Saturday, September 20, 2014

What to expect from Synod Extraordinary?


 Heart Burns or Good News for Human Family?
              Expect not for you shall not be disappointed, the 9th Beatitude? Or table fellowship of Lord merciful who delights to sup with publicans, sinners and prodigals? World waits with bated breath, how the Synod fathers bite this bullet bravely and graciously, fortis in re, suaviter in modo.
dr james kottoor
        EXTRAORDINARY, is the word writ large on the horizon and it is fast dawning. Precisely from Oct.5 to 19 world’s Catholic bishops synod will hold their session in Rome. Challenges facing the Family in the context of a multiplicity of new claimants to that name by a patchwork families like cohabiting families, same-sex families, families without children, single parent families, divorced and remarried families, surrogate mother families etc. is the topic of their study and deliberation. Was the “who am I to judge?” pope, who blessed even cohabiting couples on 14/9/14 sending a signal to the Synod?
 Pity is, today marriage tends to be viewed as a form of mere emotional satisfaction that can be constructed in any way or modified at will. This causes family break-up,  break down, violence and abuse So elaborate preparations were going on for the last one year on a global level and the final curtain to this mammoth study – a two-year project -- will fall only in October 2015. The present extraordinary synod will conclude only the first stage of a worldwide reflection on pastoral care of families.
A grand total of 242 at the Rome meet, will  include   197    Bishops (Pope, Cardinals and Patriarchs), 15   Priests, 1 Religious Sister,  6  Laymen (single),  9 Laywomen (single), 14 Married Couples (= 28 individuals) according to reports. This includes   8 Fraternal Delegates (other Christian churches). Only 204 clerics in the A list of Cardinals, bishops and priests will be allowed to vote. Those in the ‘B’ list of 39, mostly laity, will be allowed to speak, but not vote. Married couples are from: Brazil, Iraq, Congo, Philipppines South Africa, Chile, Rwanda, USA, Lebanon, Italy, Australia, and France.  India does not figure here with any lay or clerical name. Of the 242 total participants 44 are non-clerics and make up 18.2% of the assembly, according to dependable sources.
 How does this synod compare with the first synod on the family held in October 1980, 12 years after Pope Paul VI’s controversial Encyclical   Humanae Vitae (still a bone of contention in the present synod) on Birth Control published on July25th feast of St.James the Apostle in 1968? According to Thomas Reese, SJ of NCR, it was attended by 200 bishops, no women, from over 90 countries. There were 160 eight-minute speeches at the synod.  It concluded with a pastoral message of "love, confidence and hope" to Christian families but maintained the policy of excluding divorced and remarried Catholics from Communion.  The moot question raised at the present synod is precisely this: Will they be admitted to communion? In US alone Catholic divorcees are reported to be 11 million.
Family Synod by Celibates?
So, number wise at lest there are more participants. In the place of “no women” present one includes a list of ladies and couples. Still they are a small fraction compared to male celibates dominating the place.  Cynics argue that a Family synod must be dominated by family people, married persons not old celibates. Half in joke, half in earnest  wrote Chottebhai: “Celibate old males sitting in boardrooms, should not decide the fate of young couples in bedrooms”  Mary McAleese the outspoken former Irish president is quoted saying: there is  “just something profoundly wrong and skewed” about asking clergy for their views when they are all “male celibates who have decided they are not going to have any children, not going to have families, not going to be fathers and not going to be spouses.. discussing the matter. It is completely bonkers.”  Such observations from family people must have caused the entry of 44 non-clerics who   make up 18.2% of the assembly of 242.
Foreseeing the possibility of not getting due place at the round table  discussing family problems, church citizens (laity) all over the world have been putting in their mighty mite to get an access into this synod to make their voices heard, their  clarion call being  “Families must have a say in a Synod on Family Life.” One such important world wide net work is Catholic Church Reform International (CCRI).
CCRI  Rome Meet Oct.2-3
Started On June 20, 2013, CCRI ( is a global network of more than a hundred organizations and individuals from over 65 countries seeking basic reforms of the Catholic Church through a united voice and collaborative action in support of all the initiatives Pope Francis is taking, according to Rene Reid, the co-founder. Robert Blair Kaiser is the other member, both from US. It has over 100 members in India working in its various committees. The Pune  Consultation was organised in consultation with it. The CCRI has been studying the rather ‘flawed’   Vatican questionnaire on family and the hard to crack instrumentum Laboris sent out for information and reflection. CCRI has been sending various group petitions signed by members to the Pope, besides   feed back to Cardinal Baldisseri head of Synod Secretariat, to the Council of eight and to Presidents of 114 Bishops’ Conferences throughout the world to apprise them of people’s thinking world wide.
