്യംകരിച്ച്, അധികാരകേന്ദ്രിതമായ സ്ഥാപനാകാരസഭയ്ക്കു വിടുപണി ചെയ്യുന്ന അടിമസൈന്യമാക്കുകയാണു പൗരോഹിത്യമെന്ന സ്ഥാപനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ജോര്‍ജ് മൂലേച്ചാലില്‍, എഡിറ്റര്‍, സത്യജ്വാല

Friday, September 16, 2016

ദൈവശാസ്ത്രപഠനമോ മോചനമാര്ഗ്ഗം ? - സെബാസ്റ്റ്യന്‍ വട്ടമറ്റം

'അത്മായദൈവശാസ്ത്രത്തിനൊരു ആമുഖം' -- പ്രൊഫ. കെ. റ്റി. സെബാസ്റ്റ്യന്‍
ഗ്രന്ഥനിരൂപണം


കേരളകത്തോലിക്കാസഭയില്‍ 'കുഞ്ഞാടുകള്‍' എന്നും 'വിശ്വാസികള്‍' എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന അല്‍മേനികളെ തിരുമേനികളുടെ നുകത്തില്‍നിന്നു മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വന്ദ്യവയോധികനാണ് പ്രൊഫ. കെ. റ്റി. സെബാസ്റ്റ്യന്‍. അതിനായി അദ്ദേഹം ഏറെക്കാലമായി എഴുതുകയും സഭാവേദികളില്‍ വാദിക്കുകയും ചെയ്തുവരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു പുസ്തകമാണ്, കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം, ഭരണങ്ങാനം 'ജീവന്‍ ബുക്‌സ്' പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'അത്മായദൈവശാസ്ത്രത്തിനൊരു ആമുഖം'.
ആഗോളസഭയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളിലായി നിലവില്‍ വന്ന സഭയുടെ മൂന്നു തരഭേദങ്ങളെ ഗ്രന്ഥകാരന്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു: 1. എല്ലാ സഭാംഗങ്ങള്‍ക്കും തുല്യതയും പൗരോഹിത്യവുമുണ്ടായിരുന്ന ആദിമസഭ 2. കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ കാലംമുതല്‍ രണ്ടാം വത്തിക്കാന്‍ കൗണ്‍സില്‍ (1962-1965) വരെയുള്ള ഹയരാര്‍ക്കിക്കല്‍ വൈദികമേധാവിത്ത സഭ 3. കൗണ്‍സിലിനു ശേഷമുള്ള ദൈവജനത്തിന്റെ സഭ.
'മാര്‍ത്തോമ്മായുടെ മാര്‍ഗം' പിന്തുടര്‍ന്നുപോന്ന കേരളസഭയില്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ആദിമസഭയോട് ഏറെ സമാനതകളുള്ള പാരമ്പര്യമാണു പോര്‍ട്ടുഗീസുകാരുടെ ആഗമനം വരെ നിലനിന്നിരുന്നത്. രണ്ടാം വത്തിക്കാന്‍ കൗണ്‍സിലില്‍ ഈ മഹത്തായ പാരമ്പര്യം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നതില്‍ കേരളത്തിലെ സഭാനേതൃത്വം പരാജയപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: ''സാര്‍വ്വത്രികസഭയുടെ വേദികളില്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന മെത്രാന്മാരും വിദഗ്ധരും ക്ഷമിക്കുക. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തെയും സഭാദര്‍ശനത്തെയും കുറിച്ച് ഈ വേദികളില്‍ അവര്‍ സംസാരിക്കാതിരുന്നത് വലിയൊരു കൃത്യവിലോപമായി. ഈ കൃത്യവിലോപം ഇന്ന് ഒരു നാണക്കേടിന്റെ തലംവരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു''(പുറം 37).
വത്തിക്കാന്‍കൗണ്‍സിലിനു ശേഷം അതേ പാരമ്പര്യമുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്  സ്വതന്ത്ര സീറോ-മലബാര്‍ സഭ സാക്ഷാത്ക്കരിക്കുന്നതില്‍ അവര്‍ വിജയിച്ചു. എന്നാല്‍ തോമ്മാമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന ഇവിടത്തെ  പള്ളിയോഗത്തിന്റെ ജനായത്തസ്വഭാവമംഗീകരിക്കാന്‍ മെത്രാന്മാരും സംഘവും ഇന്നോളം തയ്യാറായിട്ടില്ല.
1992-ല്‍ നിലവില്‍വന്ന സീറോ-മലബാര്‍ സഭ 1995-ല്‍ പള്ളിയോഗനടപടിക്രമത്തിന്റെ കരടുരേഖ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി. ''കൈവയ്പ് ലഭിച്ച വൈദികര്‍ സഭയിലെ ഭരണകര്‍ത്താക്കളും അല്‍മായര്‍ ഭരണീയരുമാണെന്നുള്ള(വകുപ്പ് 979) കാലഹരണപ്പെട്ടതും വികലവുമായ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ സ്വാധീനത്തിലാണ്'' അതെഴുതപ്പെട്ടത്. കരടുരേഖ പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ത്തന്നെ അതിലെ പ്രതിലോമപരമായ വകുപ്പുകള്‍ക്കെതിരെ അല്‍മായപക്ഷത്തുനിന്നുകൊണ്ട് പ്രതികരിച്ചയാളാണ് ഗ്രന്ഥകാരന്‍. കാതലായ പല മാറ്റങ്ങളും അദ്ദേഹം നിര്‍ദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ''ഭരണാധികാരം കൈയൊപ്പുള്ളവര്‍ക്കുമാത്രം എന്നായിരുന്നില്ല നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം'' എന്നദ്ദേഹം തറപ്പിച്ചുപറഞ്ഞു.  എന്നാല്‍ തോമ്മാമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പള്ളിയോഗത്തിനുണ്ടായിരുന്ന  അധികാരാവകാശങ്ങള്‍ പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുപ്രധാനനിര്‍ദ്ദേശം തീര്‍ത്തും അവഗണിക്കപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. 
          അങ്ങനെ ആഗോളസഭയിലെ മൂന്നാം കാലഘട്ടത്തിനു തുടക്കംകുറിച്ച വത്തിക്കാന്‍ കൗണ്‍സില്‍ അല്‌മേനികളില്‍ ഉണര്‍ത്തിവിട്ട പ്രത്യാശയൊന്നും കേരളസഭയില്‍ സഫലമായിട്ടില്ലെന്നു ഗ്രന്ഥകാരന്‍ സമര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. മാറ്റത്തിനു വിലങ്ങുതടികളായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച പുരോഹിതമേധാവികളെ പ്രതിക്കൂട്ടിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
          കര്‍ദ്ദിനാള്‍ ആലഞ്ചേരിയുടെ ആശംസയും ആര്‍ച്ച്ബിഷപ്പ് പൗവ്വത്തിലിന്റെ അവതാരികയും ഡോ. പി. സി. അനിയന്‍കുഞ്ഞ് എന്ന അല്‌മേനിയുടെ പ്രവേശികയും കടന്നുവേണം പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിലേക്കു കടക്കാന്‍.  താനുള്‍പ്പെടെയുള്ള സഭാനേതൃത്വത്തിനെതിരെ ഗ്രന്ഥകാരനുന്നയിക്കുന്ന ആരോപണങ്ങളെക്കുറിച്ചും നവീകരണനിര്‍ദ്ദേശങ്ങളെക്കുറിച്ചും കര്‍ദ്ദിനാള്‍ തന്ത്രപരമായി മൗനം പാലിക്കുന്നു. ആര്‍ച്ച് ബിഷപ്പിനാകട്ടെ, അതെക്കുറിച്ചൊക്കെ പറയാനുള്ളതിത്ര മാത്രം: ''ഈ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഊന്നിപ്പറയുന്ന ഒരു കാര്യം ഇങ്ങനെയുള്ള സമിതികള്‍ ആലോചനാസമിതികള്‍ മാത്രമായാല്‍ പോരാ, അവ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്ന സമിതികളായിരിക്കണമെന്നതാണ്. ഇന്നത്തെ കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ഇതെത്ര പ്രായോഗികമാകുമെന്നു പറയാനാവില്ല. വിഘടിതഗ്രൂപ്പുകളും നാമമാത്രവിശ്വാസികളും രാഷ്ട്രീയഭ്രമക്കാരും അരങ്ങുതകര്‍ക്കുന്ന വേളയില്‍ ഇത്തരം സമിതികളെല്ലാം ശരിയായ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ പര്യാപ്തമാകുമോ എന്നു ചിന്തിക്കേണ്ടതാണ്.'' ഇന്ത്യയ്ക്കു സ്വാതന്ത്ര്യം നല്‍കുന്ന കാര്യത്തില്‍ പണ്ടു സായിപ്പിനുണ്ടായിരുന്ന അതേ അങ്കലാപ്പ്!
           ഇതിലും വിചിത്രമാണ് അല്‍മേനിയായ അനിയന്‍കുഞ്ഞിന്റെ പ്രതികരണം. അദ്ദേഹമെഴുതുന്നു, ''നിയമപരമായി ഉപദേശകസമിതിയെങ്കിലും, പ്രയോഗത്തില്‍ തീരുമാനമെടുക്കുന്ന സമിതിയായി പള്ളിയോഗങ്ങള്‍ നിലനിന്നുപോരുന്നു.'' എങ്കില്‍പ്പിന്നെ അതു നിയമപരംകൂടി ആക്കിയാലെന്താ എന്നു ചോദിച്ച് നമുക്കിദ്ദേഹത്തെ, ഈ കാരുണ്യവര്‍ഷത്തില്‍, വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാം.
വത്തിക്കാന്‍ സൂനഹദോസിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സഭയിലെ അധികാരഘടനയെക്കുറിച്ചു വ്യക്തമായ സൂചനകള്‍ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. വിശുദ്ധനായി നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ട പത്താം പീയൂസ് മാര്‍പ്പാപ്പ വൈദികാധികാരത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നതിങ്ങനെ: ''സഭാംഗങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാനും നയിക്കാനുമുള്ള അവകാശവും അധികാരവും ഹൈരാര്‍ക്കിക്കു മാത്രമുള്ളതാകുന്നു. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവര്‍ക്ക് ഒറ്റ അവകാശം മാത്രമേ ഉള്ളൂ: അധികാരികളെ അനുസരിക്കുകയും അവര്‍ക്കു പൂര്‍ണമായി വിധേയരായിരിക്കുകയും ചെയ്യുക''(പുറം 48). ഇതു പാശ്ചാത്യലത്തീന്‍സഭയിലെ കാര്യം. പോര്‍ച്ചുഗീസുകാരുടെ ആഗമനത്തോടെ നമ്മുടെമേലും പിടിമുറുക്കിഈ ഭരണക്രമം. സുറിയാനികത്തോലിക്കരെ അതില്‍നിന്നു മോചിപ്പിക്കുവാന്‍ ത്യാഗപൂര്‍വ്വം പ്രവര്‍ത്തിച്ചയാളാണ് മാര്‍ ളൂയീസ് പഴേപറമ്പില്‍. എന്നാല്‍ എറണാകുളം വികാരിയാത്തിന്റെ ആദ്യമെത്രാനായി അധികാരമേറ്റപ്പോള്‍ ലത്തീന്‍സഭയുടെ അതേ ഭരണശൈലി അദ്ദേഹവും സ്വീകരിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
1918-ല്‍ ചില അല്‍മായ നേതാക്കളൊത്തുകൂടി 'കത്തോലിക്കാ മഹാജനസഭ'(ഇപ്പോഴത്തെ എ. കെ. സി. സി.)യ്ക്കു രൂപം നല്‍കി. ഇതിനു സഭയുടെ അംഗീകാരം കിട്ടാന്‍ അവരുടെ നേതാവ് തെള്ളിയില്‍ മാത്തൂച്ചന്‍ മാര്‍ പഴേപറമ്പിലിനെ സമീപിച്ചു. കുറേയേറെ നേരം മാത്തൂച്ചനെ മുട്ടിന്മേല്‍ നിര്‍ത്തിയശേഷമാണ് ളൂയീസ് മെത്രാന്‍ പ്രസാദിച്ചതും 'കത്തോലിക്കാ മഹാജനസഭ'യ്ക്ക് അംഗീകാരം നല്‍കിയതും. അതും രണ്ടു വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കു വിധേയമായി: ഒന്ന്, ''സഭയുടെയോ വൈദികരുടെയോ കാര്യങ്ങളില്‍ സംഘടന ഇടപെടരുത്. രണ്ട്: സംഘടനയുടെ അധ്യക്ഷന്‍ ബിഷപ്പുതന്നെ ആയിരിക്കും''(പുറം 49). അധികാരപ്രമത്തനായ ഈ മെത്രാന്‍ ഇന്നും തന്റെ പിന്‍ഗാമികളിലൂടെ സഭയില്‍ വാണരുളുന്നു.
പഴയ ഒരനുഭവമാണിപ്പോള്‍  ഓര്‍മ്മയിലെത്തുന്നത്. ്യൂഞാനന്നു കോളേജില്‍ ബിരുദവിദ്യാര്‍ത്ഥി. മറ്റൊരു കോളേജില്‍ 'ഐക്കഫ്' എന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥിസംഘടന നടത്തിയ ഒരു വര്‍ക്ക്ക്യാമ്പില്‍ ഞാനും പങ്കെടുത്തു. പത്തിരുപതു പേര്‍ ഒരാഴ്ച ഒരുമിച്ചു താമസിച്ച് ഒരു പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിനു വീടു പണിതു കൊടുക്കലായിരുന്നു പ്രധാന പരിപാടി. ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും ഞങ്ങളിലൊരാളെപ്പോലെ പങ്കെടുത്ത ഒരു വൈദികനായിരുന്നു നേതൃത്വം നല്‍കിയിരുന്നത്. അദ്ദേഹമെന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു മാതൃകാപുരോഹിതനായി സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
പി.ജി.യും കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ ജോലി തേടി ഗോവയിലേക്കു പോയി. അവിടെ ലൊയോള സ്‌കൂളില്‍ പഠിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ പഴയ മാതൃകാവൈദികന്‍ ബിഷപ്പായെന്ന വാര്‍ത്ത കേട്ട് ഏറെ സന്തോഷിച്ചു. മൂന്നു കൊല്ലംകൂടി കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ ആ ബിഷപ്പിന്റെ കീഴിലുള്ള കോളേജില്‍ത്തന്നെ ജോലിക്കായി ഇന്‍ര്‍വ്യൂവിനെത്തി. അതില്‍ വിജയിച്ചയുടനെ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞു പിതാവിനെ പോയി കാണണമെന്ന്. പഴയ ക്യാമ്പിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കുളിരുമായി അരമനയില്‍ ചെന്ന ഞാന്‍ കൈകള്‍(കൂപ്പുന്നതിനു പകരം) നീട്ടിപ്പിടിച്ച് ''അച്ചനെന്നെ ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ?'' എന്നു ചോദിച്ച് ബിഷപ്പിന്റെ അടുത്തേക്കു ചെന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ  പ്രതികരണം വളരെ തണുപ്പനായിരുന്നു. യാന്ത്രികമായി എന്തോ ഉപദേശിച്ചിട്ടെന്നെ തിരിച്ചയച്ചു. എന്റെ മനസൊന്നു തണുത്തത് എനിക്കുശേഷം ബിഷപ്പിനെ കണ്ട അദ്ധ്യാപകന്‍ അയാളുടെ അനുഭവം പിന്നീടു പങ്കുവച്ചപ്പോഴാണ്. പണ്ട് ളൂയീസ് മെത്രാന്‍ മാത്തൂച്ചനോടു ചെയ്തതുപോലെ, ബിഷപ്പ് അയാളെയും   മുട്ടിന്മേല്‍ നിര്‍ത്തുകയും തലയില്‍ കൈവച്ചനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. പഴയ സൗഹൃദമോര്‍ത്തിട്ടാവാം എന്നെയാ പീഡനത്തില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കിയത്.
സെബാസ്റ്റ്യന്‍സാര്‍ പുസ്തകത്തില്‍ വിവരിക്കുന്ന ഒരു സംഭവമുണ്ട്. വത്തിക്കാന്‍ കൗണ്‍സിലിന്റെ തുടക്കം. വിവിധവിഷയങ്ങളുടെ മുന്‍ഗണനാക്രമമാണ് ചര്‍ച്ചാവിഷയം. ഒട്ടാവിയാനി എന്ന കര്‍ദ്ദിനാള്‍  പറഞ്ഞു, ''ആദ്യം നമുക്കു പറയേണ്ടത് സഭയെക്കുറിച്ചും പാപ്പായെക്കുറിച്ചും കൂരിയായെക്കുറിച്ചുമാണ്. പിന്നീടു വിശ്വാസികളെക്കുറിച്ച്''(പുറം 54). പുരോഗമനവാദിയായ ഒരു ബിഷപ്പ് പ്രതികരിച്ചതിങ്ങനെയാണ്, ''തിരുമേനീ, ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷ മാര്‍പ്പാപ്പായും മെത്രാന്മാരും വിശ്വാസികള്‍തന്നെ ആണെന്നാണ്. അതുകൊണ്ടാദ്യം ജ്ഞാനസ്‌നാനം സ്വീകരിച്ച ദൈവജനത്തെക്കുറിച്ചും അവരുടെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കാം'' (പുറം 55). വിശ്വാസികളെന്നാല്‍  തങ്ങളെ സേവിക്കാന്‍മാത്രം നിയുക്തരായ പ്രജകള്‍ മാത്രമാണെന്നു കരുതുന്നവര്‍ ഇന്നും സഭയിലുണ്ടെന്ന് ഗ്രന്ഥകാരന്‍ സമര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.
വത്തിക്കാന്‍ കൗണ്‍സിലിനും അതിനെ പിന്തുടര്‍ന്നു നടന്ന ഭാരതസഭാസെമിനാറിനും ശേഷം നടന്ന മറ്റൊരു സംഭവവും മെത്രാന്മാരുടെ ഈ സമീപനത്തിന് ഉദാഹരണമായി ഗ്രന്ഥകാരന്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പാസ്റ്ററല്‍ കൗണ്‍സിലിന്റെ ഘടന എന്തായിരിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു സര്‍വ്വേ നടന്നു. അതിലൊരു മെത്രാന്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നുവത്രേ, ''എന്റെ രൂപതയില്‍ അല്‌മേനികളെ കൂടാതെതന്നെ എനിക്കൊരുപാട് പ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ട്.'' അല്‍മേനികളെ കഴിവതും ഒഴിവാക്കി പുറത്തു നിര്‍ത്തേണ്ട പ്രശ്‌നക്കാരായി കാണുന്ന അധികാരോന്മത്തന്‍!  