To help Synod Fathers wake up and acknowledge the outcry of the Faithful, CCRI prepared a 28-page position paper entitled Listening to the Faithful: Recommendations to the Synod on the Family, urging Synod fathers to review and revise some of the long-time Church teachings on the family, especially to translate prohibitions into compassionate counselling based on the primacy of conscience. Four points stressed are:
1. Move away from the hierarchy’s rules-based culture and support all efforts of the Faithful to develop genuine, loving, and fulfilling relationships.
2. Move beyond setting narrow restrictions on birth control by promoting all kinds of openness to life and care for our planet.
3. Recognize that gender neither defines the roles nor the tasks that people are capable of taking on either in the Church or in Society; rather, their talents and gifts should be the criteria.
4. Proclaim that the truth in our Church is expressed through the sensus fidelium – priest, religious, and the people all learning and teaching together.
CCRI Two-day meet In Rome
To get themselves seen, heard and taken note of by the Synod Fathers the CCRI is holding its own two day conference in Rome at Synod door steps, on Oct.2-3, two days prior to the actual Synod. Some of the top speakers at this conference are:
           Sr.Joan Chittister (Erie, Pennsylvania U.S.A.) a Benedictine sister, writer and speaker on social issues; John Buggy (Sydney) Reform spokesman in Australia; Robert Mickens  a Rome-based journalist on Vatican synods and analyst for the BBC; Marilyn Hatton-Collins (Canberra), mother, nurse and advocate for women’s equality; Paul Collins (Canberra) historian, broadcaster on Catholicism and  papacy; Sr. Mary John Mananzan (Manila)  a Benedictine sister, an expert in participative relationship of father, mother, children; Janet W. Hauter(USA) involved in leadership positions and church reform; Rene Reid (Reno, Nevada) co-founder and Director of CCRI to be in charge as convenor of the sessions during the Forum. Here again Church in India shines best by its total absence.
CCRI believes that transparency must be the hallmark of today’s Church and so demands the whole  Synod proceedings to be broadcast to the whole world.  Pope sent his personal letter to individual families to listen to their raw voices responding to his questionnaire. If certain Bishops conferences like the one in India did not act on this instruction in an open and transparent way, quite unlike their counter parts in Europe and Americas, in spite of their faithful urging them for it, the Pope is not to be blamed. As a result, it seems, there is not even a couple from India going to Rome to highlight in the Synod shockingly  disastrous  family problems plaguing  India like Dowry deaths, Love Jihad, female feticide, Government forced birth control anathema to church, all-pervasive rape and hanging of girls in many states, thorny interreligious marriage conflicts, rigid patriarchal system causing havoc in the country and Church.  So the CCRI appeals to Synod Fathers using Pope’s own words: Dialogue, Dialogue, and Dialogue! Dialogue with spouses, with parents, and with families of every kind now in vogue.  Listen to them, learn from them, and trust their Spirit-led discernment by including them in the decision-making process in the synod.”
Exodus of Divorced from Church
One vexing malady eating into the sanity and sanctity of wedded life, especially in the west is the all pervasive divorce and remarriage. They desert the church for excluding them from communion instead of imitating the table fellowship of Jesus which included saints, sinners, betrayers and prostitutes. While certain hard core theologians (Cardinal Pell of Sydney is one with his book-long response to Cardinal Kasper on indissolubility) argue against watering down gospel truths for the sake of pastoral care, (publications like  “Remnant” is their mouth-piece, with latest  article: “Stop the Synod! (An Online Petition)” by Christopher A. Ferrara) Cardinal Walter Kasper referred to as Pope’s theologian, wax eloquent saying: “The name of our God is Mercy”
 Church is sacrament of God’s mercy, not merely an agent of that mercy; it is as well object of God’s mercy since it contains sinners to be purified; its central mission is to witness the good news of mercy to the poor (Lk 4:18), not only to the materially poor. So he asks: what about the spiritually poor “the de-facto excommunicated, the divorced and remarried and so barred from the table of communion of the Lord?”  The WORD became flesh and built a Church of LOVE. Sad, it became a church of LAW. “If the sinner regrets his or her actions and repents, the community should let gentleness again prevail (2 Cor 2:5-11)” Indissolubility of sacramental marriage is the doctrine which cannot and will not be changed. But complex are situations, no one typical case of divorce and remarriage. Therefore there can’t be one standard solution for every situation….The best cannot always be done, but we should always do the best possible. Jesus did not start with principles to solve problems but applied mercy to harsh ground realities to make principles pliable as in the case of merciful Good Samaritan(Lk 10:30-37) Bottom up, not top down, is to be the way for  good pastors, not starting from principle but from the wounded on the ground. “Mercy is the essence of the Gospel and the key to Christian life. Mercy is the best and most beautiful news that can be told to us and that we should bring to the world. As God by his mercy always gives us a new chance, a new future, our mercy gives future to the other, and to a world that needs it so much.”  