ഇതിനൊക്കെ മാറ്റം വരുത്തുമെന്നു പ്രതീക്ഷയുണര്‍ത്തുന്നതായിരുന്നു 1987-ല്‍ റോമില്‍ നടന്ന, അല്‍മായരെക്കുറിച്ചുള്ള മെത്രാന്‍സിനഡ്. അതും 'എല്ലാവരെയും നിരാശപ്പെടുത്തി'(പുറം 56) എന്നു ഗ്രന്ഥകാരന്‍. ഈ ലേഖകന് ഒരു സംഭവമോര്‍മ്മവരുന്നു. പ്രസ്തുത സിനഡില്‍ ഭാരതസഭയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു പങ്കെടുത്ത ഏക അല്‍മേനിയായ ഈ ഗ്രന്ഥകാരന്‍ എസ്. ബി. കോളേജില്‍ എന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം റോമില്‍നിന്നു തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ സ്റ്റാഫ് അസ്സോസിയേഷന്‍ ഒരു സ്വീകരണം നല്‍കി. സിനഡില്‍ താനുന്നയിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ വിവരിച്ചശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. യൂറോപ്പിലാണ് സഭയിന്ന് ഏറ്റവും ചൈതന്യവത്തായി നിലകൊള്ളുന്നത് എന്ന്. എങ്കില്‍ സഭാകേന്ദ്രം കേരളത്തിലേക്കു മാറ്റണമെന്നു വാദിച്ചുകൂടായിരുന്നോ എന്നായിരുന്നു സരസനായ ഒരു പ്രൊഫസറുടെ(കെ. കെ. ഫ്രാന്‍സിസ്) ചോദ്യം. ഈ നര്‍മ്മഭാഷണം കാര്യമായെടുത്ത ശുദ്ധമനസ്‌കനായ പ്രിന്‍സിപ്പലച്ചന്‍ (ഫാ. പുളിക്കപ്പറമ്പില്‍) പ്രതികരിച്ചത് പാരമ്പര്യവും ബൈബിള്‍ വചനങ്ങളുമനുസരിച്ച് കേന്ദ്രം വത്തിക്കാന്‍തന്നെ ആയിരിക്കണം എന്നാണ്.
അന്ന് അതൊക്കെ വെറും തമാശയായി തോന്നിയെങ്കിലും പ്രൊഫസറുടെ ചോദ്യത്തിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട്. അല്‍മായരെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് സെബാസ്റ്റ്യന്‍സാര്‍ വത്തിക്കാനില്‍ പോയതും പറഞ്ഞതുമൊന്നും ഇവിടുള്ള അല്മായസമൂഹം പൊതുവേ അത്ര കാര്യമായെടുത്തിരുന്നില്ല. ഇതു സാറിനോടുള്ള സ്‌നേഹക്കുറവുകൊണ്ടൊന്നുമായിരുന്നില്ല. മെത്രാന്മാരുടെ സദസ്സില്‍ പോയി, അവര്‍ തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞാടു മാത്രമെന്നു കരുതുന്ന ഒരു അല്‍മേനി എന്തു പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലെന്ന ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ ബോധ്യമായിരുന്നു യഥാര്‍ത്ഥ കാരണം. മെത്രാന്‍സിനഡ് അല്‍മായരുടെ വിളിയും ദൗത്യവും എന്താണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയെങ്കിലും 'ഇതേക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യമായ ചര്‍ച്ചയോ പഠനമോ അല്‍മായരുടെ നേതൃത്വവേദികളില്‍പോലും നടക്കുന്നില്ല'(പുറം 89) എന്നാണ് സാറിന്റെ മനോവിഷമം. എന്തിന് അവരിതൊക്കെ നടത്തണം? മാറ്റമുണ്ടാകണമെങ്കില്‍ തിരുമേനിമാരുടെ മനസ്സുമാറണം എന്നാണല്ലോ സാറുതന്നെ പറഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നത്. ''ഹൈരാര്‍ക്കിയുടെ മനോഭാവത്തില്‍ മാറ്റം ഉണ്ടായെങ്കില്‍ മാത്രമേ അല്‍മായരുടെ മാന്യതയും അവകാശങ്ങളും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയുള്ളു'' എന്ന കാര്യത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് യാതൊരു സംശയവുമില്ല. അതുകൊണ്ടാവാം ഇതേ ലക്ഷ്യത്തോടെ കേരളത്തില്‍ അല്‍മായരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ പതിറ്റാണ്ടുകളായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്ന സഭാനവീകരണപ്രസ്ഥാനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരന്‍ മൗനം പാലിക്കുന്നത്.
സഭയുടെ അരമനക്കോടതികളിലാണ് അല്‍മേനികള്‍ ഏറെ വിവേചനമനുഭവിക്കുന്നത്. 1999-ല്‍ ചങ്ങനാശേരിയില്‍ ഒരു അരമനക്കോടതിവിധി പുറത്തായി. ഒരു വൈദികന്‍ പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകാത്ത ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഗര്‍ഭിണിയാക്കി എന്നായിരുന്നു പരാതി. സംഭവം നടന്നെന്നു ബോധ്യപ്പെട്ട അരമനക്കോടതി  വൈദികനില്‍ കണ്ടെത്തിയ കുറ്റം അയാള്‍ തന്റെ (പെണ്‍കുട്ടിയുടെയല്ല) 'കന്യാത്വ'വും സല്‍പ്പേരും കളങ്കപ്പെടുത്തി എന്നായിരുന്നു. അതിനയാള്‍ക്കു വിധിച്ചത് ചെറിയ ചില പ്രായശ്ചിത്തങ്ങള്‍ മാത്രം, പെണ്‍കുട്ടിക്ക് പര്യാപ്തമായ പ്രതിഫല (റെമ്യൂണറേഷന്‍)വും. ഈ അരമനരഹസ്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഈ ലേഖകനെ ഗ്രന്ഥകാരനന്ന് നേരിട്ട് അനുമോദിച്ചത് ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു. എന്നാല്‍, തികച്ചും അല്‍മായവിരുദ്ധമായ അരമനക്കോടതികളെക്കുറിച്ച് ഈ പുസ്തകത്തില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്നേയില്ല.
''സാമ്പത്തികകാര്യങ്ങളുടെ ഭരണം അല്‍മായര്‍ക്കു വിട്ടുകൊടുക്കുകയെന്നതാണ് സഭയുടെ പുതിയ നിലപാട്'' (പുറം 144). എന്നാണ് ഗ്രന്ഥകാരന്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. പക്ഷേ, കേരളസഭയില്‍ അത്തരം കാര്യങ്ങളൊക്കെ കൈവയ്പ്പുള്ളവരുടെ കൈപ്പിടിയിലാണ്. ''പള്ളിവക വസ്തുക്കളുടെ സൂക്ഷിപ്പും പരിപാലനവും മുഖ്യമായും കൈക്കാരന്റെ ചുമതലയും ഉത്തരവാദിത്തവുമായിരിക്കണ''മെന്ന (പുറം 144) ശ്രദ്ധേയമായ നിര്‍ദ്ദേശംപോലും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല. കേരളത്തിലെ മത-സമുദായ സംഘടനകളില്‍ സാമ്പത്തികകാര്യങ്ങളില്‍ ആരെയും കണക്കു ബോധിപ്പിക്കാന്‍ ബാധ്യതയില്ലാത്ത അപൂര്‍വ്വം ചിലതിലൊന്നാണ് കത്തോലിക്കാസഭ. ഈ സ്ഥിതിയില്‍ മാറ്റം വരുത്താനുദ്ദേശിച്ചുണ്ടാക്കിയതാണ് നിര്‍ദ്ദിഷ്ട ചര്‍ച്ച് ആക്ട്(ജസ്റ്റീസ് വി. ആര്‍. കൃഷ്ണയ്യര്‍ ചെയര്‍മാനായുള്ള കമ്മീഷന്റെ 'കേരള ക്രൈസ്തവസഭയുടെ വസ്തുക്കളും സ്ഥാപനങ്ങളും സംബന്ധിച്ച ട്രസ്റ്റ് ബില്‍', കരടുനിയമം). ധനവിനിയോഗകാര്യങ്ങളില്‍ അല്‍മേനികള്‍ക്കും പങ്കാളിത്തമുറപ്പാക്കുന്ന പ്രസ്തുത ബില്ലിനെക്കുറിച്ചും ഗ്രന്ഥകാരന്‍ മൗനംപാലിക്കുന്നു.
വൈദികാധിപത്യത്തില്‍നിന്നുള്ള മോചനത്തിനായി പുസ്തകത്തിലുള്ള ഒരേയൊരു മാര്‍ഗ്ഗം അല്‍മേനികള്‍ അല്‍മായ ദൈവശാസ്ത്രം പഠിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. പക്ഷേ സാറുതന്നെ സമ്മതിക്കുന്നത്, തകരാറ് അല്‍മേനികളുടെ ഭാഗത്തല്ല, പുരോഹിതമേലാളരുടെ ഭാഗത്താണെന്നാണല്ലോ. അവരെ നേരെയാക്കാനെന്താണു വഴി? പണ്ട് സാധു ഇട്ടിയവിര പറഞ്ഞ ഒരു കഥയുണ്ട്. ഒരു മെത്രാനു നടുവേദന. ചവിട്ടിത്തിരുമ്മണമെന്നു വൈദ്യന്‍. പക്ഷേ, തിരുമേനിയില്‍ കാലുവയ്ക്കാന്‍ വിശ്വാസികളാരും തയ്യാറല്ല. ഒടുവില്‍ തിരുമ്മറിയാവുന്ന ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാരന്‍ വന്നു തിരുമേനിയുടെമേല്‍ കാല്‍വയ്പ്പുനടത്തി രോഗം ഭേദമാക്കി. അപ്പോള്‍ തിരുമ്മറിയാവുന്ന, അമിതാധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന, അല്‍മേനികളുടെ കാല്‍വയ്പ്പിലൂടെയേ മെത്രാന്മാരും അങ്ങനെ സഭയും നവീകരിക്കപ്പെടുകയുള്ളു. അതിന് അല്‍മേനികളുടെ അടിമബോധം മാറണം. അതിനൊരുപക്ഷേ അല്‍മായദൈവശാസ്ത്രമൊക്കെ പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കും.