Pope Francis himself  never tires of saying: “God is love and he is never tired of forgiving, we get tired of asking his forgiveness.” Recall also his comparison of the Church to “a casualty field hospital in a battle field,” where the stress should be to save the dying, not checking cholesterol, not wasting time on doctrinal nuances but taking the prodigal in to celebrate.
What to Expect from Synod?
Johan Bonny is Bishop of Antwerp, Belgium. In a recent research article he tried to answer the question: What do you expect from this synod for the Family of Man? The last part of his article deals precisely with Table Fellowship of Jesus. He sees Church as a home and school of communion. Today it is thrown into discord and disarray because of the conflict created by Humanae Vitae between collegiality and Papacy. Humanae vitae manifestly relegated conscience to the background on questions of church teaching on relationships, sexuality, marriage and family planning. Not permitting conscience to play its due role is the lacunae that do injustice to the comprehensiveness of catholic thought. “What do I expect from the coming synod?” asks the bishop and answers: Conscience must be restored to its rightful place in the teaching of the Church in line with Gaudium et spes. ‘Agreed’, say traditionalists, we permit greater pastoral flexibility but Church doctrine (indissolubility) should not be touched.  Such antithesis between pastoral care and doctrine is inappropriate, say progressives. Pastoral care has everything to do with doctrine and doctrine everything to do with pastoral care. How to untie this knot?
He explains: “Behind every ‘ordinary’ family life there is always an ‘extraordinary’ story.” Also: “Regular and irregular situations occur in the majority of Christian families” To cure or rectify an irregular situation, an irregular remedy may be needed. Learn from Jesus how he applied it and asks: “What kind of people did Jesus mix with and in what way? .....They were close to people; welcomed the lost and the condemned back into the centre of the circle; they called for compassion and forgiveness; they rejected every use of power and violence; they preferred to take the last place and they believed in the power of love, a love that does not count on reward. It drew admiration from many, also joy of many, and to the growing irritation of others. Jesus did not give the community around him an exclusive character. He approached and assembled people around him in several circles. He permitted many nuances between the inner and the outer circle. To use Jesus’ own imagery: sometimes he was a sower, sometimes a shepherd, sometimes a host. This concentric structure is part of the architecture of the Church as Jesus intended its construction. I hope that the Synod will do sufficient justice to this architecture......
“People who are divorced and remarried also need the Eucharist to grow in union with Christ and the Church community, and to assume their responsibility as Christians in the new situation. It is not without reason that the final common prayers before communion are: ‘Lamb of God who takes away the sins of the world, have mercy on us’ and ‘Lord, I am not worthy to receive you, but only say the word and I shall be healed’.”
Jesus& Table Fellowship
He then goes into a final flourish: The Gospel contains so many words and gestures that the Church claims – since the time of the Church Fathers – also have Eucharistic significance. The said words and gestures refer to table communion in the kingdom of God. In order to understand the Eucharist correctly, we have to bear in mind that a large company of publicans and sinners were at table with Jesus (Lk5,27-30); that Jesus chose this context to say that he had not come for the righteous but for sinners (Lk 5,31-32); that all those who had come from far and near to listen to the word of Jesus were given bread to eat by Jesus and the apostles (Lk 9,10-17); that when you give a banquet you should especially invite the poor, the crippled, the lame, and the blind (Lk 14,12-14); that the compassionate father gave the best banquet  possible for his prodigal son, to the irritation of his older brother (Lk 15,11-32); that Jesus washed the feet of his disciples, Peter and Judas included, before the Last Supper, and charged them to follow his example whenever they remembered him (Jn 13,14-17).
“It is not my intention to use these references as slogans, but I remain convinced that we cannot set them aside and ignore them. There has to be a correlation between the many ‘table-related’ words and gestures of Jesus and his intention for the Eucharist. If Jesus exhibited such openness and compassion around the table community in the kingdom of God, then I am convinced that the Church has serious indications to explore how it can grant access to the Eucharist under certain circumstances to people who are divorced and remarried.”
In spite of  this mouthful of sweet nectar lavishly poured out, a bunch of celibates may still decide not to budge one bit from blocking access of Jesus to the spiritual outcasts. But then what on earth can they do to block Jesus who  said: “Where two or three are gathered in my name, I am in their midst?” To my ignorant intellect nothing on earth, not even the might and splendour of a Roman Empire can block the path of the Nazarene marching to a celebration of table fellowship with publicans and prodigals who really yearn for His Company.
Writer can be contacted at:



  1. ഈ നാട്ടിലെ മെത്രാന്മാർക്കൊ വൈദികർക്കൊ (അപ്പോൾ പിന്നെ അല്മായരുടെ കാര്യം എന്തിനു പറയണം) ഒരരിവുമില്ലാത്തെ ഒരു വിഷയത്തെക്കുറിച്ചാണ് പാവം ജെയിംസ്‌ കോട്ടൂർ തുടരെത്തുടരെ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. വളരെയധികം പ്രതീക്ഷകളോടെ പോപ്പ് ഫ്രാൻസിസ് കുടുംബജീവിതം കൂടുതൽ ക്രിസ്തീയമാക്കാൻ , ആധുനിക പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാൻ ദമ്പതികൾക്കും കുടുംബത്തിനും കൂടുതൽ അറിവും ശക്തിയും പകരാൻ വേണ്ടി ആഗോളശ്രദ്ധ യാകർഷിച്ചും എല്ലാവരുടെയും പങ്കാളിത്തത്തോടെയും ഒരു പഠനത്തിന് തുടക്കമിട്ടിട്ട് കുറെക്കാലമായി. എന്നാൽ, വന്നു വന്ന്, അദ്ദേഹത്തിൻറെ സകല പ്രതീക്ഷകളെയും തെറ്റിച്ച്, കേള്ർജി ഈ സംരംഭത്തെയും ഹൈജാക്ക് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നാം ഇങ്ങനെ വായിക്കേണ്ടി വരുന്നത്: "Cynics argue that a Family synod must be dominated by family people, married persons, not old celibates". Half in joke, half in earnest wrote Chottebhai: “Celibate old males sitting in boardrooms, should not decide the fate of young couples in bedrooms” പള്ളിമേടകളിൽ വാഴുന്ന 'ബ്രഹ്മചാരികൾ' ഉപദേശിച്ചും ഗുണദോഷിച്ചുമാണല്ലോ നമ്മുടെ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരവും അന്യ ലിംഗത്തിൽ പെട്ടവരെയും കാണുമ്പോൾ വിളറി പിടിക്കുന്നവരായി തീര്ന്നത്. “Families must have a say in a Synod on Family Life” എന്ന് എടുത്തുപറയേണ്ട ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം ഈ പ്രത്യേക സിനഡിൽ വന്നുപിണഞ്ഞു എന്നത് തന്നെ ഇതൊക്കെ ഒന്നും നേടാനോ മാറ്റാനോ മെച്ചപ്പെടുത്താനോ ഉള്ള ഒരു പ്രക്രിയ അല്ലെന്നുല്ലതിനു തെളിവാണ്. മാര്പാപ്പാ നല്ലത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട്‌ മാത്രം കാര്യങ്ങൾ ശരിയാകില്ലല്ലോ. ഇത്രയും കത്തോലിക്കരുള്ള ഇന്ത്യയിൽനിന്ന് ഒരാള് പോലും ഇതിലൊന്നും മുഖം കാണിക്കുന്നില്ല എന്നത് നമ്മുടെ മെത്രാന്മാരുടെ വലിയ നേട്ടമാണ്. പോപ്പിനെ തങ്ങള് ഗൌനിക്കുന്നില്ല എന്നവർ പറയുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയേ നടക്കൂ. ശ്രീ ജെയിംസ്‌ കോട്ടൂർ ഈ വിഷയത്തെ പറ്റി നന്നായി പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്, മെത്രാന്മാരെയും അല്മായരെയും ബോധവത്ക്കരിക്കാൻ നേരിട്ടുള്ള കത്തുകൾ വഴിയും നീണ്ട ലേഖനങ്ങൾ വഴിയും ആവതു ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ആരും, ഒരു മെത്രാനും, അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുകപോലും ചെയ്തില്ല. പോപ്പ് കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നതുമായി സഹകരിക്കാൻ ഞങ്ങള്ക്ക് നേരമില്ല എന്നാണവരുടെ വയ്പ്പ്. എന്നാൽ പിന്നെ ഇവര്ക്ക് നേരേനിന്ന് പോപ്പുമായി സംസാരിച്ച് റോമായിൽ നിന്ന് അങ്ങ് മാറരുതോ? അത് ചെയ്യില്ല, കാരണം, ഒരു റോമാബന്ധം കൊണ്ട് പലതും നേടാനുണ്ട്. പത്താം ക്ളാസ്സുകാർ കൊച്ചച്ചന്മാര്ക്ക് റവ. ഡോ. ആകാൻ റോമിലല്ലാതെ പിന്നെവിടെ സാധിക്കും? അത്തരക്കാരാണല്ലോ പിന്നെ തിരുമേനിമാരായി വാഴിക്കപ്പെടുന്നത്.