ഈ വിയോജിപ്പുകള്‍ നിലനില്‍ക്കുമ്പോഴും സെബാസ്റ്റ്യന്‍സാറിന്റെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയെയും അല്‍മായമോചനത്തിനായുള്ള പ്രതിജ്ഞാബദ്ധതയെയും ഉള്ളുനിറഞ്ഞ ആദരവോടെയാണ് ഞാന്‍ നോക്കിക്കാണുന്നത്.

.ഓപ്പൺ ചർച്ച് മുവ്‌മെൻെിന് തുടക്കമായി.

                         കത്തോലിക്കാ സഭ വിട്ടുപോയവർ സംഘടിക്കുന്നു.


ക്രിസ്തീയ സഭകളുടെ ഏകീകരണമുണ്ടാവണം --കാത്തലിക്ക് പ്രീസ്റ്റ് & എക്‌സ് പ്രീസ്റ്റ് നൺസ് അസോസിയേഷൻ. 53/കഢ/2016 .  
mail .expriestnuns@gmail.com.    blogger,  

www. almeeyasabdam.blogespot.com  

വ്യത്യസ്ത കാരണങ്ങളാൽ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ നിന്നും വിട്ടുപോയവരാണ് കാത്തലിക്ക് പ്രീസ്റ്റ് & എക്‌സ് പ്രീസ്റ്റ് നൺസ് അസോസിയേഷന്റെ കുടക്കീഴിൽ അണിനിരക്കുന്നത്. അസോസിയേഷന്റെ ഒരു പ്രോജക്ടായി തുടങ്ങുന്ന  ഈ സംഘടനക്ക് ഓപ്പൺ ചർച്ച് മുവ്‌മെന്റ് എന്ന പേരാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തീയ സഭാ ചരിത്രത്തിൽ വഴിത്തിരിവായിത്തീരാനിടയുള്ള ഈ സംഘടന ക്രിസ്തീയ സഭകളുടെ ഏകികരണമാണ് പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത്.
ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഒരുമിച്ചു ചേരുകയും ലോക സമാധാനം പുനസ്ഥാപിക്കുകയും വേണം .മറ്റു മതവിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ ആദരവോടും സ്‌നേഹത്തിലും പുലരണം .എല്ലാമനുഷ്യരും ഈശ്വരന്റെ മുന്നിൽ ഒരുപോലെയാണെന്ന ദർശനമാണ് സംഘടനക്കുള്ളത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ പേരിൽ ഇന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് സഭകളും യൂണിറ്റുകളുമുണ്ട്. അവർക്കൊന്നും പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കുന്നതിനോ ഒന്നായിത്തിരുന്നതിനോ കഴിയാത്തത ്‌യേശുവിന്റെ ദർശനം ശരിയായ അർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാത്തതുകൊണ്ടൊ, പണത്തോടും അധികാരത്തോടുമുള്ള അത്യാർത്തിമൂലവുമോ ആണെന്നു കാണാം. സഭാ നവീകരണത്തിനും മറ്റു ക്രിസ്തീയ സഭകളുടെ ഏകികരണത്തിനും ആദ്യം മുൻകൈ എടുക്കേണ്ടതും ആരംഭിക്കേണ്ടതും  കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ നിന്നുമാണ് .ഇതിന്റെ ആദ്യ പടിയെന്ന നിലയിൽ കത്തോലിക്കാസഭയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ത കാരണങ്ങളാൽ പുറത്തുപോയിട്ടുള്ള വിശ്വാസികളെ കണ്ടെത്തി ഒരുമിപ്പിക്കുകയും സഭയോട് ചേർത്തുനിർത്തുകയും ചെയ്യുകയെന്നതാണ്. തുടർന്ന് മറ്റുസഭകളുമായി ഒന്നായിത്തിരുന്നതിനുള്ള സഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ഇവർക്കിടയിലെ പാലമായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് ദേശീയ ചെയർമാൻ റെജി ഞള്ളാനി പറഞ്ഞു.
പൊതുവായി എല്ലാ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസികളുടെയും ആത്മീയ ശുശ്രൂഷകൾക്കായി ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമധേയത്തിലുള്ള എല്ലാ ദേവാലയങ്ങളും പ്രാർത്ഥനാഹാളുകളും തുറന്നുകൊടുക്കുകയും ഇവിടങ്ങൾ മറ്റു മത സമൂഹങ്ങൾക്കും ഉപകരിക്കുമാറ് ക്രമപ്പെടുത്തുകയും വേണം. പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രീനാരായണഗുരുദേവന്റെ ദർശനങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് നൽകണം.  ഓപ്പൺ ചർച്ച് മൂവ്‌മെന്റിന്റെ ഘടന സഭാ സംവിധാനത്തിലായിരിക്കില്ല. മറിച്ച്  സഘടനാ രൂപത്തിലായിരിക്കും. എല്ലാ സഭാ വിശ്വാസികൾക്കും അവരവർ തുടർന്നു വരുന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തുടരുവാൻ അവകാശമുണ്ടായിരിക്കും. എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെയാണ് സംഘടന പരിഗണിക്കുക. എല്ലാ അംഗങ്ങളും പരസ്പരം ആദരിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും വിവാഹ ബന്ധങ്ങളിൽ തടസ്സമില്ലാതെ ഏർപ്പെടുകയും വേണം.  എതൊരംഗത്തിനും ആഗ്രഹിക്കുകയും പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പക്ഷം ഏതൊരു സ്ഥാനങ്ങളും അലങ്കരിക്കാവുന്നതാണ്. അംഗങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രകാരമുള്ള ആത്മിയ ശുശ്രൂഷ നൽകുന്നതിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം എല്ലാ അംഗങ്ങളിലും നിഷിപ്തമായിരിക്കും ആവശ്യമുള്ള ഘട്ടങ്ങളിൽ സഭാ പുരോഹിതരുടെയോ മുൻ പുരോഹിതരുടെയോ  ആൽമായരുടെയോ സേവനവും ആത്മിയ ശുശ്രൂഷകൾക്കായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്. അസോസിയേഷൻ ദേശിയ സെക്രട്ടറി ഫാദർ കെ. പി . ഷിബു പറഞ്ഞു.
പരസ്പര സ്‌നേഹമാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദേശം .അന്തവിശ്വാസങ്ങളും അനാചരങ്ങളും അവസാനിക്കണം. വിശ്വാസികളെ പലതരത്തിലുള്ള ആരാധനാക്രമങ്ങളിലുടെ വേർതിരിച്ചു നിർത്തി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതും അവസാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ക്രിസ്തു ഒന്നേയുള്ളുയെന്നതിനാൽ നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരു തരത്തിലുള്ള ആരാധനാക്രമം മതിയെന്നു തീരുമാനിക്കണം.  പണസമ്പാദനം ലക്ഷ്യം വച്ച്  വിശ്വാസികളെ ആത്മിയതയുടെ പേരിൽ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് സങ്കടകരമാണ്. ഇതെല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കുവാൻ സഭകളുടെയും വ്യക്തികളുടെയും ഏകികരണം ഉണ്ടാവണം. ഓപ്പൺ ചർച്ച് മുവ്‌മെന്റ് പ്രോജക്ട് കോ-ഓർഡിനേറ്റർ ഡോ. ജോർജ്ജ് എബ്രാഹം മലയാറ്റ് പറഞ്ഞു.
ഓപ്പൺ ചർച്ച് മുവ്‌മെന്റ് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്. പുതു തലമുറയിന്ന് ഭൗതികതയുടെ മാസ്മരവലയത്തിലാണ്. ഇവരെ ശരിയായ ആത്മിയതയിലേയ്ക്കും യേശുവിലേയ്ക്കും എത്തിക്കുന്നതിൽ ഇപ്പോഴത്തെ സഭാ സംവിധാനത്തിനു കഴിയാതെപോകുന്നു എന്നത് ദുഖകരമാണ്. വിശ്വാസികൾക്കാവശ്യമായ കൂദാശകൾ ലഭിക്കുന്നതിൽ വലിയ പ്രയാസം നേരിടുന്നു. കൂടാതെ വൻ തുകയും നൽകേണ്ടിവരുന്നു എന്നത് ഏറെ ദുഖകരമാണ്. ആഡംബര പള്ളികളും വാണിജ്യ കെട്ടിടങ്ങളും നിർമ്മിക്കുന്നതും നേർച്ചകാഴ്ചകൾ നടത്തുന്നതും മറ്റു സമുഹങ്ങളെ പുശ്ചത്തോടെ കാണുന്നതും സ്വന്തം സഭമാത്രമാണ് ദൈവത്തിങ്കലേയ്‌ക്കെന്ന മിദ്യാധാരണപരത്തുന്നതുമാണ് ആത്മീയതയെന്ന ചിന്ത ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളിലും കുത്തിനിറക്കുന്നതിൽ തൽപ്പരകക്ഷികൾ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്.    ഇവിടെയാണ് ക്രിസ്തുവിലുള്ള ഏകീകരണത്തിന്റെ പ്രസക്തി. രാഷ്ട്ര നിർമ്മണത്തിനും ലോകസുഖത്തിനുമായി സ്‌നേഹത്തിന്റെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയും നീർച്ചാലുകൾ പുതു തലമുറയിലേയ്ക്ക് ഒഴുകിയെത്തേണ്ടതുണ്ട്.ഈ പരിശ്രമത്തിൽ എല്ലാവരും ഒരുമയോടെ കൈകോർത്ത് മുന്നോട്ടു പോകണം. ഓപ്പൺ ചർച്ച് മുവ്‌മെന്റ് രക്ഷാധികാരി റവറന്റെ്  ജേക്കബ് ജോൺ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ക്രിസ്തീയ സഭകളുടെ ഏകികരണം ഉടൻ ഉണ്ടാവണം അതിനായി സഭാമേലധ്യക്ഷന്മാർ യോജിച്ച് മുന്നോട്ടുവരണമെന്നും അതിനായി കത്തോലിക്കാ സഭ മുൻകൈഎടുക്കണമെന്നും കാത്തലിക്ക് പ്രീസ്റ്റ് & എക്‌സ് പ്രീസ്റ്റ് നൺസ് അസോസിയേഷൻ സഭാ നേതൃത്വത്തോട് ആവശ്യപ്പെടുകയാണ്.
അന്വേഷണങ്ങൾക്ക്.      ഫോൺ 9447105070.
 റെജി ഞള്ളാനി. ദേശീയ ചെയർമാൻ 9447105070.,  ഫാദർ .കെ. പി. ഷിബു. 9446128322 .,  , ഡോ.  ജോർജ്ജ് എബ്രാഹം മലയാറ്റ് 9947569775 .,  ഫാദർ മാണി പറമ്പേട്ട്. 9447154131 . , റവ. ജേക്കബ് .9446213922., എം. എൽ ആഗസ്തി ദേശീയ സമിതി അംഗം. -9744774414.
  