    രാജാക്കന്മാരായി വാഴണം, നല്ല ശാപ്പാടുണ്ണണം, കൊടിയും വച്ച് മുന്തിയ കാറിൽ പറക്കണം, അടുത്തുതന്നെ AKCC പാര്ട്ടിയുടെ നേതാക്കളായി മീറ്റിങ്ങുകൾ ഉത്ഘാടനം ചെയ്ത് ഒന്ന് തിളങ്ങണം എന്നതിൽകവിഞൊന്നും നമ്മുടെ മെത്രാന്മാർക്കു മനസ്സിലില്ല. ജീവിതം ഒരു മേളാങ്കം, അത്രതന്നെ. കേരളത്തിലെ രൂപതകൾ വക അല്മായ സംഘടനകളിലെല്ലാം എഴുന്നുനില്ക്കുന്ന മെത്രാൻ പ്രസിഡന്റുമാർ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനാണോ ആ സ്ഥാനം വഹിച്ചുകൊണ്ടുനടക്കുന്നത്? ഈ സഭയെന്ന പ്രസ്ഥാനം ആദിമുതൽ വെറും തട്ടിപ്പാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഒരസത്യവുമതിലില്ല.
    വി. അക്വീനാസ് മരണത്തോടടുത്തപ്പോൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, ജെയിംസ്‌ കൊട്ടൂരിനും ഇനി പറയാം. "ഞാൻ എഴുതിയതൊന്നും ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല, ഒന്നിനും കൊണ്ടിട്ടില്ല. എല്ലാം എടുത്ത് തീയിലിടുക." കേരളമെത്രാന്മാരോടാ കളി! ഇത്രയും പഠിച്ച കള്ളന്മാർ ലോകത്ത് വേറൊരിടത്തും കാണില്ല.

  2. ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്തീയ കുടുംബജീവിതത്തെ ഉലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനേകം വസ്തുതകൾ ശ്രീ ജെയിംസ്‌ കോട്ടൂർ ഈ ലേഖനത്തിൽ എടുത്തു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീധനം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ, ലവ് ജിഹാദ് എന്ന് പേരിട്ട് ക്രിസ്ത്യാനികൾ പേടിക്കുന്ന, മുസ്ലിമ്ഗളുമായുള്ള, മിശ്രവിവാഹങ്ങൾ, അല്ലാത്ത മിശ്ര വിവാഹങ്ങൾ നടത്തുന്നതിലുള്ള വിലക്കുകളും അവയെ തരണം ചെയ്യുന്ന (രൂപത കോഴ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഉള്പ്പെടെയുള്ള) സൂത്ര രീതികളും, സ്വമേധയായും മിര്ബന്ധിതമായും പെരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭ്രൂണഹത്യകൾ, നിര്ബന്ധിത വന്ധീകരണം, പെരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബലാത്സംഗങ്ങൾ, സ്ത്രീകളുടെ നേര്ക്കുള്ള അക്രമങ്ങൾ, പുരുഷമേധാവിത്വവും അതിന്റെ പരിണതഫലങ്ങളും അതിലുൾപ്പെടുന്നു. പുതിയ ഒരു കാര്യവും പഠിക്കാനും വായിക്കാനും അനുവദിക്കാത്ത വിധത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെമേലുള്ള വൈദികരുടെയും ധ്യാനഗുരുക്കളുടെയും അന്ധമായ ദുസ്വാധീനം തുടങ്ങിയവ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കുടുംബഭദ്രതയെ താറുമാറാക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നംഗീകരിക്കാൻ പോലും വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു സഭാനേതൃത്വം എങ്ങനെയാണ് അല്മായരുമായി ഒരു ചർച്ചക്ക് ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്നത്‌? ഒരു ചർച്ചയും ആവശ്യമില്ല, ഇവിടെ ഉള്ളവരെല്ലാം തിരുക്കുടംബം പോലെ ജീവിക്കുന്നു എന്നാണ് വിവരംകെട്ട നമ്മുടെ ക്ളെർജി ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടാണ് CCRI (കാതലിക് ചർച് റിഫോർമേഷൻ ഇന്റർനാഷണൽ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചിട്ടും അടുത്ത മാസം റോമായിൽ നടക്കുന്ന പ്രത്യേക കുടുംബ-സിനഡിലേയ്ക്ക് ഏറ്റവും കൂടിയ ക്രിസ്തീയ ജനസംഖ്യയുള്ള ഈ നാട്ടിലെ സഭയിൽ നിന്ന് ഒരാളുപോലും പങ്കെടുക്കാൻ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്.

    വിവാഹമോചനം നടത്തേണ്ടിവരുന്നവർക്ക് സഭയുടെ ആരാധനാ, കൂദാശാ ജീവിതത്തിൽ അര്ഹത കല്പിക്കുന്നില്ല എന്നത് മറ്റു രാജ്യങ്ങളിൽ ഇതുവരെ ഒരു വലിയ വിഷയമായിരുന്നു. അതവർ പരസ്പര ധാരണയിലൂടെയും ക്ളെർജിയെ ബോധവത്ക്കരിക്കുന്നതിലൂടെയും തരണം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. ഈ നാട്ടിൽ അത്തരക്കാരെ പള്ളിയിൽ കയറ്റുക പോലുമില്ല എന്ന ക്രൂരത ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. അതിനവർ വിവാഹത്തെപ്പറ്റിയുള്ള യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ (ദൈവം യോജിപ്പിച്ചത് ...) ഉരുവിടുന്നു. എന്നാൽ യേശു ജീവിച്ചതും മനസ്സിലാക്കിയതുമായ കാലമല്ല ഇന്നത്തേത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള ബോധം ഇവര്ക്കില്ല. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലും സമൂഹഘടനയിലും വല്ലാത്ത മാറ്റങ്ങൾ വന്നത് കണക്കിലെടുക്കാതെ ഇന്നത്തെ പ്രതിസന്ധികളെ പഴഞ്ചൻ തത്ത്വവിചാരങ്ങൾകൊണ്ട് നേരിടാനാവില്ല. യേശുവിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ എല്ലാത്തരം മനുഷ്യരും സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നുപോലും ചിന്തിക്കാൻ പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ബൈബിൾ, റീത്ത് പണ്ഡിതരാണ് നമ്മുടെ പള്ളീലച്ചന്മാരും മെത്രാന്മാരും. ഒരു വെട്ട്, രണ്ടു മുറി എന്ന മനശാസ്ത്രമാണ് അവര്ക്കറിവുള്ളത്. അതുംവച്ച് ഇന്ന് ക്രിസ്തീയ ജീവിതം പോയിട്ട് ഒരു ഗണികജീവിതം പോലും ഓടുകയില്ല.

    അല്മായശബ്ദം നിരന്തരം വായിക്കുന്ന മെത്രാന്മാർ ഉണ്ട് എന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. ശ്രീ കോട്ടൂരിനെപ്പോലെ ഞാനും മെത്രാന്മാർക്ക് നേരിട്ട് ഇത്തരം കുറിപ്പുകൾ അയക്കുന്നുണ്ട്. വായിക്കുന്നതായി ആരും പറയുകയോ, തിരിച്ചു ഒരു വരി എഴുതുകയോ ഇല്ല. ഭീരുക്കളാണ് അവർ. യുക്തിയെ യുക്തികൊണ്ട് നേരിടാൻ അവര്ക്ക് അറിയില്ല. കാണാപ്പാഠം അറിയാവുന്ന ചില സുവിശേഷ വചനങ്ങൾ ഒഴിച്ച് ഒരു വകയും ഇതുങ്ങളുടെ തലയിലില്ല. എത്ര കളിയാക്കി എഴുതിയിട്ടും ഒന്ന് പ്രതികരിക്കാൻ ഇവരിലൊരാൾക്കും ആകുന്നില്ല. ഇത്തരമൊരു നപുംസക നേതൃത്വത്തെയോർത്ത് ഭാരതസഭ നാണിക്കണം.