വൈദികനെതിരെ വീട്ടമ്മ


Thursday, September 15, 2016

മദർ തെരേസായും ഓഷോയുടെ വിമർശനങ്ങളും



ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

ഭഗവാൻ ശ്രീ രജനീഷ് (ഓഷോ)  ഒരു ആത്മജ്ഞാനിയും യോഗാത്മക ദര്‍ശകനും
അനേകായിരങ്ങളുടെ ആത്മീയ ഗുരുവുമായിരുന്നു. എന്നും വിവാദപരമായ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രസ്താവനകൾ അനേകരെ പ്രകോപനം കൊള്ളിപ്പിച്ചിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗമോ നരകമോയെന്ന മതതത്ത്വങ്ങളെയും വ്യക്തിഗത ദൈവത്തെയും തിരസ്ക്കരിച്ചിരുന്ന ഒരു അജ്ഞയതാവാദിയുമായിരുന്നു. ഭൂമിയെ തന്നെ സ്വർഗ്ഗമാക്കി ആഡംബരത്തിൽ കഴിയുകയെന്ന തത്ത്വചിന്തകളായിരുന്നു അദ്ദേഹം അനുയായികൾക്ക് നൽകിയിരുന്നത്. ലൈംഗിക വിഷയങ്ങൾ തുറന്നടിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് 'സെക്സ് ഗുരു'വെന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. അറുപതു ഭാഷകളിലായി ഇരുന്നൂറിൽപ്പരം പ്രസാധകർ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ദർശനങ്ങളടങ്ങിയ കൃതികൾ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മഹാന്മാരെയും മഹതികളെയും വിമർശിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഓഷോയുടെ പ്രസ്താവനകൾ പലപ്പോഴും അസ്വസ്തകളുണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയെ കണ്ണുമടച്ചു ആരാധിക്കുന്നവരുടെ ചിന്തകളെയുണർത്താൻ തന്റെ വിവാദപരമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ സഹായിക്കുമെന്ന് ഓഷോ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. വാഗ്വാദങ്ങൾ അദ്ദേഹമെന്നും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഓഷോയുടെ ഭാഷയിൽ ഗാന്ധിജി ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സൂത്രശാലിയായ രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു. ഹിറ്റ്ലർ ലോകമറിയപ്പെട്ട ഏറ്റവും വിഡ്ഢിയായ രാജ്യതന്ത്രജ്ഞനും. പോപ്പിനെ ജയിലിൽ അടയ്ക്കണമെന്നും മദർ തെരേസാ പോയി കായലിൽ ചാടണമെന്നും പറയുമായിരുന്നു. ചിന്തിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവരുടെയും വ്യക്തിപൂജ നടത്തുന്നവരുടെയും സ്വൈരക്കേടിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുകയെന്നത് അദ്ദേഹത്തിൻറെ സവിശേഷാവൈകൃതമായിരുന്നു. ഈ ലേഖനത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഓഷോയുടെ മദർ തെരേസായെപ്പറ്റിയുള്ള വിമർശനങ്ങളും വിലയിരുത്തലുകളുമാണ്.


തെരേസായുടെ സേവനങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും അനാഥക്കുട്ടികളെ പരിചരിക്കലും അതുവഴി  മതപരിവർത്തനം നടത്തലും ഓഷോയെ ചൊടിപ്പിച്ചിരുന്നു. അവസരങ്ങൾ കിട്ടുന്ന സമയത്തെല്ലാം മദർ തെരേസായെ ഇടിച്ചുതാഴ്ത്താനുള്ള വ്യഗ്രത ഓഷോയിലെന്നും പ്രകടമായിരുന്നു. പാവങ്ങളെ സഹായിക്കാനുള്ള മദർ തെരേസായുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെല്ലാം കപട തന്ത്രങ്ങളായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം  ദർശിച്ചിരുന്നത്. ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ മതസംഘടകളുടെ കൂട്ടായ ഒരു പിൻബലം അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ദൃഢതരമാക്കിയിരുന്നു. മദർ തെരേസായ്ക്ക് നോബൽ സമ്മാനം നൽകിയതിൽ ഏറ്റവുമധികം  വിമർശിച്ചതും ഓഷോയായിരുന്നു.   കപടത നിറഞ്ഞ സ്ത്രീയെന്നാണ് മദർ തെരേസായെ അദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിച്ചത്. വിമർശനങ്ങൾ പലപ്പോഴും മദർ തെരേസായെ അസ്വസ്ഥയുമാക്കിയിരുന്നു.


ചരിത്രാതീത കാലംമുതൽ മതവും പുരോഹിതരും ഭരണാധികാരികളും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങളും  മനുഷ്യരെ വിഭജിക്കാനുള്ള ഗൂഢതന്ത്രങ്ങളിലായിരുന്നു. ഒരു മതത്തിനുള്ളിൽനിന്ന് പുരോഹിതർ മനുഷ്യനെയും മനുഷ്യനെയും തമ്മിൽ പരസ്പ്പരം വേർതിരിക്കുമ്പോൾ മതത്തിനു വെളിയിൽനിന്ന് മനുഷ്യരെ വിഭജിക്കാൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരുമുണ്ട്. അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളാകെയും മനുഷ്യത്വത്തിനെതിരെയായിരിക്കും. അവർ ചെയ്യുന്ന നീചമായ പ്രവർത്തികളെപ്പറ്റി അവരറിയുന്നില്ല. അവരുടെ ഉദ്ദേശങ്ങളും ലക്ഷ്യബോധങ്ങളും മറ്റുള്ളവർക്കു മനസിലാവുകയുമില്ല.


ഓസോയെഴുതി, "കഴിഞ്ഞ ദിവസം എനിയ്ക്ക് മദർ തെരസായിൽ നിന്നും ഒരു കത്തു ലഭിച്ചിരുന്നു.  കത്തിലെ അവരുടെ ആത്മാർത്ഥതയെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും പറയാൻ  ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ അവർ കത്തെഴുതിയത് തികച്ചും ബോധപൂർവമല്ലായിരുന്നു. കത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിങ്ങനെ, 'നിങ്ങൾ എന്നെ വൈകൃതങ്ങളായ പേരുകൾ ചൊല്ലിയുള്ള വിശേഷണങ്ങളോടെ ചെയ്ത പ്രസംഗത്തിന്റെ കോപ്പി ഇതോടൊപ്പം അയക്കുന്നു. വിഷയം നോബൽ സമ്മാനമാണ്. നിങ്ങളങ്ങനെ എന്നെപ്പറ്റി പ്രസംഗിച്ചതിൽ ഖേദമുണ്ട്. നിങ്ങൾ നൽകിയ  നാമവിശേഷണങ്ങളിൽ അകമഴിഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ ക്ഷമിക്കുന്നു. ദൈവം നിങ്ങളെഅനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.'


മദർ തെരാസായുടെ ഈ കത്ത്‌ ഓഷോ ഒരു തമാശരൂപത്തിലെടുക്കുകയായിരുന്നു. അവർക്കു തന്നെപ്പറ്റി ഖേദമെന്തിനെന്നും താൻ അവരെപ്പറ്റി വിശേഷിപ്പിച്ച പദങ്ങളുടെ അർത്ഥമെന്തെന്നു പോലും അവർക്ക് മനസിലായില്ലെന്നും സുബോധമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ താനുപയോഗിച്ച നാമവിശേഷങ്ങളിൽ അവർ അവരെപ്പറ്റി ഖേദിക്കുമായിരുന്നുവെന്നും ഓഷോയുടെ ലേഖനത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു. മതത്തിന്റെ പേരിൽ കബളിപ്പിക്കുന്ന സ്ത്രീ , ഇല്ലാത്ത വൈദഗ്‌ദ്യം ഭാവിക്കുന്നവർ, കപടത നിറഞ്ഞവർ, എന്നീ പദങ്ങൾകൊണ്ടായിരുന്നു ഓഷോ മദർ തെരേസായെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.


'കബളിപ്പിക്കലെന്ന' വിശേഷണത്തിൽ ഒരുവൻ അല്ലെങ്കിൽ ഒരുവൾ മറ്റുള്ളവരെ കബളിപ്പിക്കുകയെന്ന അർത്ഥം മാത്രമല്ല മറിച്ച് അവർ സ്വയം കബളിപ്പിക്കപ്പെടുകകൂടിയാണ്.  കബളിപ്പിക്കൽ ആദ്യം തുടങ്ങുന്നത് സ്വയം മനഃസാക്ഷിയിൽനിന്നുമായിരിക്കും.  മറ്റുള്ളവരെ ചതിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആദ്യം സ്വയം ചതിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ സ്വയം നിങ്ങളെത്തന്നെ ചതിച്ചാൽ നിങ്ങൾ  സ്വയം ചതിക്കുകയാണെന്നുള്ള വസ്തുതകളും മനസിലാക്കില്ല. നീ നിന്നെത്തന്നെ തിരുത്തണമെങ്കിൽ നിനക്കെതിരെ പുറത്തുനിന്നുമുള്ള ശക്തമായ ബാഹ്യപ്രതികരണമുണ്ടാവണം. 'കബളിപ്പിക്കൽ' നിന്നോടും അപരനോടും ഒരുപോലെ അനീതി പ്രവർത്തിക്കുകയാണ്. നിന്നെയും അപരനേയും ഒരുപോലെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നുവെന്ന വസ്തുത നീ മനസിലാക്കില്ല. ഇത് ഇരുവശത്തും മൂർച്ചയേറിയ ഇരുതല വാളിനു തുല്യമാണ്.


അതെ, മദർ തെരേസ കബളിപ്പിക്കലെന്ന പൈശാചികാർത്ഥത്തിൽ അവരൊരു ഇരുതല വാളുപോലെയുള്ള സ്ത്രീയായിരുന്നു. ആദ്യം അവർ സ്വയം കബളിക്കപ്പെട്ടു. കാരണം സുദൃഢമായ  തീരുമാനങ്ങൾ അവർ കൈക്കൊള്ളുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരിക്കലും മനസിനെ ഏകാഗ്രമാക്കിക്കൊണ്ടു ധ്യാനിച്ചിരുന്നില്ല. സന്യാസിനിയെന്നു കരുതുന്ന അവർക്ക് ധ്യാനമെന്തെന്നു അറിയില്ല. ഇതാണ് മൗലികമായി അവർ സ്വയം കബളിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥംകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ചത്.  അവർ സാധുക്കളെ, അനാഥരെ, വിധവകളെ, വൃദ്ധരായവരെ, സേവിച്ചിരുന്നു. അവരെയെല്ലാം നല്ല ഉദ്ദേശത്തോടെയായിരിക്കാം സഹായിച്ചത്. അവരുടെ തീരുമാനങ്ങൾ ഒരിക്കലും ചീത്തയായിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ ഉദ്ദേശശുദ്ധി എത്രമാത്രം പരിശുദ്ധമായിരുന്നുവെന്നും ചോദ്യചിന്ഹമാണ്. സമൂഹത്തിനു ഗുണത്തേക്കാളും ദോഷങ്ങളും വലിച്ചുനീട്ടുന്നു.


സുഗന്ധം പരത്തുന്ന പൂക്കൾ പുഷ്പ്പിക്കാനള്ള സദുദ്ദേശത്തോടെ നാം വിത്തുകൾ വിതറുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ നിന്നും മുള്ളുകൾ മാത്രം നിറഞ്ഞ ചെടികളുണ്ടാകുന്നു. നല്ല ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് ചെടികൾ നട്ടത്. അതിനായി നാം കഠിനമായി പ്രവർത്തിച്ചു. എങ്കിലും ആ വിത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പടുവിച്ച ഫലങ്ങൾ നമ്മുടെ മനസിന്റെ  ശാന്തത ഭഞ്‌ജിക്കുകയാണുണ്ടായത്.  നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കാത്തതും  നമുക്കവിടെ ലഭിക്കുന്നു.


അവർ ദരിദ്രരെ സേവിക്കുകയായിരുന്നു. എങ്കിലും ദാരിദ്ര്യത്തെ സ്നേഹിച്ചു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ദരിദ്രർക്ക് സേവനം ലഭിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ദാരിദ്ര്യം ലോകത്തുനിന്നും ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. ദരിദ്രരെ സേവനം ചെയ്താലും ദാരിദ്ര്യം ലോകത്തുനിന്ന് നീക്കാൻ സാധിക്കില്ല. വാസ്തവത്തിൽ ലോകം മുഴുവൻ തന്നെ ദരിദ്രരെ സഹായിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതികളുണ്ട്. ദരിദ്രരായ ജനങ്ങളെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ സഹായിച്ചെ മതിയാവൂ. ഒരു സമൂഹത്തിനു അവരെ പരിപൂർണ്ണമായി തിരസ്ക്കരിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അങ്ങനെ വന്നാൽ തിരസ്‌ക്കിരിക്കുന്ന സമൂഹത്തെ രക്തപങ്കിലമായ വിപ്ലവങ്ങളിൽക്കൂടി ദുരിതമനുഭവിക്കുന്ന ജനത പ്രതികാരം ചെയ്യും. സമൂഹം തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നവർ ക്രൂരന്മാരും കൊള്ളക്കാരും കൊലപാതകികളുമാകും. മാതൃകാപരമായ ഒരു സമൂഹം അവരെയും അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും വൃദ്ധജനങ്ങളെയും വിധവകളെയും സഹായിക്കുന്നുണ്ടെന്ന ബോധ്യം അവരിലുണ്ടാകണം. നല്ലയൊരു സമൂഹത്തിന്റെ നിർവചനവും അതാണ്.


ദരിദ്രരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തികളും സമൂഹങ്ങളുമാണ് മിഷ്യനറി സ്ഥാപനങ്ങൾക്കു പൊതുവെ  പണം നൽകുന്നത്. മദർ തെരേസായുടെ മിഷ്യനെ മിഷ്യനറിസ് ഓഫ് ചാരിറ്റിയെന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇവരുടെ മഹത്തായ പ്രസ്ഥാനത്തിന് എവിടെനിന്ന് പണം വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ശരിയായ കണക്കും കാര്യങ്ങളുമെവിടെയെന്നു ആർക്കുമറിഞ്ഞുകൂടാ. ഏഴായിരം ദരിദ്രർക്ക് ദിനംപ്രതി അവർ ഭക്ഷണം കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. 1974-ൽ പോപ്പ് പോൾ ആറാമൻ അവർക്കൊരു കാഡിലാക്കുകാറ് സമ്മാനിച്ചു. ഉടൻ തന്നെ അവർ ആ കാർ വിറ്റു. മദർ തെരാസായ്ക്കു വേണ്ടിയായതുകൊണ്ടു കാറിനു അമിത വിലയും കിട്ടി. സാധുക്കൾക്ക് പണവും ലഭിച്ചെന്നു അനുമാനിക്കുന്നു. എല്ലാവരും അവരുടെ പ്രവർത്തിയിൽ അഭിനന്ദിച്ചു. എന്നാൽ ചോദ്യം വരുന്നത് എവിടെനിന്നു ആ കാർ ആദ്യം വന്നുവെന്നാണ്. പോപ്പിനു കിട്ടിയ ദാനം അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം ഒരു അത്ഭുതവും കാണിച്ചില്ല. ആരെങ്കിലും ധനികർ അദ്ദേഹത്തിനു കാറ് ദാനം ചെയ്തു കാണും. ലോകത്തിൽ മറ്റാരേക്കാളും ധനം മാർപ്പാപ്പായ്ക്കുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു ശതമാനം പോലും കാഡിലാക്ക് വിറ്റ പണത്തിന്റെ വീതം മിഷ്യനറീസ് ഓഫ് ചാരിറ്റി വഴി ദരിദ്രർക്ക് പോയിട്ടില്ല. ഇത്തരം ഏജൻസീകൾ മുതലാളിമാരെ സഹായിക്കും. ദരിദ്രരെ സഹായിക്കില്ല. പുറമെ നോക്കിയാൽ അവർ ദരിദ്രരെ സഹായിക്കുന്നുവെന്നു തോന്നും. എന്നാൽ അടിസ്ഥാനപരമായി പരോക്ഷമായി അവർ സഹായിക്കുന്നത് ധനികരെയാണ്. ഇതൊരു നല്ല സമൂഹമെന്ന തോന്നൽ പാവങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സമൂഹം ചീത്തയല്ലന്നും അതുകൊണ്ടു സമൂഹത്തിനെതിരെ വിപ്ലവം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ലായെന്ന ചിന്താഗതിയും അവരിലുണ്ടാകും. ഈ മിഷ്യനറികൾ ദരിദ്രർക്ക് പ്രതീക്ഷകൾ നൽകുന്നു. മിഷ്യനറികൾ അവിടെയില്ലെങ്കിൽ ദരിദ്രർ പ്രതീക്ഷകളില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം നയിക്കണമെന്ന തോന്നലുമുണ്ടാക്കും. പ്രതീക്ഷയില്ലെങ്കിൽ വിപ്ലവങ്ങൾ പൊട്ടിപുറപ്പെടാം. അതിക്രമങ്ങളുമുണ്ടാകാം.


'നോബൽ' എന്ന മനുഷ്യൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കുറ്റവാളിയായിരുന്നുവെന്നു പറയാം. ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ ശത്രുസംഹാരങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചത് അയാളുടെ കണ്ടുപിടുത്തത്തിലെ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടായിരുന്നു. അയാളന്നു ഏറ്റവും കൂടുതൽ മാരകങ്ങളായ ആയുധങ്ങൾ  ഉത്ഭാദിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു. യുദ്ധോപകരണങ്ങളിൽ നിന്നും കണക്കില്ലാത്ത ധനവുമുണ്ടാക്കി. ഓരോ വർഷവും നോബൽ കമ്മിറ്റിയുടെ താല്പര്യമനുസരിച്ചു ഡസൻ കണക്കിനു നോബൽ സമ്മാനം വിതരണം ചെയ്യുന്നു. എത്രമാത്രം ധനം ആ മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നുവെന്നതും ചിന്തിക്കാൻപോലും സാധിക്കില്ല. എവിടെനിന്നു ആ ധനം അയാൾ നേടിയെന്നും ഓർക്കുക. ഇത്രമാത്രം ആയിരമായിരം ജനങ്ങളുടെ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചുണ്ടാക്കിയ പണ സമാഹാരത്തെപ്പോലെ മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും  കാണില്ല. മനുഷ്യന്റെ രക്തക്കറകൾ കട്ടകെട്ടിയിരിക്കുന്ന നോബൽ സമ്മാനം മിഷ്യനറിസ് ഓഫ് ചാരിറ്റിയിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ആ പണം ക്രൂര ലോകത്തിലെ കൂട്ടക്കൊലകളിൽ നിന്നും സമാഹരിച്ചതാണ്. അത് തെരേസായുടെ ഭവനത്തിലെ ഏതാനും അനാഥർക്കും ദരിദ്രരെ ഊട്ടാനും പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു.


മദർ തെരേസായ്ക്ക് നോബൽ സമ്മാനം നിരസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ലോകത്തിന്റെ മുമ്പിൽ അവർ ബഹുമാനിതയാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. നോബൽ സമ്മാനം അവരെ ലോകത്തിലെ ഒരു മഹതിയായി ഉയർത്തി. 'ജീൻ പോൾ സാറ്റർ' മദർ തെരേസായെക്കാളും മതവിശ്വാസിയാണ്. അദ്ദേഹം \നോബൽ സമ്മാനം നിരസിച്ചു. നോബൽ സമ്മാനത്തിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ആദരവും രക്തത്തിന്റെ വിലയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ പണവും  വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു. ഭ്രാന്തു പിടിച്ച സമൂഹത്തിൽനിന്നും യാതൊരു ബഹുമാനവും തനികാവശ്യമില്ലെന്നും പറഞ്ഞു. ഈ മനുഷ്യന്റെ മതത്തെയല്ലേ നാം ബഹുമാനിക്കേണ്ടത്!  മദർ തെരേസായെക്കാളും അദ്ധ്യാത്മകമായി അദ്ദേഹം എത്രയോ ഉയരങ്ങളിലുള്ള പടികളിലാണെന്നും മനസിലാക്കണം.


മദർ തെരേസായെപ്പോലുള്ളവർ കബളിപ്പിക്കൽവഴി സമൂഹത്തിനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ ചെളിപുരണ്ട ചക്രങ്ങൾ ശുദ്ധമാക്കുകയാണ് അവരുടെ തൊഴിലെന്നു അനുമാനിക്കുന്നു. മാനുഷികമൂല്യങ്ങൾക്കു വേണ്ടി നിലകൊണ്ട യേശുവിനെപ്പോലുള്ളവർക്ക് നോബൽ സമ്മാനം ലഭിക്കില്ല. സോക്രട്ടീസിനെപ്പോലുള്ളവർക്കും ലഭിക്കില്ല. യേശുവിനോ സോക്രട്ടീസിനോ നോബൽ സമ്മാനം ലഭിക്കില്ലെങ്കിൽ അവരാണ് വാസ്തവത്തിൽ സത്യത്തിന്റേതായ മതം സൂക്ഷിക്കുന്നവർ. സത്യം നിലനിർത്താനായി ജാഗ്രതയായി ഉണർന്നരിക്കുന്നവരും ആ മഹത് വ്യക്തികളാണ്. ആ സ്ഥാനത്തു മദർ തെരേസാ അവരുടെ പിൻഗാമിയാകുന്നതെങ്ങനെ? എങ്കിൽ ആരാണ് മദർ തെരേസാ? സത്യമായ മതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ ഒരു വിപ്ലവകാരിയായിരിക്കും. സമൂഹം അവരെ നിഷേധിക്കും. വെറുക്കും. യേശുവിനെ ഒരു കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ കരുതി. എന്നാൽ മദർ തെരേസായെ വിശുദ്ധയായി ബഹുമാനിക്കുന്നു. തെരേസാ ശരിയെങ്കിൽ യേശു കുറ്റവാളിയാണ്. യേശു സത്യമെങ്കിൽ മദർ തെരേസ ഒരു കബളിപ്പിക്കൽ സ്ത്രീയായിരുന്നു. കപട പണ്ഡിതരെ ലോകം എന്നും പുകഴ്ത്തുന്നു. കാരണം അവരെക്കൊണ്ടു സമൂഹത്തിനു ഗുണമുണ്ട്. അവർ സമൂഹത്തിന്റെ ബഹുമാനവും കാംഷിക്കുന്നു. ചെറിയ ഇരയിട്ടു വലിയ മത്സ്യത്തെ പിടിക്കുന്നു.


കപടത (hypocrites) നിറഞ്ഞ മദർ തെരാസാ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ രണ്ടുതരം വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ ഉടമയായിരുന്നുവെന്നും ഓഷോ ഉദാഹരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർക്ക് അകമേയുള്ള തത്ത്വങ്ങൾ ഒന്നും പുറമെയുള്ള തത്ത്വങ്ങൾ മറ്റൊന്നുമായിരുന്നു. ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കുടുംബം ഒരു കുട്ടിയെ ദത്തെടുക്കാൻ വന്നപ്പോൾ അവർക്കു കുട്ടിയെ കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ലെന്നു മദർ തെരേസാ  എഴുതിയിരിക്കുന്നു.  കാരണം അവരുടെ അനാഥാലയത്തിൽ അന്നു കുട്ടികളില്ലായിരുന്നുവെന്നു അവർ പറയുന്നു.  ആയിരക്കണക്കിന് അനാഥരെ സംരക്ഷിച്ചുവെന്നു പറഞ്ഞാണ് അവർ നോബൽ സമ്മാനം നേടിയത്. അന്ന് അവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ കുട്ടികളില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ  അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന എഴുനൂറു കന്യാസ്ത്രീകളുടെ തൊഴിലെന്തായിരുന്നു? ആരെയാണ് അവർ പരിപാലിക്കുന്നത്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദമ്പതികൾ കുട്ടിയെ ദത്തെടുക്കുന്നതിനു വന്നപ്പോൾ അപേക്ഷാ ഫോറം പൂരിപ്പിക്കുന്നവരെ  അവർക്ക് അനാഥക്കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു. അപേക്ഷാ ഫോറം പൂരിപ്പിച്ച ശേഷം മതമറിഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്ക് കുട്ടികളെ കൊടുക്കാനില്ലാതെയുമായി. രണ്ടു തരത്തിലുള്ള വ്യക്തിഗതമായ കപട മുഖം അവിടെ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ആയതുകൊണ്ടല്ലായെന്ന ന്യായവും. ഇത് കപടതയല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത് വിളിക്കും?


ഈ അനാഥക്കുട്ടികളെ വളർത്തിയത് റോമൻ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തിലാണ്, വ്യത്യസ്ത മതങ്ങൾ ഇനിമേൽ പഠിപ്പിച്ചാൽ അവരിൽ മാനസിക കൺഫ്യൂഷൻ ഉണ്ടാകുമെന്നും അവർ ചിന്തിക്കുന്നു.   നിങ്ങൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ആയതുകൊണ്ടാണ് കുട്ടിയെ തരാൻ സാധിക്കില്ലാന്നും പറയാമായിരുന്നു. ദമ്പതികളിൽ ഭർത്താവ് യൂറോപ്യൻ  യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ   പ്രൊഫസറായിരുന്നു. കുട്ടിയെ തരില്ലാന്നു ഉത്തരം കേട്ടപ്പോൾ അവർ ഞെട്ടിപോയി. കുട്ടിയെ ലഭിക്കുമെന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ അവർ ബഹുദൂരം യാത്ര ചെയ്തു വന്നവരായിരുന്നു. അന്നവർ കത്തോലിക്കരെന്നു എഴുതിയിരുന്നെങ്കിൽ കുട്ടിയെ ഉടൻതന്നെ നൽകുമായിരുന്നു. അടിസ്ഥാനപരമായി ആ കുട്ടികൾ ഹിന്ദുക്കളാണ്. കത്തോലിക്കാ മതത്തിൽനിന്നും മറ്റൊരു മതത്തിൽ പോയാൽ അവരുടെ മാനസിക വളർച്ചയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നെങ്കിൽ അവരെ ഹൈന്ദവ മതത്തിൽ തന്നെ വളർത്തണമായിരുന്നു. പക്ഷെ അവരെ കത്തോലിക്കാ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വളർത്തുന്നു. ഹിന്ദു കുട്ടികൾ കത്തോലിക്കരായി വളർന്നാൽ മാനസിക അവസ്ഥയ്ക്ക് കുറവും വരില്ല. അങ്ങനത്തെ ചിന്താഗതിയായിരുന്നെങ്കിൽ അവർ ഹിന്ദുക്കുട്ടികളെ കത്തോലിക്കരായി മതം മാറ്റരുതായിരുന്നു.


പാർലമെന്റിൽ മതപരിവർത്തനം പാടില്ലായെന്ന ഒരു ബില്ല് അവതരിപ്പിച്ചു. ഒരാളെ മറ്റൊരു മതത്തിൽ നിർബന്ധപൂർവം മതപരിവർത്തനം ചെയ്‌താൽ ശിക്ഷാർഹമെന്നായിരുന്നു ബില്ലിന്റെ സാരം. സ്വതന്ത്രമായ മനസോടെ ഒരാൾക്ക് മതം മാറാം. എന്നാൽ പിടിയരി കൊടുത്തും പ്രലോഭിപ്പിച്ചും മതം മാറ്റുന്നതിനെതിരെയായിരുന്നു നിയമ നിർമ്മാണംകൊണ്ടുദ്ദേശിച്ചത്. ആ ബില്ലിനെ ആദ്യം എതിർത്ത വ്യക്തി മദർ തെരേസായായിരുന്നു. ബില്ല് പാസാക്കരുതെന്നു അന്നവർ പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് കത്തെഴുതി.  അത് തങ്ങളുടെ സ്ഥാപനത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും പ്രധാനമന്ത്രിയെ അറിയിച്ചു. ഞങ്ങൾക്ക് രക്ഷിക്കാൻ അവർ കത്തോലിക്കരായാൽ മാത്രമേ സാധിക്കുള്ളൂവെന്നും അറിയിച്ചു. അവർ അതിന്റെ പേരിൽ രാജ്യം മുഴുവൻ ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കി. രാഷ്ട്രീയക്കാർ വോട്ടു ബാങ്ക് ലക്ഷ്യമിടുന്നതുകൊണ്ടു ബില്ലവതരണം അക്കൊല്ലം വേണ്ടെന്നു വെച്ചു. ഒരാളെ മതം മാറ്റുന്നത് അവരുടെ മാനസിക തലങ്ങളിൽ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുമെന്ന് മദർ തെരേസ വിശ്വസിക്കുന്നു. എങ്കിൽ അവർ മത പരിവർത്തനത്തിനു എതിരായിരിക്കണം. എന്നാൽ മദർ തെരേസ രണ്ടു വിധത്തിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടു നന്മയുടെ വ്യാജവേഷം ധരിക്കുന്നു. ഒരു കാര്യം പറയും മറ്റൊന്ന് പ്രവർത്തിക്കും. അതായിരുന്നു അവരിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റൊരു കപടത.


ഓഷോ മദർ തെരേസായെ 'സ്റ്റുപ്പിഡ്', 'ഇഡിയോട്ടിക്ക്' മുതലായ പദങ്ങൾ കൊണ്ട് വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ അതിരു കടന്നില്ലേയെന്നു തോന്നിപ്പോവും. എങ്കിലും ആ വിശേഷണ പദങ്ങളെയെല്ലാം ഓഷോ താത്ത്വികമായി ന്യായികരിക്കുന്നുണ്ട്.  'അളവറ്റ  സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളോടു ക്ഷമിക്കുന്നു'വെന്നു മദർ തെരേസാ ഓഷോയ്‌ക്കെഴുതിയ കത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.  തെരേസായുടെ ഈ വാക്കുകൾ ഓഷോ പരിഹാസരൂപേണയാണ് കണക്കിലെടുത്തത്. 'സ്നേഹമെന്നുള്ളത് അളക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒന്നല്ല. ഒരു കിലോ രണ്ടു കിലോ സ്നേഹമെന്നു ആർക്കും പറയാൻ സാധിക്കില്ല. പിന്നെ അവർ ക്ഷമിച്ചെന്നു പറയുന്നു. ക്ഷമിച്ചെങ്കിൽ അവരെ കുപിതയാക്കിയിരിക്കണം. കോപം ശമിക്കാൻ അവർക്കു ധ്യാനം ആവശ്യമായിരുന്നു. ക്ഷമിക്കാൻ താൻ അവരോടു കുമ്പസാരിക്കാൻ പോയില്ല. പിന്നെ എന്തിനു ക്ഷമിക്കണമെന്നും' ഓഷൊ  ചോദിക്കുന്നു. "തന്നോടല്ല ക്ഷമിക്കേണ്ടത്. ആരെങ്കിലും ക്ഷമിക്കണമെങ്കിൽ അവരോടു സ്വയം ക്ഷമിക്കണമെന്നാണ്" ഓഷോ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.


അനാഥരായി ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ ദത്തെടുക്കുന്നത് 'ഗർഭഛിന്ദ്രം എന്ന പാപം ഒഴിവാക്കാനെന്നു  മദർ തെരേസ എഴുതി. അവർ ഗർഭചിന്ദ്രത്തെ എതിർക്കുന്നു. ഓഷോയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ 'ഇവിടെ അവരാണ് മഹാപാപം ചെയ്യുന്നത്. 'ഗർഭഛിന്ദ്രം' ഓഷോയുടെ വീക്ഷണത്തിൽ പാപമല്ലായിരുന്നു. ജനസംഖ്യ ക്രമാധീതമായി വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തു ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനുവേണ്ടി ഗർഭഛിന്ദ്രം അനിവാര്യമാണ്. ഗർഭഛിന്ദ്രം നന്മയെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. അതു പാപമെങ്കിൽ അതിനുത്തരവാദികൾ പോളക്ക് മാർപ്പാപ്പയും മദർ തെരെസായുമാണ്. കാരണം അവർ ഗർഭനിരോധകത്തിനും ഗർഭഗുളികകൾക്കും എല്ലാവിധ ജനന നിയന്ത്രണത്തിനും എതിരാണ്. ഇത്തരം ആൾക്കാരാണ് ഗർഭഛിന്ദ്രത്തിനു കാരണക്കാരും കുറ്റവാളികളും.


ജനസംഖ്യ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ലോകത്ത് ദാരിദ്ര്യവും വിശപ്പും നിറഞ്ഞൊഴുകുമ്പോൾ ഗർഭനിരോധകവും ഗർഭഗുളികകളും ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ലാന്നുള്ള മതകൽപ്പനകളും തെരേസായുടെ ചിന്താഗതികളും ക്ഷമിക്കാൻ സാധിക്കാത്തതാണ്. ഗർഭനിരോധക ഗുളികകൾ ആധുനിക ശാസ്ത്രം മനുഷ്യത്വത്തിന്‌ നൽകിയ സംഭാവനയാണ്. ജനസംഖ്യ കുറച്ചുകൊണ്ട് വിഭവങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയമായി സമാഹരിച്ചു വിതരണം ചെയ്‌താൽ ഈ ലോകത്തെ തന്നെ സ്വർഗമാക്കാൻ സാധിക്കും. എന്നാൽ ആ സ്വർഗത്തിൽ അനാഥർ കാണില്ല. എങ്കിൽ മദർ തെരേസായ്ക്കും മിഷ്യനറിസ്‌ ഓഫ് ചാരിറ്റിയ്ക്കും കൂട്ടർക്കും എന്തു സംഭവിക്കുമായിരുന്നു. ആ സ്വർഗത്തിൽ പിന്നീട് മാർപ്പാപ്പാ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കാൻ ആരുമുണ്ടാവില്ല. മരണശേഷമുള്ള ഒരു സ്വർഗത്തെപ്പറ്റി ആരാണ് പിന്നീട് ചിന്തിക്കാൻ പോവുന്നത്. സ്വർഗം ഇവിടെത്തന്നെ പണിയുന്നുവെങ്കിൽ മതത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ  ഒരു സ്വർഗം മറ്റൊരു സ്ഥലത്തു പണിയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ?


ദാരിദ്ര്യത്തെ നശിപ്പിക്കണം. ദരിദ്രരെ സേവിക്കുന്നവരെയല്ല വേണ്ടത്. പതിനായിരക്കണക്കിന് ജനം ദരിദ്രരെ സേവിക്കുന്നവരായുണ്ട്. എന്നാൽ മാറ്റങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായിട്ടില്ല. ദാരിദ്ര്യത്തെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ആധുനിക ടെക്കനോളജികളുണ്ട്. ആരോടെങ്കിലും ക്ഷമിക്കണമെങ്കിൽ മദർ തെരേസായോടും പോപ്പിനോടുമാണ് വേണ്ടതെന്നും ഓഷോ പറയുന്നു. ഗർഭനിരോധക യജ്ഞം തടയുന്ന വഴി അവർ കുറ്റവാളികളാണ്. അവരുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ ബൗദ്ധികമായി നാം ഉയർന്ന നിലവാരവും പുലർത്തണം.


"ഞാൻ താങ്കളോട് ക്ഷമിക്കുന്നു. നിങ്ങളിൽ സഹതാപമുണ്ട്. ദൈവം താങ്കളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെയെന്ന" മദർ തെരാസായുടെ വാക്കുകളെ നിസാരമായി ഓഷോ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. 'താനൊരു വ്യക്തിഗത ദൈവത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ഒരു വ്യക്തിയായ ദൈവം എനിക്കില്ല. പിന്നെ ആരാണ് എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നത്? ആർക്കെങ്കിലും സാധിക്കുമോ? ദൈവമെന്നു പറയുന്നത് നാം സ്വയം കണ്ടെടുക്കലാണ്. പ്രത്യക്ഷീകരണമാണ്. ആരെങ്കിലും അത് യാദൃച്ഛികമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നതല്ല. അത് നമ്മുടെ ഉപബോധമനസിനെ പരിശുദ്ധമാക്കുന്നതാണ്. ഞാനൊരു നാസ്തികനല്ല. എന്നാൽ ഏക ദൈവ വിശ്വാസിയുമല്ല. ദൈവമെന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് വ്യക്തിയല്ല. എന്നാൽ എന്നിൽ ദൈവത്തിന്റെ സാമീപ്യമുണ്ട്. കഠിനമായ ധ്യാനത്തിൽക്കൂടി ലഭ്യമാകുന്ന ഒന്നാണ് ആ സാമിപ്യം.' "സ്നേഹം കൊണ്ട് നിന്റെ ഹൃദയം നിറയ്‌ക്കൂ' വെന്ന മദറിന്റെ വാക്കുകളും ഓഷോ പുച്ഛിച്ചു തള്ളി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "എന്റെ ഹൃദയം പൂർണ്ണമായും സ്നേഹം നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. മറ്റൊരാളിന്റെ സ്നേഹത്തെ ഇനി എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആവഹിക്കാൻ ഇടമില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ സ്നേഹം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഞാനെന്തിന് പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. കടം മേടിച്ചു കിട്ടുന്ന സ്നേഹം സ്നേഹമേയല്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ഹൃദയത്തിനു അതിന്റേതായ പരിമളമുണ്ട്. ഇത്തരം സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങൾ വെറും മതമൗലിക ചിന്തകളാണ്. മദർ തെരേസ വെറും സാധാരണ നിലവാരം പുലർത്തുന്ന പമ്പര വിഡ്‌ഡികളിൽ ഒരാൾ മാത്രമെന്നും" ഓഷോ വിശേഷിപ്പിച്ചു.

Cover Photo: EMalayalee :http://emalayalee.com/varthaFull.php?newsId=129131

Malayalam Daily News: http://www.malayalamdailynews.com/?p=240036